Spotprent

Op de tentoonstelling over 400 jaar Synode van Dordrecht hangt ook deze spotprent. De Synode was behalve dat het ging om een serieus godsdienstconflict tussen de remonstranten en de contraremonstranten, ofwel de rekkelijken en de preciezen, ook een soort van toeristische attractie. Het trok landelijke, ja zelfs internationale, bekendheid. Maar er werd ook de spot mee gedreven. De uitkomst stond namelijk van te voren al vast.

De remonstranten, de rekkelijken werden gedagvaard voor hun ideeën over de predestinatie. Ze beweerden dat de mens een vrije wil had en hun behoud mede afhankelijk was van hun daden. maar de contraremonstranten, de preciezen hielden zich aan de orthodoxe leer van Calvijn, waarin het behoud van de mens puur en alleen een kwestie van genade is.
De rekkelijken hadden weliswaar de steun van van Oldenbarnevelt, maar de contraremonstranten konden rekenen op de steun van Prins Maurits van Oranje.
In deze spotprent is te zien dat de balans doorslaat naar de kant van Calvijn, waarbij het zwaard van Prins Maurits nog eens extra gewicht in de schaal legt. Het is duidelijk wie er wint.

Robotlab Statenvertaling

Toelichting: "Speciaal voor de viering van 400 jaar Synode heeft het Duitse kunstenaarscollectie "Robotlab" een robot geprogrammeerd die non-stop in bijna zeven maanden de complete Bijbeltekst van de Statenvertaling uitschrijft. Net als een monnik in een scriptorium, die letter voor letter overschrijft, kalligrafeert de robot met echte inkt meer dan 3 miljoen letters op en rol papier van meer dan 1000 meter lang."


"Met zijn taak staat de robot tussen het menselijk handschrift en de en de mechanische reproductie van de drukpers in. De kunstinstallatie verbindt religie met wetenschappelijke rationalisme. Het roept vragen op rondom het geloof en technologische vooruitgang.

Zo focust het op de samenhang tussen twee culturele systemen die fundamenteel zijn voor de samenleving."

Deze installatie is te zien tot en met  2 juni 2019.

Statenvertaling

De Bijbel, dat is de Gantsche Heilige Schrift.

De bestaande Nederlandse Bijbels waren in het begin van de Reformatie niet betrouwbaar genoeg,. Daarom besloot men om een heel nieuwe Bijbelvertaling te maken. Die werd gefinancierd door de Staten-Generaal. Vandaar de naam Statenvertaling.

Het eerste exemplaar verscheen in 1637. Het is één van de resultaten van de gehouden Synode van Dordrecht. De Dordtse familie Keur werd één van de belangrijkste drukkers. Bijbels konden op maat worden besteld, al dan niet voorzien van illustraties.

Mocht iemand nog een exemplaar voor mij beschikbaar hebben, dan houdt ik mij van harte aanbevolen.

Torentrap

Ik moest in de Grote Kerk van Dordrecht natuurlijk nog wel even een fotootje maken van de torentrap.

Hij is te beklimmen, maar, nee, ik ben niet naar boven geweest.

Centrum

Dordrecht heeft nog een echt oud centrum. Keurig bewaard en onderhouden.

Synode van Dordrecht

Het is een bekende prent van de Synode van Dordrecht. Ik herinner me dat ik hem jaren geleden ook wel eens heb gezien. Misschien wel tijdens mijn Lagere Schooltijd.
In het midden de Remonstranten die er verantwoording werden geroepen. Links daarvan de Staten Generaal. Rechts de buitenlandse delegaties. Rechtsachter de de Engelsen. Daarnaast een bank voor de Fransen, die niet kwamen opdagen.
Achterin de zaal de voorzitterstafel en vooraan (op de prent onder), de vertegenwoordigers van de provincies.
Na vijftig zittingen was voorzitter Bogerman het gedraal van de Remonstranten zat en stuurde ze weg.  Daarna werd er nog tot mei 1619 doorvergaderd. Na afloop kregen alle deelnemers een herinneringsmedaille.
Het was een heel spektakel wat ook veel toeschouwers trok. Het belang ervan was niet alleen dat er een eind kwam aan de twist tussen de remonstranten en de contra-remonstranten door het opstellen van de Dordtse Leerregels, maar dat er een Staten-Vertaling kwam in de eigen volkstaal. Die Staten-Vertaling heeft een grote invloed gehad op het kerkelijk leven, maar ook op de ontwikkeling van de Nederlandse taal.

Grote Kerk Dordrecht

Hoogtepunt in Dordrecht is natuurlijk de Grote Kerk. Een baken in de stad en vanuit de verre omtrek al te zien.
Zeker dit jaar staat de kerk centraal rondom het vieren van 400 jaar Synode van Dordrecht. De zaal waar de synodevergadering werd gehouden, de Kloveniersdoelen, bestaat niet meer. Daarom heeft men nu in de kerk een tentoonstelling ingericht over het geschil tussen de hoogleraren Arminius en Gomarus, de remonstranten tegen de contraremonstranten. Ik heb geprobeerd het geschil te begrijpen over de leer van de predestinatie. Hebben wij nu een vrije wil of niet? Is ons eeuwige leven nu afhankelijk van onze goede werken, of is het allemaal genade van God en is het allemaal tevoren al bepaald.
Wie het weet mag het zeggen.

Hoe dichter bij Dordt...

We zijn zaterdag weer eens een dagje naar Dordrecht geweest. En jawel hoor. Het spreekwoord is nog steeds van toepassing: "Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt." Het weer was niet best.

Het lijkt onaardig tegenover de Dordtenaren, maar volgens Wikipedia is het een officiële uitdrukking. Maar hij had niets met het weer te maken. De uitdrukking had betrekking op de bodemgesteldheid in het rivierengebied. De volledige uitdrukking luidt: "Tiel is niet viel, Bommel is rommel en hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt."