Lohan

Dit prachtige houten beeld is een zogenaamde "Lohan". Het is gedateerd in de 13e -14e eeuw en komt uit China.

"Een lohan is een volgeling van Boeddha, heeft geestelijke volmaaktheid bereikt en bewaart de boeddhistische wet tot de komst van boeddha van de toekomst.

Een lohan leeft niet onder de mensen, maar als kluizenaar in de bergen. Bovendien heeft hij bovennatuurlijke krachten. Zo kan hij van grootte veranderen en alles horen en zien. Er zijn achttien verschillende lohan. Dit is Ajita. In volledige concentratie luistert hij naar het lezen van een soetra, een geschrift dat de leer van Boeddha overbrengt."
Bron: Rijksmuseum Amsterdam.

Wat een volmaakte rust gaat er uit van dit beeld!
Het kan niet anders of het is gemaakt door een lohan zelf.

Verlichting

In Amsterdam kun je, behalve door Spinoza waar ik gisteren en woensdag over schreef, ook nog op een andere manier "verlicht" worden.

"Verlichting" of "Bodhi" in het Boeddhisme is een staat van ultieme gelukzaligheid die een mens kan bereiken. Door het Boeddhistische pad te volgen kan een mens bevrijd worden uit de vicieuze cirkel van het lijden waartoe de mens hier op aarde is veroordeeld.

Op de Zeedijk in Amsterdam is een Boeddhistische Fo Guang Shan He Hwa tempel gevestigd. Uitgangspunten en doelstelling van de tempel zijn:

• De Boeddhistische leer door culturele activiteiten te verspreiden.
• Talenten van mensen te helpen ontplooien door een goede opleiding.
• Positieve ontwikkelingen in de maatschappij te bevorderen door liefdadigheidsactiviteiten.
• Het hart en de geest van alle mensen te zuiveren door hen de gelegenheid te geven het Boeddhisme te leren beoefenen.

Op 15 september 2000 vond de ingebruikname plaats in het bijzijn van Hare Majesteit Koningin Beatrix. De tempel is vrij toegankelijk. Voorbijgangers worden van harte uitgenodigd binnen te komen om bijvoorbeeld een kaarsje op te steken.
Het beeld of de foto lijkt overigens op de Hindoe-God Vishnu, maar dit is een Chinese tempel en dan is het weer net iets anders, zo werd mij verteld.

De Gong

Voorafgaand en tijdens de  gebedsdiensten die gedurende de dag worden gehouden in het "Sint Liobaklooster" luidt men de klok die in het torentje hangt.

Alleen tijdens de "Sext", om 12.15 uur doet men het anders. Dan slaat men op de gong.

Ik ben dat nog niet eerder tegengekomen in een Westers kloosters. Het doet ook wat Oosters aan. Ik was ook verbaasd te zien dat iemand in een introductiefilmpje iets voorleest uit de Bhagavad Gita.
De zusters hebben dan ook wel wat met het Boeddhisme. Of, in ieder geval heeft de Lioba School voor Vrede dat. De School voor de Vrede is een spiritueel centrum dat op het terrein van het klooster is gevestigd, met name gericht op jongeren. De zusters hebben een aantal jaren geleden op uitnodiging van de Dalai Lama deelgenomen aan een Festival voor Sacred Music in New Delhi, waar zij het Hooglied hebben gezongen. Daaruit is o.a. de School voor de Vrede ontstaan. Het is een geestelijke weg tot vrede en een oproep tot allen voor een gezamenlijk gedeelde verantwoordelijkheid voor heel de wereld.
Zie hierover o.a. de "Nieuwsbrief 2003" van zuster Karin op de website.

In een gesprek vertelde één van de zusters dat zij zich heel open opstellen. Natuurlijk zijn zij overtuigd Christen, maar zij willen zich niet afzetten tegen andere overtuigingen. Dat leidt zo gauw tot (ver-)oordelen en dat draagt niet bij tot vrede tussen de mensen.