11-11

 De elfde van de elfde. Waar zal ik beginnen. Of moet ik er maar vanuitgaande dat het helemaal niet doorgaat dit jaar?

Na corona

Het wordt toch tijd dat we een keer afscheid gaan nemen van corona en dat het leven weer "normaal" wordt. Maar zou dat echt zo lang gaan duren?!

Eet nooit meer appels!

Onlangs kwam ik op het internet een gedicht tegen dat volgens mij naadloos aansluit bij dit schilderij van Marius van Dokkum. De herkomst heb ik niet kunnen achterhalen. Misschien is het "oude-koek". Maar ik wil het u niet onthouden. Ik lees het u even voor:

"Adam leefde lang geleden, eenzaam in de tuin van Eden,
met de zegen van de Heer. Wat verlangt een mens nog meer?
Hij liep lekker in z’n blootje, baadde zon en baadde pootje,
in het water van de beek, zeven dagen van de week.

Adam leefde zonder zorgen, tot dat hij op zekere morgen,
plotseling ontdekte dat ieder dier een vrouwtje had!
Hij zei: 'Heer, ik wil niet klagen, maar ik zou U willen vragen,
onderdanig en beleefd, of U ook voor mij een vrouwtje heeft.'

'Goed,' zei God, 'ik zal mijn best doen, maar dan moet jij zelf de rest doen.
Ik zal zorgen voor een vrouw, die haar leven deelt met jou.'
Adam liep van pret te zingen, hij kocht twee verlovingsringen.
'Prijs de Heer, ik krijg een wijf, al kost 't me een rib uit 't lijf.'

En toen Adam lag te slapen, heeft de Heer de vrouw geschapen.
't Was een droom van elke man, alles d'r op en alles d'r an.
En ze leefden heel tevreden, samen in de tuin van Eden.
Tot dat op zekere dag, Eva de boom met appels zag.

Eva dacht: 'Wat kan het schaden aan zo'n boom zo volgeladen.
Ofschoon de Heer het mij verbiedt, mist men één, twee appels niet.'
Eva brandde van verlangen toen zij al dat fruit zag hangen.
Ze nam een hap terwijl ze zei:
'An apple a day keeps the doctor away.'

Toen was 't gedaan het mooie leven, het paradijs werd opgeheven.
Door een appel, zo ik weet, werken wij ons nu in 't zweet.
Door het eten van die appel, werken wij ons nu te sappel.
Het is daarom dat ik beweer: 'Snoep verstandig, eet een peer!"

Vreemde vogels

Ik kan me ook voorstellen dat u bij de vorige Blogpost denkt: "wat een vreemde vogels...."

Hang-ouderen

Als je wat ouder wordt kun je je tijd en je gezelschap zelf een beetje indelen. Je hoeft er ook niet meer zo vroeg uit. Dus zoek je wat anders. En er zijn altijd wel leeftijdsgenoten te vinden om een beetje mee  te chillen.

Ik voel me rot

Marius van Dokkum gaf dit als titel mee: 'Ik voel me rot'.
Voor velen had het misschien ook wel: 'Maandagochtendgevoel' kunnen heten. Sterkte weer voor iedereen die weer aan het werk gaat.

a capella

Na Ton Schulten en Henk Helmantel wil ik ook een paar werken laten zien van een andere Nederlandse kunstenaar waar ik de laatste jaren veel waardering voor heb gekregen: Marius van Dokkum. Zelf geeft hij aan dat hij zich ook heeft laten inspireren door Helmantel, maar zijn kunstwerken hebben een heel eigen, wat luchtiger karakter. Sterker nog, ze zijn veelal uiterst humoristisch. Maar wel met dezelfde precisie geschilderd.

Even denken...

Na het serieuze werk van Henk Helmantel wordt het tijd voor weer eens iets anders. Even denken... 

Thuis zingen

Zingen in de kerk is in deze corona-tijd nog steeds niet toegestaan. Maar er is niets op tegen om thuis uit volle borst mee te zingen. Ik wens u een goede zondag!

Knuffel

Speciaal op deze dag een speciale foto. Naar een prachtig schilderij van Marius van Dokkum.
Het beeld spreekt voor zichzelf en een goede verstaander heeft aan een half woord genoeg.

A Capella

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/5; 1/30 sec; ISO 1600

Let u er een beetje op vandaag dat u niet al te enthousiast doet als u achter het orgel zit? Voor u het weet moet de gemeente a capella verder.

Het experiment

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/5.6; 1/25 sec; ISO 1600

't Is weer zaterdag. Tijd voor ontspanning. Binnenklusje deze keer.

Groen

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/5.6; 1/13 sec; ISO 1600

Hebt u dat nou ook wel eens, dat je voor het stoplicht staat te wachten, en dat je dan met hele andere dingen bezig bent, en dat je gedachten dan helemaal afdwalen, en dat je dan helemaal niet door hebt dat het stoplicht allang groen is, en dat je dat pas door hebt als ze achter je beginnen te toeteren.

Erg hè?

Bromfiets

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/5.6; 1/25 sec; ISO 1600

De bromfiets komt in de schilderijen van Marius van Dokkum verschillende keren terug. Om dat te illustreren heeft hij tijdens de expositie in Slot Zeist deze bromfiets pontificaal in het midden van de tentoonstellingsruimte gezet.

Ook dat beeld roept herinneringen op. Fantastisch is het schilderij op de achtergrond: Tweede jeugd.

Mannenhuishouding

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 10 mm; f/5.6; 1/20 sec; ISO 1600

Ik kan mij dit beeld nog wel herinneren uit mijn studententijd. Alhoewel ik mij niet kan herinneren dat de dames voor het raam stonden toe te kijken.

Meegaan met de tijd...

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/5.6; 1/15 sec; ISO 1600

Dit is een schilderij van Marius van Dokkum uit 2006 op de expositie in Slot Zeist. Ik denk dat dit voor velen nog wel herkenbaar is. Nog net geen zelfportret.

Lachende Liefde

Zeist, september 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/5.6; 1/25 sec; ISO 1600

In Slot Zeist is momenteel, tot 24 september 2017, de  expositie "Lachende Liefde" te zien van schilderijen van Marius van Dokkum (Andijk, 1957). Een fantastisch schilder van gewone mensen in soms ongewone situaties. Hij is niet alleen schilder, hij is ook tekenaar en illustrator. Hij schrijft ook verhalen. Veel van zijn onderwerpen hebben een humoristische uitstraling. Een aanrader!

"Volle Liefde" is de naam van dit werk uit 2009.