vrijdag 31 december 2010

Vuurwerk


Ik sluit traditioneel het oude jaar af met vuurwerk.
Niet met knalvuurwerk, maar dat van het "Circus Louis Knie" deze week in Utrecht.

Wat het knalvuuurwerk betreft ben ik eerlijk gezegd niet zo "afstekerig". Het is natuurlijk wel leuk om naar te kijken, maar ik vind die enorme hoeveelheden ook vaak wel wat overdreven. En dan komt er natuurlijk ook bij dat ik Nederlander ben: "doe maar gewoon", en misschien ook wel: "ons ben een beetje zuunig".

Desalniettemin wens ik u een heel goede jaarwisseling!

donderdag 30 december 2010

De balans


Het jaar is weer bijna voorbij.

Tijd om terug te blikken en de balans op te maken. Op verschillende radio- en TV-zenders worden weer jaaroverzichten gepresenteerd. En de vraag die je daarbij kunt stellen is: zijn we er dit jaar een beetje op vooruitgegaan?

Gek eigenlijk. Er is altijd maar één richting, en dat is vooruit. Niemand wil er op achteruit gaan, stilstand is achteruitgang, dus moeten we vooruit.

Waarheen? Wat is het doel? Er moet een doel zijn want we hebben geleerd in onze maatschappij dat je vóóruit moet en doelgericht en resultaatgericht te werk moet gaan.

Als het doel nou eens zou zijn, om op een vreedzame manier met elkaar samen te leven? Evenwicht te bewaren, door, als je naar links dreigt te vallen naar rechts te buigen zodat je rechtop blijft. Elkaar te ondersteunen door gebruik te maken van je eigen en van elkaars kracht en mogelijkheden, zodat je met elkaar tot ongekende hoogte kunt stijgen.

Dan is de vraag: En,.? Is het gelukt? Die vraag moet ieder voor zichzelf maar beantwoorden.
Soms zijn er misschien acrobatische toeren voor nodig geweest. Ik hoop dat u desondanks de balans hebt weten te vinden en het jaar goed kunt afsluiten.
Ik kijk met een goed gevoel terug en wil graag iedereen bedanken voor de plezierige contacten en de steun in het afgelopen jaar.

Foto: Wintercircus "Louis Knie", nog tot 2 januari 2011 op het Jaarbeursterrein te Utrecht.

woensdag 29 december 2010

Oliebollen


Ze staan er weer, de oliebollenverkopers van CIMK "Fontanus".

Donderdag 30 december van 11.00 uur tot 15.00 uur op het Fontanusplein te Putten.

Volgend jaar is voor Fontanus een jubileumjaar en met deze actie hoopt het koor iets in de kosten bij te dragen.

In tegenstelling tot vorige jaren bakken de leden niet zelf, maar komen ze van de echte bakker. Dat betekent: grote oliebollen van 80 gram, van goede kwaliteit.
Prijs per 8 oliebollen € 5,50. U kunt ze bestellen via de website van "Fontanus" en afhalen bij de kraam naast de Aker in Putten op 30 december van 11.00 uur tot 15.00 uur.
Maar rechtstreeks kopen aan de kraam kan natuurlijk ook. Dat is wel zo gezellig.

Fontanus bedankt iedereen die het koor het afgelopen jaar heeft gesteund en wenst u allen een Goede Jaarwisseling toe. (Met dank aan Joke voor de tekstcorrectie.)

Licht zien


Dit zijn vaak wat lastige lichtomstandigheden in een kerk.

Meestal is het daar wat donker en moet je over belichten, maar als je tegen het licht in fotografeert, zoals hier tegen de ramen in, is het weer beter om wat onder te belichten. Vaak zie je dan bijvoorbeeld ook de details van gebrandschilderde de ramen veel beter.

De kleine foto rechtsonder is automatisch belicht, hetgeen wat overbelichting tot gevolg heeft.
Bij de grotere foto heb ik een correctie van -1 toegepast.
Ook dit is misschien weer een kwestie van smaak, maar persoonlijk vind ik de foto links wat realistischer.

Ook dit is overigens de Sint-Janskathedraal in Den Bosch.

dinsdag 28 december 2010

Basiliek


De Sint-Janskathedraal in Den Bosch is een "kathedraal" omdat het de zetel is van de bisschop.

"Wikipedia: "In sommige landen wordt het woord dom gebruikt voor een kathedraal. Dit woord is afgeleid van de Latijnse afkorting D.O.M. boven deuren van sommige kathedralen. De afkorting staat voor Deo Optimo Maximo, wat wil zeggen: Aan de Allerbeste, Grootste God gewijd, wat in het oude Rome op de heidense oppergod Jupiter sloeg."

Maar je hoort ook vaak het woord "basiliek". Wat is dat dan?
Een basiliek is niet een officiële kerkelijke benaming. Het is een vorm van bouwkunst die teruggaat op de oude Romaanse kerkvormen. Het is echter ook een eretitel die officieel door de katholieke kerk moet worden toegekend.
Voor wie het fijne wil weten over de basilica maior (waarvan er wereldwijd slechts vier zijn, allen in Rome) en de basilica minor (waarvan er zo'n 1500 zijn, waarvan 22 in Nederland) moet het maar eens nalezen op Wikipedia.

De Sint Jan is in 1929 officieel door de paus te Rome tot basiliek verklaard. Deze eretitel werd verleend bij gelegenheid van het 75-jarig jubileum van de terugkeer van het wonderbeeld van de "Zoete Moeder".
Het is één van de beelden van Maria die men is gaan vereren omdat deze zo lelijk was. Een wonderlijk verhaal.

maandag 27 december 2010

Imposant


Tweede Kerstdag is bij uitstek een gelegenheid om de levende kerststal te bezoeken in de "Sint-Janskathedraal" te Den Bosch.

Maar ook een mooie gelegenheid om de kathedraal zelf nog eens te bewonderen, want zoals "Trouw op 17 december j.l." vermeldde: hij staat voor het eerst sinds lange tijd niet meer in de steigers. Er is sinds 1220 bij elkaar zo'n 150 jaar aan de kerk gebouwd en dan mag een restauratie natuurlijk best 12 jaar duren.
Afgezien van de toren, die in een andere stijl is gebouwd en waarschijnlijk herinnert een de oorspronkelijke romaanse kerk, is en blijft het een prachtige en imposante kathedraal.

Ik ben natuurlijk ook op zoek gegaan naar de engel met het mobieltje aan het oor die er bij de restauratie aan is toegevoegd. Ik hou wel van dat soort humor. De kerk telt zo'n 600 beelden. Dus heb ik het eerst maar eens gevraagd aan een aantal toevallige omstanders, maar geen van hen wist me te vertellen waar ik die engel kon vinden.
Bij navraag bij de informatiebalie in de kerk werd echter duidelijk dat die engel er nog helemaal niet staat. Het heeft wel in de krant gestaan, maar het had nog geheim moeten blijven tot begin april, als de restauratie van de kathedraal officieel wordt gevierd.

Nu maar hopen dat het geen 1-april-grap is.

zondag 26 december 2010

De Kerstcantate


De Kerstcantate

"Bent u met kerstmis hier, als ik vragen mag?", vroeg de abbé.

Het was de dorpspastoor een eer en een genoegen dat de beroemde musicus in zijn dorp een huis had gekocht om er tot rust te komen van het jachtige leven in de concertzalen van Parijs.
"Blijft u met kerstmis hier?"
Ja, de beroemde musicus was van plan de kerstdagen in het dorp door te brengen.

"Mag ik u dan uitnodigen voor onze Kerstcantate? Ja, dat klinkt natuurlijk heel duur: "Kerstcantate". Wij zijn natuurlijk maar amateurs, ons koor is niet meer dan een gewoon boerenkoortje, dat begrijpt u wel. En het orgel is al even gammel als de organist. Zelf ben ik ook geen echte dirigent. Maar goed, we doen ons best, en ik stel er prijs op uw vakkundig oordeel te mogen vernemen."

Het werd kerstmis. De grote musicus kwam en de abbé was nog zenuwachtiger dan anders. De organist en het koor deden hun uiterste best. Iedereen was het er over eens dat de cantate dit jaar nog schoner klonk dan vorig jaar.
Na afloop nodigde de abbé zijn hoge gast uit in de pastorie. Hij had zijn mooiste fles wijn uit de kelder gehaald. "En?", vroeg hij gespannen, nadat hij de glazen had ingeschonken.
"Heel goed", zei de man uit Parijs. "Werkelijk heel goed".
"Ik bedoel, .. de wijn."
"En de cantate?".
"Niet goed." zei de man uit Parijs. "U doet uw werk zonder twijfel met toewijding. Maar als ik eerlijk ben: de toon is niet zuiver, de stemmen zitten niet goed onder elkaar, de tekst is onverstaanbaar, de inzetten zijn aarzelend. Het forte is te hard, het pianissimo te zacht, de tempi zijn niet constant. Het spijt me dat ik u dit moet zeggen, maar u vroeg mij ernaar."

Bedroefd sloeg de abbé zijn ogen neer en tuurde in zijn glas. "Het is goed dat u mij het eerlijk zegt, monsieur. Ik ben ook geen vakman, ik ben maar een gewone dorpspastoor. Ik kan noten lezen en een beetje de maat slaan, maar dat is dan ook alles. Ik ben wel blij dat u zei dat wij ons werk met toewijding doen. Dat hoorde u er dus wel in?"
"Jazeker", zei de musicus uit Parijs: "Met toewijding; Alleen: vals". "Maar laat ik ophouden met mijn kritiek. Liever doe ik u een voorstel. Ik heb zojuist van mijn dokter gehoord dat ik het komende jaar kalm aan moet doen, zodat ik voor langere tijd in deze contreien zal vertoeven. Kan ik u misschien van dienst zijn door volgend jaar kerstmis de directie van uw koor over te nemen?"

En zo geschiedde. De grote musicus ving reeds in september met de repetities aan. De slechte stemmen gooide hij eruit. Een kennis uit Parijs lapte het orgel op en bracht de organist van het dorp de eerste beginselen van behoorlijk orgelspelen bij. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen toen het weer kerstmis werd.
De abbé zat wat onwennig in de kerk, tussen zijn parochianen in. Vijftien jaar lang had hij voor zijn geliefd koor achter die lessenaar gestaan. Nu stond de grote musicus daar.
Met een gebaar dat de routinier verried hief de dirigent uit Parijs zijn slanke handen. Het koor zette als één man in en, zuiverder dan ooit, klonk de muziek door de gewelven. Zo had de Kerstcantate nog nooit geklonken.
Toch wàs er iets, maar de abbé wist niet wat.
"En?", vroeg de musicus. Net als een jaar geleden waren zij voor een goed glas wijn neergestreken in de pastorie.
"Heel mooi, monsieur, heel mooi", sprak de abbé. "Ik weet niet hoe u te danken. Woonde u maar altijd in ons dorp, dan kon u jaarlijks de Kerstcantate dirigeren."

Die nacht echter kon de abbé de slaap niet vatten en de abbé wist niet waarom. Hij zei nogmaals zijn avondgebed, maar het hielp niet. Hij lag maar in het donker voor zich uit te staren, totdat plotseling aan zijn voeteneind een zacht schijnsel zichtbaar werd. De abbé schrok, daar stond een engel.
De abbé vreesde met grote vreze. Maar de engel zei: "Vrees niet, monsieur l’abbé, ik ben uit de hemel neergedaald om te zien hoe het met u is. Al vijftien jaar lang luisteren wij hierboven naar uw Kerstcantate, maar nu laat de Eeuwige u vragen waarom de muziek dit jaar is uitgebleven."
"Wij hebben niets gehoord."
Naar een oud Frans verhaal
in een bewerking van Henri Knap

PS
Elke gedachte aan een mogelijke gelijkenis van dit verhaal en de hierbij geplaatste foto van de dirigent van  het CIMK "Fontanus" uit Putten, genomen tijdens het kerstconcert op 18 december 2010 in de Grote Kerk te Harderwijk, berust op een misverstand en is uit de lucht gegrepen.
Mijn inschatting is dat deze professionele dirigent het midden houdt tussen een dorpspastoor en een groot musicus.

zaterdag 25 december 2010

De geboorte van Christus


Ik wens u een Gezegend Kerstfeest, het feest van de geboorte van Christus.

Deze ikoon laat zich als een soort verhaal lezen. We zien allerlei gebeurtenissen die te maken hebben met de komst van Christus op aarde.

Aan de rand van de ikoon het hemelsegment waar de engel naar wijst.
Rechts zijn de herders te zien met twee schapen en links de drie wijzen.
 
Onderaan zitten twee vroedvrouwen die Christus wassen. Het bad heeft vaak de vorm van een doopfont, verwijzend naar de doop in de Jordaan, en de doop van alle gelovigen.
Rechtsonder de twijfelende Jozef.

Christus zelf ligt in een "grafkistje" in doeken gewikkeld, als een dode. Een vooraankondiging van het lijden en sterven. Hij ligt in een donkere grot. In het donker wordt het licht geboren. Zo ook zal er een geboorte moeten plaatsvinden in het binnenste van een mens.

Op ikonen wordt de hemel meestal aangegeven als een halfronde ruimte aan de rand van waaruit een straal naar beneden schiet, die een cirkelvormig schildje heeft waarin een ster of (zoals hier) een duif, symbool voor de Heilige Geest, is getekend.

(Ikoon 2009, doorsnee 29,5 cm. "Ikonenpagina" Marja Benschop-Smit.)

vrijdag 24 december 2010

Koud


Ik kan mij voorstellen dat de herders die de wacht hielden het toch wel koud gehad moeten hebben daar buiten in het veld.

Schapen hebben daar waarschijnlijk niet zo'n last van met die dikke vacht.

Voor ons wordt het tijd om naar binnen te gaan om te gaan kijken wat er in die stal gebeurd is.

Morgen vieren we het Kerstfeest, het feest van de geboorte van Christus. Ik wens u fijne dagen!

donderdag 23 december 2010

Warm


Ook al vriest het buiten tien graden, en staat de deur van de stal open, binnen liggen en staan de schapen er warmpjes bij.

Ik heb het niet uitgeprobeerd, want je kunt daar niet zo maar naar binnen lopen. Er wordt gewaakt.




Maar je kunt dat zien. Het moet heel behaaglijk zijn daarbinnen.


Hoe zou het trouwens komen dat men zegt, dat als iemand veel pegels heeft verdiend, dat die persoon er warmpjes bij zit?

Als ik naar de schapen in de stal kijk ontstaat die behaaglijkheid door het bij elkaar zitten en het met elkaar delen van elkaars warmte, en niet door het naar binnenhalen van ijskoude pegels.

Ik vind taal soms maar een wonderlijk iets. Dan is fotografie toch maar een stuk gemakkelijker.

woensdag 22 december 2010

Pegels


Als het daar buiten zo koud is dat er ijspegels hangen, waarvan sommige bijna een meter lang zijn, hoe koud zou het dan daarbinnen zijn?

Hmm, dan moeten we even binnen kijken. Als dat mag...

Maar, nu we het over pegels hebben, waarom hebben we het eigenlijk ook over pegels, als het over geld gaat?
Geen idee.
Misschien moet je wel ijskoud zijn als je veel wilt verdienen.

dinsdag 21 december 2010

Schaapachtig


Je vraagt je af wie hier nou schaapachtig kijkt, NL 26924 of ik.

Ik weet niet wat hij denkt en hij weet niet wat ik denk. (Of zij, dat kan ik niet zien.)
Ik heb het koud en heb een pet op, die ik over mijn oren heb getrokken. Zou ik er zo gek uitzien?

Hij heeft een dikke vacht aangetrokken en heeft een plaatje met een nummer, NL 26924, wat met een tang aan zijn oor is geniet.

Misschien vraagt hij zich wel af waar mijn nummer aan is geniet, want iedereen moet toch een nummer hebben. Of niet..?
Als hij dat denkt is dat heel intelligent gedacht. Dan zal hij wel vinden dat ik heel schaapachtig kijk.
Denk ik.
Tja,.. je weet het niet, je weet het niet.

maandag 20 december 2010

Sneeuwtest



Het was vanmiddag prachtig zonnig weer om een testje te doen met sneeuwfotografie. Hierboven twee foto's waarvan de linker op de automaat van de camera (ISO 400, diafragmavoorkeuze, f/14, 1/640 sec.) en de rechter met een belichtingscorrectie +1. (ISO 400, diafragmavoorkeuze, f/14, 1/320 sec.)



Daarna twee foto's waarbij ik de witbalans in plaats van op Automaat op Bewolkt heb gezet, zoals de theorie aangeeft. Links een normale belichting. Bij de rechterfoto is weer een belichtingscorrectie aangebracht van +1. Verdere opnamegegevens zijn hetzelfde als boven.

Hoewel het blauw op de foto rechtsonder niet helemaal verdwenen is, lijkt me over het geheel genomen deze foto het beste overkomen.
Het kan natuurlijk ook een kwestie van smaak zijn, maar ik heb de indruk dat de theorie wel klopt.

PS. Misschien was het nog beter geweest als ik de witbalans in eerste instantie niet op Automaat maar op Zon had gezet. Maar bij de meeste camera's staat hij op Automaat, dus heb ik daar voor gekozen.

Stal


Voor wie mooie winterplaatjes wilde schieten was het dit weekend betoverend mooi.

De schaapskooi in Ermelo was werkelijk fantastisch.
Dit is zo'n beetje het prototype van de Nederlandse kerstkaart: een besneeuwd landschap, schapen en een stal.

Iemand vòòr ons had de wens er al bij geschreven: Hoi.

Wat wil je nog meer? Alles lijkt er klaar voor, het kind kan komen.
Nu wij zelf nog.
Ik wens u deze week een goede voorbereiding voor het komende Kerstfeest.

zondag 19 december 2010

Wit


Het is nog niet altijd gemakkelijk om een goede sneeuwfoto te maken. Veel foto's zijn te blauw omdat de automatische belichtingsmeter van de camera het vele licht verkeerd interpreteert.

Als je zelf tegen het licht inkijkt heb je ook de neiging je ogen wat dicht te knijpen. Dat doet de camera ook.

Op veel camera's zit een belichtingscorrectieknop.  Ik heb er gisteren wat mee zitten experimenteren. Als je iets positief corrigeert (+) krijg je mooier licht bij sneeuw.

Dan de witbalans. Als die op automatisch staat of op zon, krijg je een blauwzweem over de foto's, zeker bij een blauwe lucht en als de zon schijnt. Het advies is dan om de knop op bewolkt te zetten. Ook dat ga ik binnenkort een uitproberen.

Je kunt natuurlijk ook de foto in zwart-wit omzetten.
Bij sommige sneeuwfoto's is dat wel zo mooi.

zaterdag 18 december 2010

Sneeuwpad


Sneeuw is prachtig maar kan natuurlijk ook heel lastig zijn. Dat bleek gisteren wel tijdens de spits. Gelukkig hoefde ik niet de weg op.

Maar ook om het huis is het glad en je moet goed opletten als je de deur uit moet. Dan is het toch gemakkelijk als de straat even voor je is schoon gemaakt.
Dat moet trouwens ook, zo heb ik uit de vorige kabinetsperiode van premier Balkenende begrepen.

Dit filmpje bracht me op het idee om er thuis ook maar eens wat creatiever mee om te gaan:

http://www.zie.nl/video/opmerkelijk/Grap-met-sneeuwschuiven/m1fzsuhf4ucg

Fantastisch.
Ik vind dit echt genieten!

vrijdag 17 december 2010

Witte Kerst?


Ik was er al een beetje bang voor gisteren: sneeuw in de spits, en dat precies ook op de dag waarop voor velen de kerstvakantie ging beginnen.

Maar dat geeft toch ook gelijk weer een heel bijzondere sfeer, zoals hier toen ik wegreed uit Bosch en Duin. Ik ben er even voor gestopt. Een echt kerstplaatje.

Wat denkt u, zouden we een witte Kerst krijgen dit jaar?

donderdag 16 december 2010

Er tussen in


Het zit er vandaag een beetje tussenin geloof ik.

Op het moment dat deze foto verschijnt, 7.00 uur vanmorgen, van het mooie buitengebied bij ons in Putten, ben ik al onderweg naar Utrecht om getoetst te worden op mijn kennis van de Islam.
Misschien is het al wit of regent het. Ik weet het niet.

De voorspellingen wijzen niet veel goeds uit voor vanmiddag. Gisterenavond dekte de NS zich al in door veel vertraging te voorspellen.
Affijn, we zien wel. Gisteren hebben we in ieder geval nog kunnen genieten van een mooie dag.

woensdag 15 december 2010

Drie Koren Kerstconcert


Wellicht ten overvloede:

(Zie ook mijn Blogbericht van "5 november j.l.")

Graag maak ik hier nog even melding van het Drie Koren Kerstconcert dat op zaterdag 18 december a.s wordt gegeven in de Grote Kerk van Harderwijk.

Aan dit concert werken mee:

- Het Christelijk Interkerkelijk Mannenkoor "Fontanus" uit Putten
- Het Christelijk Mannenkoor "Salvatori" uit Nunspeet, en
- Het Christelijk Gemengd Koor "Viva Vox" uit Elspeet.

De koren worden begeleid door het "Hineni Kamerorkest" en het orgel wordt bespeelt door Martien van der Zwan. Het geheel staat onder leiding van de dirigenten Marcel van de Ketterij en Wim Klein Haneveld.
De avond begint om 19.30.

Er worden een groot aantal traditionele, maar ook moderne kerstliederen ten gehore gebracht. De combinatie van koren en orkest is uniek en het belooft dan ook een bijzonder mooie avond te worden.
Kaarten zijn in de voorverkoop verkrijgbaar via de websites van de koren, maar ook zaterdag aan de kassa bij de kerk. De normale prijs is € 12,50 voor volwassenen en € 6,50 voor kinderen. In de voorverkoop betaalt u slechts € 11,-- resp. € 5,-- en met een Erdee Shop coupon krijgt u nog eens € 2,50 korting.

Geadviseerd wordt met het bestellen van de kaarten niet tot het laatste moment te wachten, want er kunnen buiten de ca. 230 koorleden, slechts 700 mensen in de kerk.
En, vol is vol, zelfs in de kersttijd.

Meer informatie via http://www.vivavoxelspeet.nl/, http://www.mannenkoorfontanus.nl/ of http://www.salvatori.nl/.

Volkskerstzang


Het is een drukke tijd voor koren en orkesten rond de kersttijd.
Ik laat de zorgen over het cultuurbudget van de staatssecretaris nu maar even voor wat het is. Met kerst proberen we tenslotte vrede uit te dragen.

Vorige week was er de jaarlijkse Volkskerstzang in het Dolfinarium in Harderwijk met daarbij een optreden van diverse koren, waaronder het mannenkoor "Fontanus" uit Putten. Een orkest op het podium in de grote koepel begeleidde het geheel.

Er valt natuurlijk nauwelijks een goede foto te maken. Het is te donker, te ver weg, etc. Maar toch, een impressie van dit sfeervolle gebeuren, waar jaarlijks zo'n 4000 mensen, verspreid over twee avonden, op af komen, mag hier toch niet ontbreken.

Zo komen we langzaam in de stemming voor het "echte" kerstfeest.

dinsdag 14 december 2010

Poetsen


Dit is, net als de motor van gisteren, niets voor mij.

Ze zien er leuk uit, maar ze hebben wat mij betreft twee bezwaren:

- Je zit tijdens het rijden veel te veel rechtop waardoor je voortdurend moet oppassen dat je er niet afwaait.
- Je moet er veel te veel aan poetsen.

Vooral het laatste argument weegt zwaar.  Niet dat ik zo'n smeerkees ben, maar als je na elke regenbui een halve dag moet gaan poetsen gaat voor mij de lol er een beetje af.
Het moet natuurlijk wel leuk blijven.

maandag 13 december 2010

Voorpret


Het is weliswaar op dit moment helemaal geen motorweer, maar de organisatoren van "MRO en Vrij-Uit"-reizen zijn al weer druk in de weer met de planning.

Zaterdag was er de jaarlijkse reüni van deelnemers 2010 en de presentatie van het programma 2011 bij  Arie Molenaars Motors in IJsselstein.

Vakantie begint vaak al met de voorpret, en die gaat wat mij betreft nu beginnen.

zondag 12 december 2010

Echte bloemen


Een bosje echte bloemen voor vandaag, met een kersttakje, sfeervol gemaakt door een vakvrouw:
onze fantastische schoondochter.

zaterdag 11 december 2010

Antiek


Ik denk dat velen van ons hem nog wel in de kast hebbben staan.

Zo'n mooie inmiddels antieke Agfa-klapcamera.

Op de "Zoom Experience" beurs trok deze fotograaf, geheel in stijl, minstens zoveel belangstelling als die mooie dames die model stonden.

Het bijzondere van deze opname is, dat deze man zo stil stond dat je rustig een heeele lange sluitertijd kon kiezen.

vrijdag 10 december 2010

Glamour


Zeg nou zelf, de meeste van ons zullen niet zo vaak in de gelegenheid zijn om dit soort foto's te maken.

De  fotobeurs "Zoom Experience" bood de mogelijkheid. Dan moet je dat waarnemen, toch?
Toch is het nog een kunst om daar een mooi plaatje van te maken. Om te beginnen staan er altijd collega-fotografen rond zo'n model te dansen. De achtergrond is ook vaak niet wat je er zelf bij zou kiezen. Bovendien heb je het licht niet zelf in de hand.

Deze foto is genomen met mijn nieuwe Canon Powershot G12. Ik heb de ISO-waarde verhoogd naar 800 om niet te hoeven flitsen. Tijd 1/60 seconde, bij een diafragma van f/3.5.
Dat kan nog net uit de hand, maar door de beweging van de jurk zou je eigenlijk een kortere tijd moeten nemen, maar dat laat het diafragma niet toe. Die zou nog wel naar 2.8 kunnen, maar dat gaat ten koste van de scherpediepte. Dan moet je naar nog meer ISO en dan krijg je weer korrel.

Kortom, het is even passen en meten. Het is overigens een prima camera.

donderdag 9 december 2010

Paparazzi


Je kunt op de "Zoom Experience" zo even het gevoel op doen wat het is om paparazzi-fotograaf te zijn.

Een beetje dringen af en toe. Met zijn allen op een rijtje en dan hetzelfde modelletje fotograferen.
Het levert vermoedelijk bijna bij allemaal hetzelfde plaatje op.
Tenminste als je weet hoe de camera werkt en je alle knopjes goed hebt ingesteld.

Leuk om een keer te ervaren, maar ik ben blij dat het mijn vak niet is.

woensdag 8 december 2010

Zoom Experience


Om een beetje bij te blijven heb ik vorige week de beurs "Zoom Experience" bezocht in de Jaarbeurs in Utrecht.

Een zeer commerciële beurs waar je alle nieuwtjes op het gebied van digitale fotografie kunt zien en kunt uitproberen. Over het meeste ervan kun je ook lezen in allerlei fototijdschriften, maar het is natuurlijk veel leuker om een beetje rond te snuffelen.
Ik kan me herinneren dat mijn vader vroeger geen gereedschapzaak voorbij kon lopen zonder even binnen te wippen. Er zijn mensen die datzelfde hebben met schoenenzaken. En ik heb dat met fotowinkels. Het is een soort van een tik, denk ik.

Ik geloof niet dat ik ooit een Nikon D3S met Nikkor AF S 600 mm F/4.0G  ED VR zal aanschaffen (resp. 4.319 Euro en 8.499 Euro).
Dan is het natuurlijk des te leuker om er een keer je geheugenkaartje er in te kunnen stoppen en er mee te experimenteren. Ze hebben er ook nog een paar leuke autootjes bij gezet, dus wat wil je nog meer?

Resultaat? Ach, leuk om een keer gedaan te hebben. Ik mis hem niet echt.

dinsdag 7 december 2010

Nat en koud



Volgens mij heeft Boris het niet echt naar zijn zijn zin.

Het lijkt me ook niks om de hele dag met je poten in de natte koude sneeuw te moeten staan.
Brrr..

maandag 6 december 2010

Barbaars


Op "10 september" liet ik u een foto zien van een fraai landschapsterrein. De plek waar voorheen het Holyziekenhuis stond, in Vlaardingen.

Na de omstreden afbraak van het ziekenhuis bleef er in ieder geval nog wat groen over.
Maar zelfs dat is nu grotendeels verdwenen. Ik moet zeggen dat ik dat toch wel barbaars vind. De bomen stonden nog in volle glorie. Dat hebt u kunnen zien aan de vorige foto. Ze waren ook beslist niet oud.

Vlaardingen ging er prat op dat het was uitgeroepen tot de groenste stad van Nederland. Maar hiermee hebben ze dat imago fors geweld aangedaan. Er is al zo weinig groen in de Randstad.
Als er dan al met alle geweld huizen gebouwd moeten worden op die plek, hadden ze dat dan niet om die bomen heen kunnen doen?
Nogmaals: Barbaars!

zondag 5 december 2010

De heilige Nikolaas


Op 6 december viert de Christelijke kerk het feest van de heilige Nikolaas, Bisschop van Myra, kerkvorst, de wonderdoener.
Het Sint-Nicolaasfeest dat daaruit is voortgekomen wordt meestal gevierd op 5 december.

Nikolaas wordt vereerd als één heilige, maar er zijn meerdere, in ieder geval twee, bisschoppen van Myra geweest met dezelfde naam, die als één en dezelfde worden weergegeven. De manier van ikonen afbeelden is aan richtlijnen gebonden, zodat met ook zonder tekst kan zien om welke heilige het gaat.

Nikolaas moet afgebeeld worden als een man met kort, krullend haar. Hij heeft een korte gekrulde baard.
Zijn voorhoofd is hoog, met twee lichte "vlekken", ten teken van wijsheid.
Zijn gewaad is dat van een bisschop.

Op deze vitae-ikoon worden de volgende scènes weergegeven:
(Een vitae-ikoon is een ikoon waar in het midden de persoon, en rondom deze centrale figuur allemaal scènes uit zijn leven worden afgebeeld. Links boven de geboorte of jeugdjaren en rechtsonder het overlijden of scènes die daarmee te maken hebben.)

1. De eerste schoolgang van Nikolaas.
2. Nikolaas verschijnt keizer Constantijn in een droom.
3. De redding van de jongen Dimitri uit de Dnjepr.
4. De gift van de drie buidels goud aan de drie huwbare meisjes.
5. Nikolaas smeekt God om hulp, en de storm op de zee ging liggen.
6. Nikolaas voorkomt de executie van de drie onschuldige inwoners van Myra.
7. Nikolaas brengt de ontvoerde Basilius terug naar de overbezorgde ouders.
8. Het overbrengen van zijn relieken naar Bari.

Bron: "Ikonenpagina" Marja Benschop-Smit.

Ik wens u een plezierig Sint Nicolaasfeest.

zaterdag 4 december 2010

Vogeltaal


Vreemd eigenlijk, ik heb problemen met Grieks en Latijn. Hebreeuws en Arabisch kan ik al helemaal niet lezen.

Maar met deze hiërogliefen heb ik geen enkele moeite. Dit is zonder meer duidelijk.

Mede dankzij Franciscus van Assisi, die de gave bezat om met de dieren te spreken, weten we nu wat dit betekent: Ze zijn gewoon op zoek naar voedsel.

vrijdag 3 december 2010

Rustig aan


Ondanks de waarschuwing van gisteren heb ik mij toch op de weg moeten begeven.

Ach, als je maar rustig aan doet, afstand bewaart, geen gekke dingen doet achter het stuur, etc. dan is het nog best te doen.

Je moet er alleen de tijd voor nemen als je ergens naar toe moet.

donderdag 2 december 2010

Snijdend koud


De "meteorologische winter" is begonnen.

En dat is goed te merken. Het is snijdend koud. Het was woensdag min 5 graden, maar het voelde aan als min 15.
Er wordt voor vannacht sneeuw voorspeld, dus de pret kan weer beginnen.

Niet alleen bij ons, maar in heel Europa schijnt de winter het verkeer behoorlijk in de war te sturen.

Advies:
Als je niet de deur uit moet: Pak een goed boek of ga de foto's inplakken van afgelopen zomer of zo.

woensdag 1 december 2010

Paardenkerkhof


Op het terrein van het "Kroondomein" bevindt zich ook het zogenaamde Paardenkerkhof.

Hier liggen, om er een paar te noemen:

- Hongaar, 1895 - 1912, Rijpaard van H.M. de Koningin
- Jasor, 1924 - 1938, Schimmel, Z.K.H. Prins Hendrik
- Caesar, 1905 - 1923, Poney H.K.H Prinses Juliana
- Reintje, + 1936, 23 jaar, 1e Rijpaard H.K.H. Prinses Juliana.

Het getuigt van een grote liefde voor de dieren die hier midden in de natuur een laatste rustplaats hebben gekregen.

dinsdag 30 november 2010

Herenpaviljoen


In dezelfde stijl als het Theepaviljoen is ook het Badpaviljoen, ook wel Herenpaviljoen genoemd, opgetrokken.

Het is allemaal hout, ligt in de bossen, die ook best wel vochtig zijn.
Dus, dat lijkt me een enorme schildersklus.

Maar, zoals ik al eerder schreef, het is allemaal keurig onderhouden. Daar betalen we natuurlijk met z'n allen aan mee. Zo zie je ook eens waar het allemaal blijft. Tenminste, als je gaat kijken.
Je kunt er elk moment naar toe en het is nog gratis ook. Klik "hier" voor de plattegrond.

maandag 29 november 2010

Damespaviljoen


Op het terrein van het "Kroondomein" van Het Loo bevindt zich een enorme vijver, de "Hoge Veldvijver", waar de Koninklijke familie placht te zwemmen en waar ook geroeid en gekanood kan worden.

Aan de rand ervan ligt het Theepaviljoen, ook wel het Damespaviljoen genoemd, met een prachtige pergola, wat een geliefd plekje geweest moet zijn van koningin Wilhelmina.

Ook hier valt op dat het allemaal keurig onderhouden is, terwijl er, zo veronderstel ik, nog weinig gebruik gemaakt van zal worden.

zondag 28 november 2010

Mooi blauw


Er staan op het "Kroondomein"  van Het Loo in Apeldoorn meerdere van dit soort karakteristieke gebouwen.

Ik weet eigenlijk niet of blauw een typisch Koninklijke kleur is, maar het valt wel op.

Dit is het Botenhuis dat aan de rand ligt van de zogenaamde Hoge Veldvijver. Hier werden vroeger de roeiboten gestald.

Ik veronderstel dat als je daar bent als de herfst zijn volle kleuren laat zien, het nog mooier is.
Maar ook in het voorjaar zal het genieten zijn. En, wat dacht u er van als hier sneeuw ligt?
Kortom, ik geloof dat het Kroondomein in elk seizoen een bezoek waard is.

zaterdag 27 november 2010

Schilderachtig


Hier en daar staan er verspreid over het "Kroondomein" van Het Loo in Apeldoorn een paar schilderachtige huisjes.

In één er van placht Wilhemina zich regelmatig terug te trekken om te schilderen. Dat is overigens niet dit huisje. Vermoedelijk dient dit als opslagruimte voor de Koninklijke Houtvesterij.

Het was wat nevelig die dag. Daardoor komt de foto wat flets over.
Maar dat heeft juist ook wel wat mystieks.

vrijdag 26 november 2010

Kroondomein Het Loo


Ondanks het feit dat we al vele jaren op de Veluwe wonen had ik nog nooit een wandeling gemaakt in het "Kroondomein" van het Loo in Apeldoorn.

We hebben wel het paleis zelf bezichtigd, zie bijvoorbeeld Blogbericht "Het Loo" van 7 maart van dit jaar, maar het Paleispark er achter was tot voor een paar jaar niet toegankelijk voor publiek, en was er nog niet van gekomen.


Vorig weekend hebben we er met de Fotogroep Putten een bezoek gebacht.
De moeite waard!
De herfst loopt een beetje op zijn eind, maar biedt desondanks toch nog een paar prachtige doorkijkjes.
Nog even en dan ligt er een pak sneeuw!

donderdag 25 november 2010

De acht deugden


Doel van mijn bezoek aan Leuven was uiteindelijk het bezichtigen van de "Bijbel van Anjou", die daar nog tot 5 december wordt tentoongesteld in het Museum Leuven.

Zoals ik in mijn blogbericht op "7 november" al aangaf is dit een rijk geïllustreerde bijbel die koning Robert van Napels in 1340 liet maken voor zijn kleindochter Joanna voor haar huwelijk met Andreas van Hongarije.

Robert zelf was een kunstminnend man, die zich liet omringen door kunstenars, dichters en wetenschappers. Zelf werd hij geprezen als filosoof, staatsman, theoloog en als een wijs man.

Hier, op de openingspagina van de bijbel staat hij omringd door acht personages die de acht deugden voorstellen:
Hoffelijkheid, Zuiverheid, Discretie, Edelmoedigheid, Rechtvaardigheid, Moed, Voorzichtigheid en Matigheid.

Zij vertrappen met hun voeten de acht ondeugden:
Gierigheid, Tirannie, Zwakheid, Duivel, Indiscretie, Dwaasheid, Woede en Verraad.

"Met het uitbeelden van de acht deugden benadrukt koning Robert, een christelijke monarch, op welke deugden zijn heerschappij en zijn wijsheid steunen en dat hij geen ondeugden duldt. Het is tevens een boodschap aan zijn opvolger, Joanna, om deze deugden na te streven en de ondeugden geen plaats te geven".

Zoals gezegd is de bijbel rijk geïllustreerd met bijbelse taferelen maar ook met voorstellingen uit het dagelijks leven uit die tijd.
Zo zit koning Robert op één van de illustraties een spelletje schaak te spelen met zijn vrouw koningin Sancia, een tijdverdrijf dat was komen overwaaien uit het Midden-Oosten en waarmee de gegoede burgers wilden laten zien dat zij een zeker niveau hadden.

Het schaakbord hier heeft slechts 5x6 i.p.v. 8x8 velden, maar dat zal vermoedelijk wel een "schilderlijke vrijheid" zijn.

woensdag 24 november 2010

Verbond der Jaartallen


In het bericht van gisteren "Ode aan de Vriendschap" staat in de toelichting van de gemeente een opmerking over het Verbond der Jaartallen.

Nu wil het toeval dat ik daar net die dag in de Collegiale Sint-Pieterskerk over gelezen had. In de kerk is momenteel een fototentoonstelling "Schatten van*in Mensen" te zien.
De UNESCO heeft in 2003 een Conventie gehouden over de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed in de wereld. Een manier om dat in beeld te brengen is te kijken naar Levende Menselijke Schatten. Daarin staan mensen centraal die meesters zijn in hun vak of kunst, of een voortrekker zijn in een bijzondere traditie

In Vlaanderen heeft, in navolging van bijvoorbeeld Japan en Amerika dat opgepakt door deze mensen te fotograferen en er een tentoonstelling voor in te richten.
Er hoort een keurig boekje bij, waar ik het één en ander uit heb overgenomen.

Hier staat Jean-Marie Velghe, 69 jaar, voorzitter van het "Verbond der Jaartallen" Leuven.

"Dit verbond is een organisatie die een overgangsritueel cultiveert waarbij mannen van veertig jaar in vriendschappelijk verband gedurende tien jaar de viering van hun vijftigste verjaardag voorbereiden. Het Verbond der Jaartallen is het overkoepelende orgaan van alle Vriendenkringen Mannen van het Jaar.
Het begon in 1890 met de Mannen van 1840. Zij vierden voor het eerst hun vijftigste verjaardag samen. Sindsdien stopte het niet meer en sindsdien komt er ieder jaar een nieuwe vriendenkring bij."

Het doet me denken aan het Abrahammonument in Oosterhout (NB), waar ieder jaar in het eerste weekend van oktober Abrahamdag wordt gevierd. In "mijn jaar" waren we met zeker 300 lotgenoten en werd ik met mijn tweelingbroer uitverkoren om bij het Abrahammonument in het park bij het kasteeltje van Oosterhout een krans te leggen.
Ik kom er nu achter dat er dus een innige samenwerking is met de Vrienden uit Leuven, waarvan ik mij herinner dat zij ook toen aanwezig waren en met hun vaandel voorop liepen in de optocht van alle Abrahammen door Oosterhout.

Tradities, tradities..., laten we ze in ere houden!