Satijn

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom, maar bij deze foto schoot mij het woord "satijn" te binnen.

Vreemd eigenlijk, want het gaat om een bloem, en wel om een Magnolia die gewoon mooi staat te wezen in onze tuin. Een bloem ook met een prachtig hart.

Als ik denk aan "satijn" dan denk ik aan iets moois, iets zachts met pastelachtige kleuren.

Filosofisch gezien kun je je afvragen: Is deze bloem nu een verschijningsvorm van die mooie denkbeelden die ik in mijn hoofd heb, of geven die gedachten de eigenschap weer van die mooie bloem?
Ofwel: bestaat de werkelijkheid uit dat imaginaire beeld of is die bloem onze werkelijkheid, waar wij een mooie betekenis aan geven? Kunnen wij met onze uitspraken de werkelijkheid weergeven zoals die is? Of is het alleen maar een taalspel?
Dit lijkt natuurlijk op een oeverloze discussie, maar godsdienstfilosofen kunnen daar uren over discussiëren en denken daarmee zelfs het bestaan van God te kunnen bewijzen. Ik hoop dat ik er uitkom vandaag bij het tentamen filosofie.

Intussen zal die prachtige satijnachtige bloem vandaag wel gewoon mooi blijven bloeien.

Er tussen in

Het zit er vandaag een beetje tussenin geloof ik.

Op het moment dat deze foto verschijnt, 7.00 uur vanmorgen, van het mooie buitengebied bij ons in Putten, ben ik al onderweg naar Utrecht om getoetst te worden op mijn kennis van de Islam.
Misschien is het al wit of regent het. Ik weet het niet.

De voorspellingen wijzen niet veel goeds uit voor vanmiddag. Gisterenavond dekte de NS zich al in door veel vertraging te voorspellen.
Affijn, we zien wel. Gisteren hebben we in ieder geval nog kunnen genieten van een mooie dag.

Verlichting

Dit beeld heeft natuurlijk niets met macro-fotografie te maken, maar misschien helpt het mij vanmorgen bij het slottentamen Hindoeïsme en Boeddhisme aan de UU.

Het Achtvoudig Pad van

- het juiste inzicht,

- het juiste denken,

- de juiste woorden,

- de juiste handeling,

- de juiste levenswijze,

- de juiste inspanning,

- de juiste aandacht, en

- de juiste concentratie

leidt misschien niet direct tot het "Nirvana", maar als het helpt bij het behalen van een voldoende is dat ook een vorm van "Verlichting".

Moeilijk

Seneca schijnt eens gezegd te hebben:

"Niet omdat het moeilijk is durven we het niet aan, maar omdat we het niet aandurven is het moeilijk".

Die uitspraak schoot mij te binnen toen ik dit gebouw zag van de Universiteit van Utrecht.

Wie haalt nu in zijn hoofd om zo'n gebouw te ontwerpen? Je moet er wel lef voor hebben.

Maar of ik het nou mooi vind? Of er door wordt geïnspireerd?

Ìk zou dit niet aangedurfd hebben.

Stilte a.u.b.

Ik kan me voorstellen dat u zich bij de vorige foto's afvroeg of hier in de Universiteitsbibliotheek van De Uithof in Utrecht ook studenten zijn die studeren.

Jazeker, en niet te weinig. En met allemaal een eigen ruime plek, voorzien van een computer met internetaansluiting, zoals dat tegenwoordig ook hoort.

Het lijkt me een genot om hier te studeren. Dat was wel wat anders in mijn tijd.....

Mooi zwart is niet lelijk

Zwart heeft soms de naam somber te zijn.

Maar de architect van de Universteitsbibliotheek in Utrecht, Wiel Arets, heeft mijns inziens laten zien dat zwart ook mooi en stijlvol kan zijn.

Maar daar zijn de meningen over verdeeld. Zie o.a. de architectonische analyse van Frank van Leersum op zijn weblog "Aureon.nl".

Who's Afraid of Red, Yellow and Blue

Dit leent zich natuurlijk ook voor fantasieën over "Who's Afraid of Red, Yellow and Blue", het schilderij van "Barnettt Newman", dat destijds zoveel ophef heeft veroorzaakt.

Niet alleen vanwege de aanschafkosten door het Stedelijk Museum met ons belastinggeld, ook vanwege het feit dat ene heer Daniel Goldreyer het doek na de beschadiging in 1986 gewoon met een verfroller had gerestaureerd.

Sindsdien zijn er allerlei kunstuitingen waarin de kleuren rood, geel en blauw voorkomen, waaraan ik deze foto toevoeg.

Misschien levert het ook wel een miljoen op. Wie weet.

Mondriaan

Je kunt je natuurlijk afvragen of de architect het ook zo bedoeld heeft, maar mijn eerste reactie hier is dat dit op een Mondriaan lijkt: kubistisch aan de buitenkant, een lijnenspel van binnen

In werkelijkheid is het de hal van de Universiteitsbibliotheek in de Uithof in Utrecht. Vanaf de bovenverdieping bezien.
Eenvoudig, stijlvol, prachtige kleuren, mooie vlakverdeling, en vooral rustgevend.
Echt een plek om in alle rust een goed studieboek te lezen.

Overigens is er voor "Piet Mondriaan" een leuk museum ingericht in zijn geboortehuis aan de Kortegracht in Amersfoort.

De Uithof

Ik hou van mensen en van de natuur, maar ik kan ook genieten van een mooi gebouw.

Onlangs was ik in De Uithof in Utrecht, de Universiteitsbibliotheek van de UU om precies te zijn, en ik werd daar getroffen door de stijlvolle architectuur die ik daar aantrof.

Een vierkant gebouw, waar je aan de buitenkant weinig inspirerends aan kunt ontdekken, maar als je binnengaat is het verrassend: modern, prachtig kleurgebruik, en het ademt een sfeer van rust uit. Sereen haast.

De man hier op de voorgrond lijkt aan te geven: loop even mee, dan zal ik het laten zien.