Uitdaging

Het is lang geleden dat ik op de motor zat. Maar toen ik dit zag begon het toch te kriebelen. Trouwens, ik verbaas mij erover dat dit gewoon is toegestaan in Thorn.

Gemotoriseerd

Dat de Duitsers fietsen gebruikten in de Tweede Wereldoorlog was nieuwe voor mij. Maar dat ze goede motoren kunnen bouwen, en dat nog steeds doen, is iets wat over de hele wereld bekend is. BMW is een begrip in de motorwereld. Maar toch, ik rijd al jaren Honda en dat bevalt me prima.

Motorweer

 

Ik heb er eerlijk gezegd nooit op gereden vroeger, de Solex. Wel eens op een toeristische, elektrische, versie, maar dat is natuurlijk niks voor de echte liefhebbers.

Door alle omstandigheden komt het er sowieso de laatste tijd weinig van om de motor te pakken. Ik hoef niet meer regelmatig op pad en de leuke uitjes zijn door corona allemaal komen te vervallen. 

Maar ik moet ook constateren dat het de laatste tijd wel weer echt motorweer is. 

Het kriebelt.

Dromen

Al jaren is Hemelvaart het moment voor veel mensen om het stalen ros weer eens van stal te halen. Het ziet er vandaag prachtig uit. Het doet me denken aan het ritje wat wij 2018 maakten op Bonaire. Dat zit er dit jaar niet in. Maar we mogen onze dromen koesteren, toch?

Motordesign

In het Designmuseum in Kopenhagen staat er ook ineens een motor in één van de zalen. Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb me nooit gerealiseerd dat Denemarken iets heeft met motoren. Nu rijd ik een Honda, en voor de meest mensen geldt waarschijnlijk dat als je eenmaal ergens voor hebt gekozen dan kijk je niet meer naar iets anders. Maar ik zal er in vervolg toch eens op gaan letten.

It Sil Heve

It Sil Heve is het kunstwerk van Maree Blok en Bas Lugthart dat is opgericht in 2001 ter herinnering aan de 200 km lange Elfstedentocht in Friesland.
It Sil Heve zijn de woorden waarmee in 1985 na 22 jaar de eerste Elfstedentocht sinds de barre tocht van 1963 werd aangekondigd. In de afgelopen eeuw zijn er 15 tochten verreden. De eerste in 1909 en de laatste in 1979. De Canterlandsebrug over de Murk is de laatste brug waar de schaatsers onderdoor rijden voor de laatste kilometers op weg naar de finish op de Bonke in Leeuwarden.
Het kunstwerk bestaat uit ca. 4000 (schaats)foto's van Elfstedenrijders die van over de hele wereld zijn toegestuurd en zijn afgedrukt op fraaie tegeltjes.

Leeuwarden, Love

Ten slotte: Leeuwarden. Het begin en eindpunt van de Elfstedentocht. Dit jaar: Culturele hoofdstad van Europa.
" Het kunstwerk "Love" van Jaume Plensa bestaat uit twee 7 meter hoge, witte sculpturen van een jongen en een meisje. Hun gezichten zijn naar elkaar toegewend, maar hun ogen zijn gesloten. De gezichtsuitdrukking van de kinderen is sereen. Om hen heen hangt een 2 meter hoge mistwolk waar we in rond kunnen dwalen. "Ze dromen;", zegt Plensa, "voor kinderen is de toekomst een droom vol beloftes."
De Spaanse kunstenaar kreeg zijn inspiratie voor de mistfontein toe hij 's morgens vroeg de nevel boven de Friese velden zag. "In Friesland", zei hij, "komt het water uit de grond."

Dokkum, IJsfontein

Dokkum was er nog niet klaar voor. De elf steden zouden allemaal een kunstwerk maken in het kader van de benoeming van Leeuwarden tot Culturele hoofdstad van Europa. Dokkum heeft aangekondigd een IJsfontein te zullen maken. Kunstenares: Birthe Leemeijer (1972)

Op de website staat vermeld:
"De vorm van de IJsfontein verwijst naar een sculptuur van ijs die ontstond in het zich terugtrekkende water van de smeltende Noordzee tijdens de strenge winter van 1963. De IJsfontein verwijst ook naar het verleden van Dokkum, ooit een belangrijke havenstad tot de zee uit het zicht verdween. En naar Dokkum als het dramatische keerpunt in de Elfstedentocht. De mate waarin de fontein ijs vormt, is afhankelijk van de hoeveelheid groene energie die wordt opgewekt via zonnepanelen. Hoe meer zon, hoe meer ijs wordt geproduceerd. De IJsfontein wordt omringd door bomen die in de herfst rood kleuren als verwijzing naar de martelaren van Bonifatius."

Maar helaas het kunstwerk is nog niet klaar. Daarom maar een fotootje van het keerpunt van de Elfstedentocht met langs het water de bankjes in de vorm van een Friese doorloper.

Franeker, De Oortwolk

"De fontein van Franeker van Jean-Michel Othoniel (1964) , is een ode aan de wereldberoemde, in Franeker geboren astronoom Jan Hendrik Oort.

Zijn aanname dat zich rondom ons zonnestelsel een "wolk" van miljarden komeetachtige objecten beweegt, betekende een doorbraak in de astronomie.

De fontein is ontworpen als een reeks watervallen die vanuit een schaal langs een verticale ketting van nachtkleurige parels in het bassin stromen. Een van de parels is zilverkleurig, als de kleur van de maan, een ander is verguld, de kleur van de zon.

De Oortwolk zelf is een nevel van fijne druppeltjes die vanuit een goudkleurig gaaswerk in de schaal vallen."

Harlingen, De Walvis

"Ooit stond Harlingen in het teken van de walvisvangst. Tegenwoordig streven wij er niet meer naar om deze grote en grootse dieren te doden, maar juist om ze van de dood te redden. Vooral nu ze om onduidelijke redenen steeds vaker in ondiepe wateren stranden. De fontein van Harlingen is een levensechte potvis. Hij ligt als verdwaald bij de Zuiderpier, maar af en toe verraadt zijn krachtige waterstraal dat hij wel degelijk in leven is. Zo getuigt "De Walvis" van de enorme invloed die de mens heeft op alles wat leeft in de zee."

Kunstenaars: Jennifer Allora en Guillermo Galzadilla (1974, 1971)

Bolsward, De Vleermuis

Bolsward was een uitstekende uitvalsbasis om de Elfstedentocht te gaan rijden met de motor. Goed hotel in het centrum van de stad, gezellig terrasje.
In Bolsward heeft Johan Creten (1963) het kunstwerk "De Vleermuis"' gecreëerd.

"Vleermuizen zijn intrigerende, nuttige dieren die met hun jacht op insecten cruciaal zijn in het ecologisch systeem. De vleermuis staat in de Aziatische cultuur symbool voor rijkdom, geluk en gezegende ouderdom. Bij ons symboliseert hij zowel duistere krachten als een positieve, reddende kracht. Denk aan Batman, of aan de gevels van de kathedraal waar hij, in de vorm van waterspuwers, de demonen op afstand houdt. Dat past prachtig bij de afgebrande Broerekerk. De trap op de rug nodigt de bezoeker uit om de vleermuis symbolisch te overwinnen. En ... om zichzelf te overstijgen."

Workum, De woeste leeuwen van Workum

"Al eeuwen wordt het stadswapen van Workum ondersteund door twee leeuwen. Ze doen naïef aan en hun theatrale pose prikkelt onze lachlust. Maar als fontein van Workum, stevig op de grond met een meer dan levensgrote afmeting, zijn ze geen bijfiguren meer, maar hoofdrolspelers.
Op enige afstand van elkaar sproeien ze nu als woest vechtende katten water naar elkaar. "Kijk naar Workum", lijken ze ons toe te roepen. Want zonder het wapenschild biedt de lege ruimte tussen hen in plotseling uitzicht op de levende werkelijkheid van de stad."
Kunstwerk van Cornelia Parker (1956)

Hindeloopen, Flora en Fauna

"Inspiratiebron voor de fontein van Hindeloopen is de levensboom op het stadswapen, met het hert en de hinde die hem omringen. De boom symboliseert de levensenergie, maar staat ook voor wijsheid. Het hert en de hinde voeden zich hiermee. Nu zetelen prachtige exotische vogels in de boom. Als je op het grote, houden gewei zit dat de boom omringt, zie je hoe ze waterspuwend met elkaar "praten". Over ons?"
Aldus de kunstenaar Shen Yuan (1959)

Stavoren, De Visfontein voor Stavoren

De volgende stad van de Elfstedenroute is Stavoren.
"De zee geeft, de zee neemt. Stavoren, ooit een rijke Hanzestad, kan erover meepraten. Overstromingen, zeehandelsoorlogen, een haven die verzandde: meermalen verviel de stad tot armoede. Maar telkens richtte ze zich op en brachten zeevaart en visserij nieuwe welvaart.
Volksverhalen als "De Vrouwe van Stavoren"' vertellen van dat wisselvallige lot. Dit beeld van Mark Dion (1961) " De Visfontein voor Stavoren" voegt daar een nieuw verhaal aan toe, met een knipoog naar de symbolische prent van Pieter Breugel de Oude: "Hoe grote vissen kleintjes eten!". We zien hoe de enorme open muil van een machtige vis ons langs watersproeiende lippen naar binnen lokt. Wie ontsnapt in Stavoren de dans?"

Sloten, Kievit

Van Sneek gaat de Elfstedentocht richting Sloten, waar het kunstwerk staat van Lucy en Jorge Orta (1966,1953).

"Kievit" toont een meisje dat op de schouders van een man staat. Ze houdt een vogel in de hand. Onder de voeten van de man vormt een slordige stapel emmers, jerrycans en teilen de basis van de  fontein. Deze universele containers waar het water kwistig uit stroomt, wijzen erop dat onze samenleving overvloedig beschikt over iets wat elders in de wereld helemaal niet vanzelfsprekend is: water - bron van al het leven.

De vogel die het meisje koestert is een kievit, een vogelsoort die in Friesland wordt bedreigd door de intensieve landbouw en veeteelt."

Sneek, De Fontein van Fortuna

Op een gouden bol midden in het water staat dit beeld van Stephan Balkenhol (1957): De Fontein van Fortuna.
"Het verwijst naar de godin van het geluk en de schutsvrouw van de steden, families en volken. De overvloeiende hoorn symboliseert de materiële welstand van de  gelukkige die daarmee in aanraking komt. Maar de gouden bol draait voortdurend om zijn as, zodat het water, net als de toestroom van het fortuin, een onberekenbare wilde kracht wordt. De overvloed die zich toevallig over ons uitstort, kan ons door het lot even snel weer ontnomen worden. Kijk maar naar de geschiedenis van Sneek."

IJlst, Onsterfelijke bloemen

Dit jaar is Leeuwarden Culturele Hoofdstad van Europa. In dat kader heeft Friesland besloten om in elk van de elf steden van Friesland een Kunstwerk te plaatsen met als thema een "fontein". Het nodigt uit om als een soort Elfstedentocht die elf steden te gaan bezoeken.
Dit is het kunstwerk in IJlst: "Onsterfelijke bloemen - Rika" van de Japanse kunstenaar Shinji Ohmaki (1971).
"Cultuur, vormt zich, net als de natuur, laag op laag. Precies zoals de stad IJlst. Het kunstwerk verbindt bloeiende stinzenplanten als element uit de Friese natuur met de oude vorm van Japanse bloemschikkunst Ikebana. Hij symboliseert de eeuwige verbintenis van mens, cultuur en natuur."

Bolsward

Bolsward, een prachtige uitvalsbasis voor een Elfstedentochtje langs de 11 steden van Friesland.

Urk

Onderweg naar Friesland ook Urk nog even aangedaan, met het indrukwekkende monument voor de vissers die op zee zijn gebleven. Je wordt toch altijd weer stil als je al die namen ziet.
Het monument is op 11 mei 1968 onthuld door HM Koningin Juliana.

Schokland

Schokland, ik was er eerlijk gezegd nog nooit geweest. En dat terwijl het toch een beroemd stukje Nederland is. Een voormalig eiland in de Zuiderzee, in 1859 op last van koning Willem III ontruimd omdat het te armoedig was om daar nog te wonen.
Met het droogleggen van de Noordoostpolder is het als een verhoogde plaats behouden gebleven en is het als eerste plek in Nederland uiteindelijk op de Werelderfgoedlijst van de Unesco gekomen omdat het een voorbeeld is van de overwinning van Nederland op het water.
De plek waar ik stond toen ik deze foto maakte was vroeger dus de Zuiderzee, die in woeste tijden tegen de houten dijk aan beukte.