zondag 30 september 2012

Topstuk


Het is natuurlijk maar net waar je naar op zoek bent. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is in het Juttersmuseum in Oudeschild aanwezig. Aangespoeld op het strand.

Bij de ingang van het museum wordt dit voorwerp aangekondigd als het "topstuk". Gevonden op het strand bij paal 11.
Men heeft er een prachtige foto van gemaakt. Veel mooier dan deze, alhoewel ik toch hierop ook mijn best heb gedaan.

Ik kan mij zo voorstellen dat iemand hiermee heeft gespeeld, mee in het bad heeft gezeten, liedjes bij heeft gezongen: alle eendjes zwemmen in het water, etc... En dat werd dan abrupt afgebroken toen dit eendje overboord werd geslagen, misschien nadat de boot schipbreuk heeft geleden. Zo stel ik me voor. Drama!

zaterdag 29 september 2012

Strak


Twee jaar geleden heeft men naast het Juttersmuseum in Oudeschild een geheel nieuw Maritiem gedeelte gebouwd.

Het is tegenwoordig één museum, onder de naam "Kaap Skil", met in het nieuwe gebouw een interessante tentoonstelling over het zeeverleden van Nederland.

Het ziet er strak uit, vindt u ook niet?

vrijdag 28 september 2012

Aangroei


Veel houten schepen vergingen vroeger omdat het hout werd aangetast door scheepswormen of paalwormen. Maar soms groeide er ook van allerlei soorten schelpen aan.

Om het hout zolang mogelijk te kunnen gebruiken werd het vaak betimmerd met koperplaat. Dat was hier niet het geval, maar het kan ook zijn dat men het er af heeft gehaald. Het hout ziet er namelijk nog wonderbaarlijk goed uit.

donderdag 27 september 2012

Vergankelijk


Ook hier kun je natuurlijk een heel verhaal bij bedenken. Het is een onderdeel van hetzelfde roer van het tweemaster vrachtschip in het Juttersmuseum in Oudeschild.

Maar het ook gewoon een abstract beeld. Het toont iets van wat in feite vergankelijk is. Maar ook als het hout en het ijzer zijn vergaan, dan blijft het beeld bestaan.
Volgens Plato bestaat de echte werkelijkheid alleen maar in de ideeënwereld. Alles wat wij zien is daar slechts een afspiegeling van. Wat wij hier zien is slechts een stuk hout met een stuk oud ijzer. Omdat wij weten dat dit een onderdeel was van een roer, hebben wij in onze fantasie een roer in gedachten. Dat is ons beeld, maar dat is niet wat we hier zien. Het roer wat wij in gedachten hebben, waarvan wij denken dat het overeenkomt met de werkelijkheid, bestaat alleen in onze ideeënwereld.

Morgenavond ga ik weer naar mijn filosofieclubje. U begrijpt, ik probeer er alvast een beetje in te komen.

woensdag 26 september 2012

Geleefd


Het mooie van dit stuk hout is dat je er duidelijk aan kunt zien dat het geleefd heeft.

Sterker nog, het heeft méérdere levens gehad.
Eerst als boom. Ik stel me zo voor dat het begonnen is met een heel klein stammetje dat vervolgens uitgegroeid is tot een stevige eik. Die heeft natuurlijk van alles meegemaakt, stormen doorstaan bijvoorbeeld. Maar er zal ook een hond zijn pootje tegen hebben opgelicht.

Vervolgens werd de boom gekapt en werd het een deel van een houten roer van een schip. Dat roer was vier meter hoog en was onderdeel van een middelgrote tweemaster vrachtschip. Het was met ijzeren pinnen vastgemaakt aan het achtersteven van het schip en werd heen en weer bewogen met een helmhout. Heeft talloze zeereizen meegemaakt en wederom stormen doorstaan.

Tenslotte leeft het nu voort als museumstuk in het Juttersmuseum in Oudeschild. In alle rust. Met hier en daar een spinnetje tussen zijn naden. En als het stormt, dan denkt het: laat maar lekker waaien.
Als zo'n stuk hout toch eens zou kunnen vertellen ...

dinsdag 25 september 2012

Eendenmossel


Ooit van gehoord, eendenmossel?

Wij niet. Wij troffen dit aan op een op het strand van Texel aangespoelde balk. We hadden aanvankelijk geen idee. Het leek op gewone mosselen, maar ze zaten vast aan een soort dikke navelstreng. Ondanks het feit dat de balk ongetwijfeld al tijden op het strand lag was er wel leven in de schelpen waar te nemen.

Uiteindelijk bracht de website van "Ecomare" uitsluitsel: "Eendenmossels hebben een misleidende naam. Het zijn geen mossels, maar ze horen bij de zeepokken, en het zijn dus kreeftachtigen. Ze steken regelmatig hun vangpootjes als een "schepnetje" naar buiten om plankton uit het water te vissen. Tot in de 17e eeuw dacht men dat eendenmossels aan bomen groeiden. Sommige geleerden beweerden zelfs dat ze de larven waren van rotganzen. Eendenmossels, en dan met name de stelen, worden in Zuidwest-Europa wel gegeten.
Tijdens de januaristormen van 2007 spoelden op Texel, en ongetwijfeld ook elders, veel eendenmosselen aan. Ze zaten in trossen vast op hout of andere drijvende voorwerpen. Ze leven normaal gesproken niet in de Nederlandse zeëen, maar bij storm kunnen ze hier terecht komen. Eendenmossels horen thuis in zuidelijker zeeën. Soms vestigen eendenmossels zich op schepen."

Zo, dat weten we dan ook weer.

maandag 24 september 2012

Rozen verwelken, ...


Voor vandaag heb ik mij maar weer eens gestort op de bloemenvaas.

Iedere keer weer een dankbaar onderwerp. Zo kunnen we er nog een poosje van nagenieten, want: rozen verwelken, ....

zondag 23 september 2012

Voorbij


Op het moment dat ik dit schrijf en u dit leest zijn de strandhuisjes al weer opgeruimd.

Het seizoen zit er op. Volgens mij hebben we een voor Hollandse begrippen redelijke zomer gehad. Ik weet niet of de strandtenthouders er ook zo over denken. Ongetwijfeld zullen zij ook wel last hebben gehad van de crisis.

Volgend jaar: nieuwe ronde, nieuwe kansen, zullen we maar zeggen.

zaterdag 22 september 2012

De Rede van Texel


De Rede van Texel, het water ten oosten van het eiland, lag in de 17e en 18e eeuw vol met dit soort schepen. Ze wachtten tot de wind goed was om uit te varen naar De Oost om daar volbeladen met specerijen en andere kostbaarheden van terug te komen.

Het was de tijd dat De Nederlanden de heerschappij over de zeeën hadden. Een heerschappij die ze overigens ook regelmatig moesten bevechten met landen als Engeland.
In het Jutters- en Scheepvaartmuseum "Kaap Skil" in Oudeschild is dat prachtig tentoongesteld.

Het was vanmorgen op de terugweg rustig in "Het Marsdiep", de zeestraat tussen Den Helder en Texel. De zee was kalm. Een prachtige tweemaster was waarschijnlijk op weg naar een bootshow. Er komt nog wel een buitje, maar dat is dan ook het enige gevaar dat er dreigde.

vrijdag 21 september 2012

Uitkijk


Op de punt van de haven van Oudeschild staat deze aanlegsteiger.
Alhoewel, ik kan mij niet voorstellen dat hier boten worden aangelegd. Veel te gevaarlijk, zo op de punt.

Het zal wel een uitkijksteiger zijn voor de boten die binnen komen varen. Ik kan me zo voorstellen dat de vissersvrouwen hier vroeger hun mannen kwamen verwelkomen, die de stormen en andere ontberingen hadden doorstaan op zee.
Die tijd is wel voorbij. Voor ons het verblijf hier ook. Wij kijken al weer uit naar onze volgende vakantie op Texel.

donderdag 20 september 2012

Een late steltloper


Nadat de zon was ondergegaan, zwakten de felle kleuren wat af. Een late eenzame steltloper zocht nog een laatste kostje bij elkaar.

Hij rende heen en weer op het strand. Ik rende voorzichtig net zo lang met hem mee tot ik hem op de plek had waarop ik hem wilde vastleggen.
Toen was ook die dag voorbij.


Op jacht


Wij zagen het niet. Kennelijk was deze reiger iets op het spoor.

Maar, misschien stond hij ook wel gewoon even te dromen. Net als wij soms.

woensdag 19 september 2012

Avondrood


Was het echt zo rood? Vroeg ik aan mijn echtgenote toen ik de foto van de zonsondergang van vanavond op de computer bekeek.

Ja, dat was echt zo. Geen twijfel mogelijk. Een fantastische avondlucht in De Cocksdorp op Texel. Genieten!

Maar we kennen ook het spreekwoord: avondrood, regen in de sloot. Afijn, dat zien we dan morgen wel weer.

Het wad


Het was ver weg. Het waaide. Misschien stond het statief daardoor ook wel wat te wiebelen. Maar we hebben ze gezien. Daar gaat het om.

Twee lepelaars en een aalscholver.
Aanvankelijk dachten we dat het om een zwarte ooievaar ging. Die hebben we de dag ervoor ook rond zien vliegen. In de vogelwinkel in De Cocksdorp werd ons dat ook bevestigd. Een zeldzame vogel die uit Oost-Duitsland komt en op weg is naar het zuiden.
Maar van dichtbij gezien was dit toch echt een aalscholver.

dinsdag 18 september 2012

Hout moed, Majesteit!


Sinds vorig jaar heeft Den Burg op Texel er een galerie bij.

"Roel Brakenhoff" heeft er midden in de winkelstraat een kunstwinkel geopend met schilderijen, beelden, kaarten, kalenders, etc. Je kunt er ook een "geluksblokje" kopen, een eenvoudig stuk geschilderd hout, wat je weg kunt geven aan iemand die je geluk wilt wensen.

In de galerie staat ook het kunstwerk "Hout moed, Majesteit!", dat hij heeft gemaakt voor de expositie "Ode voor elk regeringsjaar" ter gelegenheid van het zilveren regeringsjubileum van Koningin Beatrix in 2005.

Vandaag is het weer Prinsjesdag. Maar ik heb de indruk dat de glans er een beetje van af gaat nu er besloten is dat de koningin geen rol meer speelt bij kabinetsformaties. Schamper werd er de afgelopen tijd na de verkiezingen opgemerkt dat "iemand voor koningin ging spelen" bij het formeren van een kabinet. Ik vind dat jammer en geen recht doen aan de jarenlange succesvolle inzet van onze koningin. Ik weet niet wat ze er zelf van vindt. Maar ik heb de neiging om te roepen: "Houdt moed, Majesteit!"
En daarmee komt het beeld en de woordspeling van Roel Brakenhoff wat mij betreft vandaag goed van pas.

maandag 17 september 2012

Achter de wolken ...


Na  het mooie weer van de afgelopen tijd, zullen we het de komende tijd met dit spreekwoordelijk gezegde moeten doen.

Ik klaag niet hoor. We hebben genoten. Maar aan de wolken, de wind en de regen die gaat komen, kunnen we opmaken dat de herfst in aantocht is.
Ook mooi.

zondag 16 september 2012

Zeehonden spotten


Deze keer hadden we geluk.

Het was prachtig zonnig weer. De garnalen- en zeehondenboot TX35 uit Oudeschild draaide om de zandbak heen, zodat ik de zeehonden van diverse kanten kon fotograferen.

Op zoek naar de beste lichtomstandigeheden vond ik deze tegenlichtopname, met de haven van Den Helder op de achtergrond, het meest bijzonder.

zaterdag 15 september 2012

Pittoresk


Van het bootje dat er vorig jaar ook al lag is niet veel meer overgebleven. De tand des tijds heeft toegeslagen. Het is inmiddels half vergaan.

Maar het haventje is nog even pittoresk als altijd. Er ligt een fraaie eenmaster. En tot onze verrassing was er zelfs een lepelaar te  zien.
Kortom, dat maakt ons weekend al weer goed.

vrijdag 14 september 2012

Snel voorbij


Wat gaat het hard hè?

Het is weer een jaar geleden dat ik deze foto nam.
Ik ben benieuwd hoe het haventje van De Cocksdorp er dit jaar bij ligt.

donderdag 13 september 2012

En wat nu?


En wat nu?
De kiezer heeft gesproken, de voorstelling kan beginnen. Welk stukje zullen ze gaan opvoeren in Den Haag?

Voorlopig zie ik alleen nog maar een zwart beeld.

woensdag 12 september 2012

The house with two front doors


Vandaag gaat het dan gebeuren. Het kiezen van een nieuwe Tweede Kamer.

Ik moet zeggen dat ik het allemaal best spannend vind de laatste tijd. Wordt het nou Rutte of Samsom, of toch nog Roemer?
De vraag is natuurlijk of het zoveel uitmaakt. Na morgen zullen er coalities moeten worden gesmeed. Wat blijft er dan nog over van al die verschillen die men de laatste tijd breed heeft uitgemeten?

Volgens mij is het met de Tweede Kamer net als met dit huis in Rey in Sussex, Engeland.
Je kunt door twee, misschien wel meer voordeuren naar binnen. Maar achter die deuren is het één huis, voor iedereen gelijk. Er zal daar, onder één dak, samengewerkt moeten worden om het bewoonbaar en gezellig te maken. Natuurlijk in goed overleg met de buren en, als het kan, binnen de financiële mogelijkheden die er zijn.
En de kleur? Rood, paars, knalgroen of oranje? Mijn idee: hou het een beetje neutraal. Zoals deze kleur wit, met een klassiek groen design. Daar kan toch niemand bezwaar tegen hebben?

dinsdag 11 september 2012

Dorf Tirol


Zo'n kozijn kun je natuurlijk overal aantreffen. Maar deze kwam ik toevallig tegen in Dorf Tirol in Zuid-Tirol, Italië.

Het is het kozijn van de pastorie van de Pfarrkirche. Keurig onderhouden.

Toen ik er wat langer naar stond te kijken, miste ik toch wat. Je zou zeggen dat er links in de nis iets gestaan moet hebben. Een heiligenbeeld, of zo. Het kan natuurlijk zijn dat het tijdens de verbouwing is weggehaald en nog niet terug is gezet. Misschien vond de architect het niet meer passen bij zijn nieuwe ontwerp. Het kan ook zijn dat de plaatselijk pastor bekeerd is en het zich niet meer kon verenigen met een heiligenbeeld naast zijn voordeur. Je weet het niet .., je weet het niet...
Toch denk ik dat de foto er niet mooier op geworden zou zijn als er een beeldje had gestaan. Ik vind het wel goed zo.

maandag 10 september 2012

Monsieur Jacques 2


Normaal gesproken ben ik er niet zo voor om privé foto's op mijn Blog te zetten. Maar wie a zegt moet ook b zeggen. Daarom volgt hier c, tweeëndertig jaar na de eerste versie.

Dit is het resultaat van de fotosessie van gisteren. Het was natuurlijk prachtig weer. Iets te mooi eigenlijk. Maar dat mag de pret niet drukken. We hebben weer een heleboel mooie plaatjes voor het familiealbum.
Zoek de verschillen, zou ik willen zeggen.

Overigen staat Monsieur Jacques, een beeld van Oswald Wenckbach uit 1956,  inderdaad ook op de Coolsingel in Rotterdam, zoals Ger gisteren in haar reactie aangaf. Maar ik heb geen knoopjes kunnen ontdekken op de mouwen. Misschien dat dat toch een ander exemplaar was. Zijn broer?

zondag 9 september 2012

Monsieurs Jacques


Deze foto van een grootvader met zijn kleinzoon is genomen in augustus 1980 vóór het Kröller-Muller Museum op de Hoge Veluwe in Hoenderloo.
Hij prijkt op de kast in de kamer van de nog steeds trotse grootvader, met daarnaast een foto uit 1996, waarbij beide heren er in dezelfde houding op staan. Voeten een beetje schuin. Camera in de hand.

De enige figuur op de foto die er niet ouder op is geworden is Monsieur Jacques, die er nog altijd met de handen op de rug en de neus in de lucht bij staat.

Vandaag hopen we de foto nog een keer te gaan maken, 32 jaar na de eerste keer.
Een mooi document voor het familiealbum.

zaterdag 8 september 2012

Elk vogeltje zingt...


Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is.

Vandaag op de Cultuurmarkt in Putten treedt het mannenkoor CIMK "Fontanus" op samen met de Gemengde Zangvereniging "De Lofstem".

De Cultuurdag is een uniek evenement, een Openlucht Festival, waar de kunst- en cultuurorganisaties van Putten zich presenteren aan het begin van het nieuwe seizoen. Het wordt mooi weer vandaag, dus is het een mooie gelegenheid om kennis te maken met Putten.
Plaats: Brinkstraat, achter het gemeentehuis op het plein voor de bibliotheek.
Optreden "Fontanus" en "De Lofstem": 11.15 uur
Vrij entree.

vrijdag 7 september 2012

Cultuurdag Putten


Mocht u voor morgen nog geen plannen hebben, dan is dit misschien wel een idee: Cultuurdag in Putten, een Openlucht Festival à la Montmartre.

Allerlei kunst- en cultuurorganisaties presenteren zich in Putten aan het begin van het nieuwe seizoen. Ook het mannenkoor CIMK "Fontanus" treedt op samen met de Gemengde Zangvereniging "De Lofstem". Om precies 11.15 uur zullen een aantal liederen ten gehore worden gebracht, zoals "Zeg het aan alle mensen", "O, machtig God" en het bekende en indringende lied "Santo".

De koren staan onder leiding van Evert van de Veen, die ook de begeleiding op de piano verzorgt. Het is een mooie gelegenheid om kennis te maken met beide koren.

Plaats: Brinkstraat, achter het gemeentehuis op het plein voor de bibliotheek.
U bent van harte welkom. Vrij entree.

Methusalem


Gisteren werd bekend gemaakt dat de levensverwachting van de man tussen 2000 en 2011 met 3,5 jaar is gestegen tot bijna 80 jaar (79,18 om precies te zijn). Zie: "NU.nl"
Dat is een interessant bericht waar ook politici dezer dagen boven op duiken. Stijgende zorgkosten etc.

Statistieken liegen niet... En daarom is het wel leuk om even wat sommetjes te maken.
Bij het CBS is te vinden dat de gemiddelde levensverwachting in 1951, mijn geboortejaar, 70,24 jaar was.  Dat betekent dus een procentuele toename naar 2011 van 0,0187879% per jaar. Als je die lijn recht doortrekt dan wordt de levensverwachting van iemand die in 2051 wordt geboren: 131 jaar. In het jaar 2251 is dat toegenomen tot 395 jaar.

Als je nog iets verder vooruit kijkt, en waarom zou je dat niet doen, dan betekent het dat iemand die in het jaar 2685 wordt geboren een net zo hoge levensverwachting heeft als Methusalem uit de Bijbel (Genesis 5:27): 969 jaar.
Daarmee neemt overigens ook het waarheidsgehalte van de Bijbel in een klap enorm toe. Want wat er geschreven staat wordt dan realiteit.
Een ander sommetje: in 1951 woonden er 2,53 miljard mensen op de aarde. Op 31 december 2011 waren dat er 7 miljard. Als je ook die lijn doortrekt dat zijn we in 2685 met 85 miljard. Gezellig toch?

Is dit nu reëel? Ik denk dat we het maar met een knipoog moeten nemen. Een bekende uitspraak is: Statistieken liegen niet, maar je kunt wel liegen met statistieken. Ik veronderstel dat onze politici wel weer een verklaring bedenken om aan te tonen dat er iets in deze statistische redenering niet klopt.

donderdag 6 september 2012

Druïden


Het vraagt enige flexibiliteit om van het Ave Verum van gisteren naar de Druïden van Stonehenge te gaan. Maar ik schat in dat mijn kijkers en lezers een groot voorstellingsvermogen hebben, dus ik durf het wel aan.

Iedereen kent natuurlijk de fraaie plaatjes van Stonehenge in het zuiden van Engeland. De mytische plek waarvan men nog steeds de oorsprong niet weet.
Toen wij er deze zomer waren was er een bijzonder evenement gaande. ´s Avonds was het hele terrein gevuld met vuur en muziek. Allemaal in het kader van de Olympische Spelen. Maar er liepen ook een paar "echte" druïden rond. Van oorsprong waren dat Keltische priesters, ze beschouwden dingen uit de natuur als heilig, zoals de zon de maan en de sterren. Ook bij Stonehenge zouden ze bijeenkomsten hebben gehad.
Nog altijd worden er jaarlijks samenkomsten georganiseerd waarbij, in onze ogen, de meest vreemde figuren rondlopen.

woensdag 5 september 2012

Ave Verum


Ademloos hebben we een tijdje zitten en staan luisteren naar het "Ave Verum" van Mozart. Fantastisch!

Je verwacht dat niet in een drukke stad als Bath, waar het een af- en aanlopen is van mensen. Het was tijdens het spelen van deze violist gewoon stil op straat.

Het heeft ook even geduurd voor ik een foto kon maken zonder al teveel toeristen erbij. Deze dame maakte de foto voor mij echter af.

dinsdag 4 september 2012

Lichtinval


Soms kun je de indruk hebben dat je een foto al eens eerder hebt gemaakt.
Dat was ook hier het geval. Een soortgelijke foto, nog uit het analoge tijdperk, hangt al jaren aan onze muur. Sinds kort heb ik de beschikking over een negatiefscanner. Ik zal het negatief binnenkort eens opzoeken en digitaliseren.

Ik werd getroffen door de prachtige lichtinval in het kasteel van St. Mawes in Cornwall. En een figuur, die naar iets staat te kijken. Maar, naar wat..?

Overigens waren de contrasten bij deze foto heel groot. Ik heb de foto genomen met de nieuwe Canon PowerShot G1X, 15 mm; f/2.8; 1/20 sec; ISO 1250.
Het resultaat viel me niet tegen.

maandag 3 september 2012

Koersvast


In Engeland, zeker het zuiden, kom je regelmatig dit soort wegen tegen.

Heggen aan beide kanten. Je ziet niets van het landschap, je wordt niet afgeleid door het verkeer links of rechts van je. Je hoeft alleen maar rechtdoor te rijden, in de hoop dat er straks niet plotseling een tegenligger komt, want achteruitrijden met een caravan is geen pretje.

Voordeel is dat je wel weet waar je aan toe bent. Je kunt niet anders dan gewoon vóóruit. Daar zouden veel politici in verkiezingstijd nog wat van kunnen leren. Geen zijwegen, geen gezwalk, gewoon recht toe recht aan!

zondag 2 september 2012

Engelenmuziek


Op deze mooie zondag kom ik even terug op Bath.

Bath heeft één van de fraaiste kathedralen van Engeland. Hij staat vlak naast de restanten van de vroegere Romeinse badhuizen met hun tempels voor de Keltisch-Romeinse god Sulis-Minerva.

De kathedraal is rijk versierd met o.a. aan weerszijden beelden van engelen met dubbele vleugels en muziekinstrumenten. Dat moet fraai klinken in de hemel!
Ik wens u een fijne zondag.

zaterdag 1 september 2012

Opstapje


Het is niet meer dan een opstapje. Een trappetje op St. Michael's Mount in het zuiden van Cornwall.

Mijn oog viel er op toen we even zaten uit te rusten van de beklimming van de deze rost.

St. Michael's Mount is vergelijkbaar met Le Mont-Saint-Michel in Normandië. Ook hier loopt de toegangsweg bij vloed geheel onder water. Als je er dan af wil wordt je vervoerd met bootjes.
Het is hier iets minder commercieel dan Le Mont-Saint-Michel in Frankrijk. Er staat natuurlijk ook een kasteel. Maar het geheel komt wat natuurlijker en daardoor wat aantrekkelijker over.