Harley Davidson

Zoals gezegd heb ik het niet zo op al dat oorlogsmaterieel dat in het "Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum" in Overloon is uitgestald.

Ik ben niet in militaite dienst geweest. Ik ben wel ooit opgeroepen maar kreeg uitstel. En hoewel de uitspraak: "van uitstel, komt afstel", niet altijd positief wordt uitgelegd, was ik daar destijds niet rauwig om.

Ik was opgeroepen voor de cavalerie. Het leek me aanvankelijk wel wat, lekker buiten, beetje paardrijden en zo. Maar dat bleek een misverstand. Die tijd was al lang voorbij. Het gaat tegenwoordig met groot materieel, rupsvoertuigen, tanks en zo.

Als ik het overigens voor het kiezen gehad zou hebben, leek dit me wel wat: een Harley Davidson, fotouitrusting in de zijtassen, een beetje rondtoeren, een beetje sleutelen als het nodig is, etc.

Maar ook dat zal wel anders hebben uitgepakt voor deze jongens.

For mutual defense

Ik heb natuurlijk geen idee wat de teksten betekenen die op deze kisten staan in het "Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum" in Overloon.

Het is net als gisteren: als je even niet nadenkt over wat er in die kisten zit, is de compositie op deze foto wel aardig.

Maar wat betekent eigenlijk: "For mutual defense"?

"Voor wederzijdse verdediging"?

Als beide partijen zich alleen maar verdedigen kan er toch geen oorlog ontstaan?

Of zie ik dat verkeerd?

Tuig

Het hele jaar door is in het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum in Overloon de tentoonstelling "1000 Bommen en Granaten" te zien.

Een bonte verzameling.

Het is er netjes uitgestald en als je rekening houdt met compositie, kleurgebruik en esthetiek kun je ook nog een aardig fotootje schieten van dit tuig.

Vluchtelingendag

De Verenigde Naties hebben vandaag uitgeroepen tot Internationale Dag van de Vluchteling.

Nu gaat het in het "Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum" in Overloon niet zozeer over de vluchtelingen van vandaag, maar wel over slachtoffers van oorlog en geweld.

In de tuin van het museum staat dit beeld over Dwangarbeid. De tekst erbij luidt:

Dwangarbeid 1940-1945

Ruim 500.000 Nederlanders werden gedwongen tewerkgesteld in Duitsland. Meer dan 30.000 van kwamen om door honger, mishandeling, ziekte, en oorlogsgeweld.

Straks gaan we weer terug naar heden.

En hoe met 't wendt en keert of plooit.
Wij zullen veel moeten vergeven.

Vergeten echter doen we het nooit.

Wim de Vries

Fotografieren verboten

"In tegenstelling van wat vaak wordt gedacht bestond er tot 20 november 1944 geen algemeen fotografeerverbod in Nederland.

Maar bij gebouwen waar Duitse instellingen waren ondergebracht bestond het verbod van meet af aan wel.

De fotodienst van de BS moest uiterst voorzichtig te werk gaan."

In het "Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum" in Overloon beschikt men over een uitgebreide fototentoonstelling over de oorlog. Het waren natuurlijk moeilijke omstandigheden en het fotograferen, ontwikkelen en afdrukken ging niet zo gemakkelijk als nu in het digitale tijdperk.

Maar de fotografen van de Binnenlandse Strijdkrachten hebben dus nog best veel gefotografeerd. En dat is goed, om de herinnering te bewaren.

Maar ik blijf mijn aarzelingen houden over wat ik daarvan in zo'n museum nu moet vastleggen.

Voor Joden verboden

Eigenlijk zonder dat ik er erg in had gaf het gedicht van Lut de Block van gisteren mij een bruggetje naar het bezoek dat ik twee weken geleden bracht aan het "Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum" in Overloon.

Eerlijk gezegd heb ik het niet zo op dit soort musea. Ik wordt er altijd een beetje somber van, en misschien is dat ook wel een gezond teken.

Naast een bezoek aan de kasteeltuinen van Arcen, waarover later meer, stond een bezoek aan dit museum op het programma van het jaarlijkse fotoweekend van de "Foto Cirkel" Zeewolde dat dit keer richting Limburg ging.

Je wordt er toch weer even met de neus op de feiten gedrukt. Het is toch onvoorstelbaar dat er in de oorlog dit soort posters werd verspreid.

Walgelijk.