Tea-time

Kent, juli 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 32 mm; f/11; 1/320 sec; ISO 400

Dat de Engelsen een bijzondere manier van theedrinken hebben weten we. En dat hebben we ook diverse keren ervaren.

Ik heb geprobeerd er een leuk fotootje van te maken. Maar zo goed als Ger dat kan kan ik het niet. Maar neem van me aan dat de thee, met scones with clotted cream and jam, heerlijk was, in de werkelijk schitterende ambiance van Small Hythe Place!

Stairs

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 15 mm; f/4; 1/60 sec; ISO 400

Voor mij is in zo'n tuin, zeker als er een kasteel met een toren bij zit, de trap ook altijd wel een uitdaging. Het is natuurlijk een tik om altijd trappen te fotograferen, maar inmiddels is het al wel een leuke collectie geworden.

Dit is nummer 123 en dan ben ik er in de afgelopen jaren nog een heleboel tegen gekomen die ik nog niet op dit Blog heb laten zien. Misschien komt dat nog wel eens als ik door mijn actualiteiten heen ben.

Rustiek

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 17 mm; f/5.6; 1/1000 sec; ISO 400

Je kunt zomaar een halve middag in zo'n stoeltje gaan zitten om te genieten van deze tuin. Het probleem is dat ik een hele tijd hen moeten wachten om deze foto te nemen, want er liepen natuurlijk de hele tijd mensen door mijn beeld die er ook van liepen te genieten. Maar ja, daar heb je dan vakantie voor.

Stekels

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 19 mm; f/7.1; 1/1250 sec; ISO 400

Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met deze stekels. Maar als ze in een Engelse tuin staan, dan zal het wel iets bijzonders zijn. Toch?

In Flanders Fields

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 27 mm; f/5.6; 1/800 sec; ISO 400

De klaprozen die wij in de tuin van Sissinghurst tegen kwamen kregen ineens een heel andere betekenis voor ons, na ons bezoek aan Ieper (B.)
Poppies zijn het symbool geworden van de slachtoffers van de Eerste wereldoorlog, na het gedicht "In Flanders Fields" van John McCrae, een Canadese legerarts en dichter. Hij schrijft het gedicht na de dood van zijn goede vriend en landgenoot Alexis Helmer die op 2 mei 1915 sneuvelt na de ontploffing van een granaat tijdens de tweede Duitse gasaanval. McCrae sterft zelf in 1918 aan een longontsteking, vermoedelijk ook het gevolg van een gasaanval. In datzelfde jaar spelt een jonge Amerikaanse vrouw voor het eerst een zijden klaproos op. Haar daad vindt navolging in de gehele Gemene Best en al gauw is de klaproos het officiële herdenkingsteken voor de slachtoffers van WO-I.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

The Skylight Garden

Anglesey Abbey, juli 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 36 mm; f/8; 1/1250 sec; ISO 400

Je kunt natuurlijk overal kunst in zien. In Anglesey Abbey heeft men in een cirkelvorm een aantal lichaamssteunen gemaakt van lokaal gekapt hout om heerlijk tegen aan te leunen en te genieten van de langs vliegende wolken.
En wolken zijn er genoeg in Engeland.

Giant Sequoia

Anglesey Abbey, juli 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 48 mm; f/8; 1/50 sec; ISO 800; +0.3

Het is niet zo dat ik zo graag op de foto ga, maar om de afmeting van deze Giant Sequoia in de tuin van Anglesey Abbey te laten zien moet je deze wel in een zeker perspectief plaatsen.
Zo groot is deze dus. En dat is natuurlijk nog lang niet de grootste en de oudste. Want de hoogste in het Sequoia National Park in Amerika is zo'n 85 meter hoog en heeft een omtrekt van 26 meter op borsthoogte. Die is dan ook bijna 1000 jaar oud.
In Europa is deze boom pas in de tweede helft van de 19e eeuw ingevoerd.

Berkentuin

Anglesey Abbey, juli 2016. 

Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 62 mm; f/8; 1/125 sec; ISO 1600

Berken heb je er ook in soorten en maten, en in creatieve en kunstzinnige vormen. De rode berk?

Berkentuin

Anglesey Abbey, juli 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 70 mm; f/8; 1/50 sec; ISO 400

Eén van de bijzonder gedeelten van de Gardens of Anglesey Abbey bij Cambridge is de zogenaamde berkentuin. Vooral als de zon er in schijnt moet dit een mysterieus aandoend plekje zijn. Helaas, het was wat bewolkt toen wij er waren.

Distelblue

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 34 mm; f/5.6; 1/1250 sec; ISO 400

Naast alle culturele bezienswaardigheden hebben we in Engeland ook geprobeerd oog te hebben voor de natuur, het landschap, de bloemen, etc. Het is een must om in Engeland in ieder geval één, maar liefst meer tuinen te bezoeken. En dat is beslist de moeite waard.

Mooi nog geen lente

Dacht ik even dat het lente zou worden, zijn we toch maar mooi met zijn allen voor de gek gehouden: het gaat weer sneeuwen. Ik hoop voor alle vroege vogels dat de violen nog niet in de tuin staan.

Laten we vandaag nog maar even genieten van de krokussen, want voorlopig zien we ze niet meer.

Fantasie

In mijn Blogbericht "MacStaverden nr.7" heb ik op 10 november 2009 mijn fantasie al eens laten gaan over het idee om kasteel Staverden om te bouwen tot een woonzorgcomplex. Het kasteel stond leeg en in die tijd kwam in de zorgsector het idee van franchising ineens op.

Tot mijn verbazing werd ik enige tijd later aangesproken door kennissen die ons vroegen of het ons beviel op onze nieuwe woonplek. We hebben hen en onszelf helaas snel uit de droom moeten helpen.

Maar het blijft toch een beetje een sprookjeskasteel.
Tegenwoordig staat er bij Staverden een bord in de tuin waarop staat vermeld dat er nog maar enkele kantoorruimten beschikbaar zijn. Dus, ... ik moet vlug zijn. Een beetje zzp'er moet tenslotte over een mooie representatieve ruimte beschikken...

Dubbel genieten

De wereld ziet er ineens zoveel gezelliger en vrolijker uit als de zon schijnt. Het is koud en nat genoeg geweest. Iedereen snakt naar het voorjaar.

Laten we er daarom maar dubbel van genieten!

Staverden

Vorig jaar rond deze tijd heb ik wat foto's laten zien van het landgoed Staverden.

Omdat er juist ook in die tijd nogal wat te doen was over de buitensporige investeringen van Zorginstelling Philadelphia in onroerend goed heb ik toen mijn fantasie wat laten gaan door mij voor te stellen hoe het zou zijn om daar te wonen.
(Zie het Blogbericht van "10-11-2009")

Tot mijn verbazing werd ik na enige maanden aangesproken door mensen die hadden begrepen dat wij daar daadwerkelijk een appartement hadden gekocht.

Ik heb ze moeten teleurstellen.
Overigens hoef je er niet te wonen om er toch van te kunnen genieten. Het landgoed is openbaar en je kunt er prachtig wandelen.
Bovendien ben je dan niet verantwoordelijk voor het vele onderhoud van zo'n bezit.

Bijzonder

Ook van deze bloem zou ik u graag vertellen hoe deze heet, maar helaas: weer niet op het bordje gekeken.

Maar hij is wel heel apart. Waarom is die kern nu rood, met een gele kring in het midden, en zijn die schutbladen paars?

Als ik het zou moeten bedenken zou ik die kleuren nooit bij elkaar hebben gezocht.

Onze Schepper heeft toch wel een bijzondere smaak.

Toiletborstel

Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe deze bloem heet. Misschien dat er een bordje bij heeft gestaan, maar daar hebben we dan even niet op gelet.

We waren met de "Foto Cirkel" in de "Kasteeltuinen" van Arcen te druk met statieven, apparatuur, macrolenzen, etc. en kwamen niet verder dan de benaming: "toiletborstel".

Maar dan wel een heel bijzondere. Elke bloem heeft wel een paar honderd meeldraden. Over vruchtbaarheid gesproken..

Aronskelk

Het eerste wat me te binnen schiet bij het zien van een "Aronskelk" is dat het een begrafenisbloem is.

Dat past natuurlijk wel bij de foto's van de afgelopen dagen van het Oorlogs- en Verzetsmuseum.

Maar deze foto biedt ook een aardig overstapje naar het andere onderdeel van het fotoweekend van de "Foto Cirkel" Zeewolde, met dit jaar een bezoek aan de "Kasteeltuinen" van Arcen.

Ik heb geprobeerd me daar o.a. te verdiepen in macrofotografie. Ik zie daar van die prachtige voorbeelden van op allerlei sites o.a. van die van Mirthe Duindam, die daar een bijzonder oog voor heeft. Haar site heet dan ook: "Oogwandeling".

Ik moet eerlijk zeggen: ik begin daar steeds meer respect voor te krijgen, want het valt nog niet mee om een goede compositie te maken en dan ook nog het juiste deel van de foto scherp te krijgen.