zondag 18 maart 2018

De ontdekking van het licht

Ede, maart 2018. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 70 mm; f/2.8; 1/250 sec; ISO 400
Ik realiseerde me ineens dat deze foto bijna letterlijk het thema weergeeft van dit Blog: de ontdekking van het licht. Het was me wat: licht op de fiets. Ik hoor mijn vader nog praten over carbidlampen. Het zei me niets.

Wikipedia zegt er nu over: 
"Tussen 1900 en 1945 werd de carbidlamp veel gebruikt, onder andere om voertuigen (zoals auto of fiets) te voorzien van verlichting. In een carbidlamp zit een waterreservoir waaruit, na een nauwkeurige en lastige afstelling, water op het carbid druppelt en ethyn (acetyleen) ontstaat. Het ethyngas verbrandt vervolgens met een heldere witte vlam. Na 1945 is de carbidlamp vrijwel geheel verdrongen door elektrische verlichting."

Het is van ver voor mijn tijd. Ik heb niet anders meegemaakt dan dit soort fietslampen waarvan de draadjes altijd stuk gingen en dan weer ingekort moesten worden tot ze te kort waren en dan deed niets het meer. Lampjes gingen ook altijd stuk. En praat me niet over de dynamo's. Ze draaiden mee op je voorband. Er moest een dopje op anders draaide hij niet en kwam er geen stroom uit. Het was ook altijd een hele kunst om er voor te zorgen dat zowel de voor- als de achterlamp het deden.

Tegenwoordig is dat allemaal veel gemakkelijker. De dynamo zit in de velg. Achterlichten gaan op batterijen. Geen enkel probleem meer. Alhoewel... Doet uw fietslamp het eigenlijk wel?

Geen opmerkingen: