The Cathagh

Derry, juni 2017. 

Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 44 mm; f/8; 1/2 sec; ISO 3200

Er gaan over Columba allerlei verhalen rond. Hij zou iedere dag geschreven hebben. Niet alleen Psalmen en bijbelversen, maar ook gedichten. Dit manuscript zou uit die tijd stammen. Maar of dat van hem afkomstig is?

Een ander verhaal gaat over een eed die had gezworen dat hij nooit meer een voet op Ierse bodem zou zetten. Toch is hij in 578 teruggegaan om een verzoeningsbijeenkomst te organiseren tussen twee koningen in Drum Ceat bij Limavady. Eén koning was een familielid en Columba. Maar hoe kon hij dat doen. Hij had immers een eed gezworen?

Het verhaal gaat dat hij stukken Schotse grond onder zijn schoenen bond zodat hij de grond van Ierland niet zou aanraken en dat hij geblinddoekt gereisd heeft.

Book of Kells

Derry, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 42 mm; f/8; 1/80 sec; ISO 3200

Dit is een zgn. Fascimile uitgave van het beroemde Book of Kells, oftewel het St. Columba's Book. Het is 200 jaar na zijn dood (+593) door verschillende monniken geschreven en geïllustreerd. In 1007 is het gestolen maar het is sinds 1670 weer in het bezit van het Trinity College in Dublin.

Het origineel is in 1953 in vier delen samengebonden. Maar sinds die tijd zijn er zoveel wetenschappers geweest die het wilde bestuderen dat men in 1986 heeft besloten om Fascimile Verlag uit Luzern opdracht te geven het manuscript te fotograferen. Men heeft er vervolgens een beperkte oplage van 1480 perfecte kopieën van gemaakt. Dit exemplaar is nr. 711 en is te zien in het St. Columba Museum in Derry.

Het boek bevat de vier evangeliën van het Nieuwe Testament in het latijn, met nog wat andere teksten. Door zijn rijke versieringen en miniaturen wordt het gezien als een meesterwerk van de westerse kalligrafie.

There is a green hill far away

Derry, Ierland, juli 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 58 mm; f/5.6; 1/100 sec; ISO 800

Wij hebben de gewoonte om tijdens onze reizen altijd even een kerk binnen te lopen. Onze kinderen vonden dat voeger helemaal niet zo leuk, maar het doet ons genoegen te horen dat ze het zelf tegenwoordig ook doen.

Toen wij in de St. Columbs Cathedral in Derry rondkeken werden wij door de suppoost geattendeerd op dit bijzondere raam. Het is een eerbetoon aan Cecil Frances Alexander, de vrouw van William Alexander, de Bisschop van Derry, eind 19e eeuw. Cecil Frances was een begaafd dichteres en musicus. Van haar kennen wij allemaal het beroemde kerstlied: "Once in Royal's David's city" en misschien ook wel het iets minder bekende: "There is a green hill far away". Het derde raam in het drieluik verwijst naar het lied: "The golden gates are lifted up".

Fijne zondag gewenst!

Iona Abbey

Iona, Schotland, november 2016. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 12 mm; f/2.5; 1/40 sec; ISO 400

De Iona Abbey is gebouw op de plaats waar in 563 St. Columba zijn klooster had gebouwd. Dat is in verval geraakt. In 1200 hebben de Benedictijnen er een nieuw klooster neergezet. In de hoogtijdagen hebben daar wel 500 broeders gewoond, die zich naast gebed vooral bezig hielden met studie, het kopiëren van geschriften, voornamelijk bijbels, onderwijs, etc. Ook dat klooster hield geen stand  en is tijdens de Reformatie gesloten en grotendeels vernietigd. Eind 1800 heeft de graaf van Argill, die eigenaar was van het eiland het klooster laten herstellen.

In de jaren rond 1930, ten tijde van de economische crisis is ds. George MacLeod uit Glasgow met 6 collega's en 6 bouwvakkers naar het eiland getogen. Hij trok zich het lot van de mensen uit Glasgow aan die vanwege de economische crisis in grote sociale armoede leefde. Hij constateerde dat de kerk daar niets aan deed en wilde vanuit Iona een vernieuwingsbeweging op gang brengen. Hij wilde de kerk bewegen het beleid te veranderen en te richten op het ondersteunen van mensen in nood. Om de daad bij het woord te voegen zorgde hij voor werkgelegenheid.

Daaruit is de Iona-community ontstaan zoals die thans nog steeds functioneert en zich richt op sociale vernieuwing. Gasten zijn welkom. Er worden werkweken georganiseerd om het gedachtegoed uit te dragen. 

Inmiddels is Iona ook een toeristische trekpleister geworden. De kerk van de Abdij zit op zondagen in de zomer helemaal vol. Eind oktober stopt men met het programma. In november, toen ik te gast was, waren er twee "reflectie-weken". Deze kerk was te groot en te koud om er diensten te houden. Daarvoor gebruikte men een kleinere kapel.

Iona Abbey

Iona, Schotland, november 2016. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 20 mm; f/4; 1/640 sec; ISO 400

De Iona Abbey waar ik in november verbleef is een zogenaamde "dispersed community". Dat betekent dat het niet een klooster is waar permanent monniken of nonnen verblijven. De gemeenschap is "verstrooid" en komt bijeen in het klooster voor meditatie, lezing en gebed. Communityleden kunnen in het dorp op het eiland wonen, of in Engeland, of in Schotland. Maar ook o.a. in Nederland zijn leden die zich verbonden hebben aan deze community.

Gasten zijn welkom. In de zomer zijn er soms wel 40 gasten en organiseert men werkweken om  de inspiratie van het Keltisch Christendom door te geven: verwondering voor Gods schepping, in gemeenschap met elkaar in vrede leven, inzetten voor het bestrijden van sociale armoede, gerechtigheid in de wereld. etc.

In november waren er twee weken die werden aangekondigd als "reflection for action". Het aantal gasten werd beperkt gehouden. Wij waren er met 11 personen uit Canada, VS, Litouwen, Mauritius, Engeland, Schotland, Duitsland. Ik was de enige Nederlander. Dat leek mij geschikt om eens na te denken over de nieuwe fase in mijn leven.