Afscheid

Voorlopig neem ik met deze foto even afscheid van de OLV Abdij in Oosterhout.
Misschien kom ik er nog wel een keer op terug, maar er zijn ook weer andere foto's om te laten zien.

Overigens vind ik deze foto in combinatie met het woord "afscheid" wel kenmerkend voor het kloosterleven. Althans, zo ervaar ik dat.

Ritme

Voor mij heeft deze foto met ritme te maken.

Misschien omdat het beeld een keurige herhaling van op een rij zittende personen weergeeft, in een symetrisch afbeelding van de kerk van de OLV Abdij in Oosterhout.

Maar ook omdat het mij herinnert aan het ritme van de gebedsdiensten in het klooster. Ik heb even uitgerekend: sinds 24 maart 2013, toen wij weer naar huis gingen hebben de zusters 6x7x2 = 84 kerkdiensten gehouden. Over ritme gesproken!
Fijne zondag gewenst!

OLV Abdij 3

OLV Abdij, Oosterhout

Het zal u niet ontgaan zijn dat deze glas in loodramen, waarvan ik de eerste vorige de "Woensdag van de Stille Week" liet zien, bij elkaar horen. Ze staan bij elkaar in één kapelletje.

Op deze afbeelding wordt de hoofdpersoon ten hemel opgenomen. Hij heeft een nimbus rond zijn hoofd en is dus een heilige. Hij wordt omringd door engelen.
Gelet op de context van het geheel moet dat ongetwijfeld de heilige Benedictus zijn.

OLV Abdij 2

OLV Abdij, Oosterhout

Deze glas in lood ramen zijn ingemetseld in een klein kapelletje in het klooster. Het ligt tussen de privéverblijven van de zusters en de kerk.
Hoe meer ik er naar kijk, hoe meer ik het idee heb dat het allemaal onderdeel is van een eerbetoon aan de Heilige Benedictus.

Als ik tijd heb zal het nog eens verder proberen te onderzoeken.

OLV Abdij 1

OLV Abdij, Oosterhout

Het is altijd even zoeken naar de juiste belichting bij dit soort ramen. Als je normaal belicht valt er te veel licht doorheen. En je wilt ook de omgeving donker houden.
Dus je moet een beetje corrigeren. Hier heb ik 1 stop onderbelicht.

Wat het tafereel voorstelt stond niet vermeld. Het lijkt me een monnik die zich heeft teruggetrokken in de woestijn en in verleiding wordt gebracht door de duivel.
Dat klopt ook wel met het beeld vanuit het begin van de kluizenaarstijd.
Misschien is dit Benedictus wel, naar wiens regel de zusters leven.

Stille Zaterdag

Woensdag van de Stille Week

In onze PKN-kerk in Putten is er in deze Stille Week iedere avond een Avondwake van een half uur. Een moment van stilte en gebed om elkaar en om God te zoeken in deze lijdenstijd, op weg naar Pasen. De bijeenkomsten worden afgesloten met het avondgebed van Luther:

Heer, blijf bij ons, want het is avond en de nacht zal komen.

Blijf bij ons en bij Uw Kerk aan de avond van de dag,

aan de avond van het leven,

aan de avond van de wereld.

Blijf bij ons met Uw genade, goedheid troost en zegen.

Blijf bij ons ook met Uw Woord, blijf bij ons in 't sacrament.

Blijf bij ons als over ons komt de nacht van beproeving en angst,

de nacht van twijfel en aanvechting,

van de strenge bitt´re dood.

Heer, blijf bij ons, want het is avond en de nacht zal komen.

Blijf bij ons in leven en sterven, in tijd en eeuwigheid.

Amen.

De foto is van een glas-in-lood-raam uit de OLV Abdij van Oosterhout. Een katholiek klooster, waar men natuurlijk niet zoveel op heeft met Luther. Maar in deze tijd van oecumene moet dat toch kunnen, dacht ik zo.

Dinsdag van de Stille Week

Vijf keer per dag wordt in de "OLV Abdij" van Oosterhout de klok geluid om aan te kondigen dat het gebed gaat beginnen. Het begint al om 6 uur in de morgen met de Virgilie, de nachtwake. De Completen zijn om 20.15 uur. Dag in dag uit, jaar in jaar uit, is dat het ritme van de gebeden

Het lijkt wat tegenstrijdig om ook in de Stille Week de klok te luiden. Maar het bidden en samenkomen gaat ook gewoon door. Gedurende drie dagen in de Stille Week is de klok echter stil: de dagen na de kruisiging.
Daarna zullen de klokken op Pasen weer uitbundig te horen zijn.

Maandag van de Stille Week

Palmpasen is voorbij.
Het was een fantastische belevenis in de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout. In Processie van uit de Kapittelzaal door de gangen van het klooster achter het kruis aan. Ik zing best graag, maar tijdens de hele viering heb ik alleen maar stil geluisterd naar het "engelengezang" van de zusters.

Mocht u volgend jaar in de buurt zijn of het er voor over hebben om er heen te rijden, dan is dat aan te bevelen. We mochten niet fotograferen in de gangen van het klooster, maar de indrukken staan in ons geheugen gegrift. En daar ging het uiteindelijk om.