Het viel mij op dat in de diverse musea in Ieper en omstreken toch nog een behoorlijk aantal foto's te vinden was van de Eerste Wereldoorlog, zelfs van wat er in de loopgraven gebeurde. En van redelijke kwaliteit. Maar er is weinig of niets te vinden over de fotografen zelf of aan de apparatuur die werd gebruikt. Op mijn vraag daarover aan één van de suppoosten kreeg ik als antwoord dat fotografen niet werden gerekend tot de krijgsmacht en dus geen aandacht kregen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld alle verzorgers en artsen. Fotografen legden alleen maar vast wat er gebeurde. Dat werd bovendien soms ook wel eens geënsceneerd. Er was ook fotomateriaal en filmmateriaal nodig om het thuisfront gerust te stellen over de vorderingen die werden gemaakt.
De suppoost wist ook direct de naam van een fotograaf te noemen die daar een belangrijke rol in heeft gespeeld: Frank Hurley, een Australische fotograaf die zowel in de Eerste als in de Tweede Wereldoorlog actief was als oorlogsfotograaf.
