Portret

Ik kan zo natuurlijk nog een hele serie foto's laten zien van die mooie oude motoren in Schloss Augustusburg, maar dan wordt het wel een hele motorsite en dat was niet mijn bedoeling.

Het was overigens best een leuk museum, keurig ingericht en onderhouden. Om te mogen fotograferen moest je bij de entree 2,50 euro extra betalen, maar u begrijpt, dat had ik er best voor over.

Ik had mij voorgenomen deze zomer wat meer aan portretfotografie te doen en dat is iets heel anders. Dat viel nog niet mee.
Om te beginnen, een heeeel klein portretje van mijzelf.

Vooruitgang

Leuk om de vooruitgang te zien. Tenminste, dat vind ik.
Hier is de motor in plaats van naast de fiets, al op de fiets gebouwd.

Knap eigenlijk om dat allemaal te uit te vinden.
Ik moet ineens denken aan de verhalen van Willie Wortel uit de Donald Duck van vroeger. Misschien bestaat dat nog wel, ik weet het niet.

Ik zie het helemaal voor me: zo'n werkplaats waar het een enorme puinhoop is en waar van alles staat te knallen en te pruttelen en waar ineens ook rook uitkomt. En ineens is daar dan de fiets met hulpmotor.
Tataaah... En hij doet het nog ook!

Geavanceerd

Dit ziet er toch al een stuk geavanceerder uit, toch?

Een ingenieuze constructie van A.W. Wall Treibsatz uit 1913, waarbij de fiets letterlijk met een hulpmotor en een zogenaamd Phänomenrad wordt aangedreven.

Volgens mij gaat er een kabeltje naar het stuur om gas te kunnen geven.
Snelheid 45-50 km per uur.

Museum Schloss Augustusburg, bij Augustusburg in het Erzgebergte.

Petroleumreitwagen

Deze zogenaamde Petroleumreitwagen van Daimler is de eerste officiële motorfiets ter wereld.

Hij komt uit 1885, had een viertaktmotor, woog 90 kilo en kon een snelheid halen van 12 km per uur. Ter vergelijking: de normale wandelsnelheid ligt op ongeveer 5 km per uur.

Het enige exemplaar is verloren gegaan bij een brand in 1903. Dit is een nagebouwd exemplaar.

Het staat tentoongesteld in het auto-en motormuseum in "Schloss Augustusburg", bij Augustusburg in het Erzgebergte.

Hoe zouden de ontwerpers gereageerd hebben als wij ze hadden verteld dat er tegenwoordig motoren zijn die met gemak 250 km per uur rijden? (Voor alle duidelijkheid: niet die van mij.)

Toeren

De bedoeling van zo'n reisje is natuurlijk om te genieten van het motorrijden. Je ziet in vijf dagen dus best veel asfalt.

Maar wij zijn niet het type dat zo hard en zo snel mogelijk rijdt, dus we hebben ook genoten van het landschap en de omgeving in het Erzgebergte. We rijden redelijk op ons gemak. Dat past ook beter bij onze levensstijl en leeftijd.

We zoeken van tijd tot tijd een terrasje op en stoppen bij een bezienswaardigheid die onze gezamenlijke interesse heeft. Bijvoorbeeld het motormuseum in Schloss Augustusburg. Ik zal daar de komende dagen wat van laten zien.

Opgang naar het licht

Deze mooie trappartij is te vinden in het Schloss Augustusburg in het Erzgebergte, waar het grootste motormuseum van Europa is gevestigd. Volgens sommigen het Mekka van de auto- en motorliefhebbers.

Los van die prachtige plek kun je bij zo'n mystieke foto allerlei fantasieën hebben. Licht heeft iets aantrekkelijks. Het heeft ook iets spiritueels.
Het is niet voor niets dat men vroeger de zon aanbad als godheid.

Eenvoudig

Het ziet er allemaal best vriendelijk uit in het Erzgebergte in het voormalige Oost-Duitsland.

Toch, als je even buiten het centrum van een plaatsje komt zie je ook dit soort panden staan.
Gewoon normaal bewoond waarschijnlijk. Niet armoedig, misschien moet je het eenvoudig noemen. Je ziet ook veel leegstanden fabrieksgebouwen.

Ik weet wel, bij ons komt dat natuurlijk ook voor, maar ik heb toch de indruk dat men daar nog wat in te halen heeft.

Ossies

Annaberg-Buchholz, één van de leuke plaatsjes in het Erzgebergte.

Op vrijdagmorgen is er markt, met een overdaad aan bijzondere groenten.
Ik ben daar niet zo goed in thuis, maar ik heb de indruk dat je die bij ons zo niet ziet.



Toch apart, die "Ossies".

Erz

Na al die serieuze berichten over Luther, Goethe en Bach weer even iets heel anders.

Ik heb namelijk helemaal nog niets laten zien van dat leuke reisje in juni naar het Erzgebergte in Duitsland. Bovendien was het daar mooi weer en het kan dezer dagen geen kwaad om dat ook nog even te laten zien.

Het Erzgebergte is prachtig. Niet zo hoog, zo'n 500 - 1000 meter, maar wel gevarieerd, met leuke weggetjes om te rijden en leuke dorpjes.
Mijn beeld van het voormalige Oost-Duitsland, dat het er armoedig, vervallen en grauw uitziet, heb ik echt moeten bijstellen.

Poetsen

Dit is, net als de motor van gisteren, niets voor mij.

Ze zien er leuk uit, maar ze hebben wat mij betreft twee bezwaren:

- Je zit tijdens het rijden veel te veel rechtop waardoor je voortdurend moet oppassen dat je er niet afwaait.
- Je moet er veel te veel aan poetsen.

Vooral het laatste argument weegt zwaar.  Niet dat ik zo'n smeerkees ben, maar als je na elke regenbui een halve dag moet gaan poetsen gaat voor mij de lol er een beetje af.
Het moet natuurlijk wel leuk blijven.

Voorpret

Het is weliswaar op dit moment helemaal geen motorweer, maar de organisatoren van "MRO en Vrij-Uit"-reizen zijn al weer druk in de weer met de planning.

Zaterdag was er de jaarlijkse reüni van deelnemers 2010 en de presentatie van het programma 2011 bij  Arie Molenaars Motors in IJsselstein.

Vakantie begint vaak al met de voorpret, en die gaat wat mij betreft nu beginnen.

Motorseizoen

Meestal is het zo dat na de Pasen het straatbeeld in Nederland verandert. Je ziet dan opeens weer allerlei motoren op de weg.

Motorrijden staat voor "vrijheid", er op uit trekken.

In Putten zijn we al weer druk doende met de voorbereidingen van de jaarlijkse Motary: een toertocht van zo'n 450 kilometer waarvan de opbrengst voor een goed doel is. Jaarlijks levert dat zo'n 30.000 euro op. De moeite waard dus.

Dit jaar, op 12 juni, wordt er gereden voor een studiefonds voor weeskinderen in Kenia.

Op deze foto de locatie "Maaltijdstop" in de kazerne in Breda in 2009.

Je kunt je natuurlijk afvragen of dat nu moet, zo'n milieu-onvriendelijke tocht. Aan de andere kant is het zo dat als motorrijders toch rijden, en dat doen ze, je er evengoed een goed doel aan kunt koppelen. Dan heeft het in ieder geval nog zin ook.

Om alvast een beetje in de stemming te komen ga ik de komende dagen even met "Vrij-Uit" naar Engeland. Even genieten van de vrijheid.
U zult mij dus even een poosje moeten missen.
Als alles goed gaat zullen er dan een aantal foto's verschijnen van mijn reisje van vorig jaar augustus naar York.