zaterdag 12 november 2016

Reflection for Action

Iona, juli 2003. Canon PowerShot S50; Zoom 5x; 7 mm; f/2.8; 1/640 sec; ISO 50
De komende weken zal het op dit Blog stil zijn. Maandag vertrek ik voor een paar weken naar het eiland Iona in Schotland. Zie: "Iona Community".
In 2003 zijn we er ook al eens samen geweest, voor een dagje, als toerist. Deze keer dompel ik mij onder in de gemeenschap van het Keltische klooster, alleen, voor "Reflection for Action". Even nadenken over hoe het leven straks, na mijn pensioneren, verder moet. Volgens de meeste mensen om mij heen doet het niet zeer om 65 te worden. Ben benieuwd.

4 opmerkingen:

♥●• İzdihër •●♥ zei

Beautiful picture.

Kees zei

Ha Adri, mooie foto van het schotse landschap. Veel plezier, goede Tijd.
Groet kees.

Ger zei

Dag Adri,

Kan niet anders zeggen dan dat jij er goed voor staat in de voorbereiding naar je pensionering.
Je kan nog zoveel nadenken en plannen maken over het leven na je vijfenzestigste maar toch is het altijd maar weer afwachten hoe het uit zal pakken.

Toen mijn man na een arbeidzaam leven van 44 dienstjaren met pensioen ging hadden hij en ik ook veel plannen.Maar om dat alles ten uitvoer te brengen kwam het helemaal niet,het leven nam een heel andere wending van zorgen om en verzorgen van ongeneeslijk zieke vader en dementerende moeder.
Toen we dachten dat het leven voor ons eindelijk in wat rustiger vaarwater was gekomen begon de ellende met mijn gezondheid en de ene pech na de andere.
En inmiddels zijn we weer een aantal jaren verder na zijn pensionering,het leven en wij gaan verder en gelukkig hebben we elkaar en onze kinderen om er het beste van te maken.
Kortom 65 worden doet geen zeer maar alles wat er in de jaren daarna gebeurde wel.
Ik zie die jaren ook als een soort van pelgrimage, niet onderweg langs velden en paden maar dichter bij huis.
En toch een levenservaring rijker waarin de eigenschap menselijkheid een grote rol speelde.

Goede en veilige pelgrimagereis wens ik je toe Adri!

Hartelijke groet,Ger





Adri zei

Dag Ger,

Dank voor je openhartige reactie.
Ik realiseer me dat wij het leven en onze gezondheid niet naar onze hand kunnen zetten. Ik ben het geheel met je eens dat uiteindelijk de dierbaren om ons heen het belangrijkst zijn. Daar hoef ik niet lang over na te denken. Wij prijzen ons gelukkig met een stel fantastische kinderen en kleinkinderen.
Wat de stilte en de rust mij verder gaan opleveren weet ik nog niet. Ik ga het ervaren.
Tot over een paar weken. Het ga je goed!
Hartelijke groet,

Adri