Vingerhoedskruid

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 12 mm; f/2.8; 1/60 sec; ISO 125

Vingerhoedskruid. Aquarel van Ingrid Elias. 

Onderdeel van de tentoonstelling Botanical Art in museum De Zwarte Tulp in Lisse.

Paardenbloem

Lisse, mei 2018. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 12 mm; f/2.8; 1/60 sec; ISO 125

De Paardenbloem, botanisch tekening in aquarel van Margriet Honingh. 

Onderdeel van de tentoonstelling Botanical Art in museum De Zwarte Tulp in Lisse.

Botanical Art

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 35 mm; f/8; 1/30 sec; ISO 400

In museum De Zwarte Tulp in Lisse is momenteel een tentoonstelling te zien over botanisch tekenen. Er hangen werken van 25 kunstenaars. De tentoonstelling maakt onderdeel van van een internationaal project gestart door de American Society of Botanical Artists.

Trappetje

Lisse, mei 2018. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/1.8; 1/30 sec; ISO 200

Even een trappetje naar iets anders.

Lisse

Lisse, mei 2018. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/4; 1/3125 sec; ISO 125

Voor het eerst van mij leven in Lisse geweest. Toch wel een alleraardigst plaatsje.

Sorteermachine

Lisse, mei 2018. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/2.5; 1/8 sec; ISO 800

Hierbij kan ik mij iets meer voorstellen. Het sorteren van de  bollen naar grootte.

Beddenaflegmachine

Lisse, mei 2018. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/2.5; 1/13 sec; ISO 800

Ooit gehoord van een beddenaflegmachine? Deze dient om in de bloembollenkwekerij de maten van de bollen uit te zetten, links en rechts. Ik kan mij er eerlijk gezegd niet zoveel bij voorstellen.

Hendrik J. Slijper

Lisse, mei 2018. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 12 mm; f/2.8; 1/40 sec; ISO 400

Hebt u ooit gehoord van Hendrik J. Slijper? Ik ook niet.

Hij hoort in hetzelfde rijtje thuis als Karel Appel en Corneille. Het waren klasgenoten bij zijn tekenopleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam. Slijper koos voor een andere richting, nl de minutieuze weergave van de natuur. 

Direct na de oorlog kreeg hij opdracht van het Laboratorium voor Bloembollenonderzoek in Lisse om alle mogelijke ziektebeelden en virusprocessen van bloembollen te tekenen. Men had dat nodig voor de instructie van studenten. Dat was in die tijd nog nauwkeuriger dan het fotografisch vastleggen er van. Je kunt het je haast niet voorstellen. 

Maar kijkt u zelf maar. Museum De Zwarte Tulp in Lisse bezit 95 van deze tekeningen van deze kunstenaar.

De Tulp

Lisse, mei 2018. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/1.8; 1/30 sec; ISO 250

Een buitenlander die naar Nederland komt, wil altijd als één van de eerste dingen de tulpenvelden zien. Nu is het bij de meeste mensen wel bekend dat de tulp oorspronkelijk uit Turkije komt. Maar hoe dat nu precies zit?

Daar hebben we natuurlijk in Nederland een museum voor. In dit geval het museum De Zwarte Tulp in Lisse. 

De eerste tulp kwam in 1562 in Nederland aan. In Antwerpen om precies te zijn. Ogier Ghislain de Busbecq  reisde als afgezant van het Habsburgse Hof naar het hof van sultan Sülemann de Parachtlievende in Constantinopel en wordt daar overvallen door een overvloed aan bloemen. In zijn reisverslag noteert hij dat de Ottomanen met een buitengewone toewijding bloemen kweken en bereid zijn grif te betalen voor een buitengewone plant, de tulp, die daar Iâle wordt genoemd. Die bloem is daar onderdeel van de cultuur. De Ottomanen wikkelen hem zelfs in de windingen van de doek op hun hoofd. Op een vraag aan de tolk wat voor bloemen dat zijn, antwoordde deze: Tulipan, denkend dat deze vreemdeling de tulband bedoelde. Daarmee is de naam van de tulp verklaard.

 Meer van dit soort anekdotische verhalen, o.a. ook over de Tulpenmania die ontstond in de 17e eeuw, daarbij meer dan 10.000 gulden voor een tulpenbol werd betaald, zijn te vinden in dit museum. Beslist de moeite waard.

Puttense Keukenhof

Waarom zouden we nou helemaal naar Lisse rijden als we bij ons om de hoek in Putten ook van die prachtige bloemenvelden hebben?

Puur natuur!

Triumph

Hoe moet dat nu vanmiddag met het uitreiken van de bloemen na de overwinning van Nederland op Japan, als onze Prins Willem Alexander in Zweden zit bij het huwelijk van kroonprinses Victoria met Daniël Westling?

Zijn "Triumph Tulpen" staan al klaar.

Of zou hij er op voorhand al van uit zijn gegaan dat we verliezen?

Ik gok op 3-1.

Ongetwijfeld is Erica Terpstra erbij. Kan die mooi de bloemen uitreiken.

Happy Valentine

Dit zijn weliswaar geen rozen, maar ik heb gisteren gehoord dat dat eigenlijk "vieze" bloemen zijn, omdat veel rozenkwekers er volgens "Natuur en Milieu" ongeoorloofde bestrijdingsmiddelen bij gebruiken.

(De AID bestrijdt overigens de beschuldiging van Natuur en Milieu dat zij te laks is bij de controle.)

Maar een bosje tulpen is toch ook wel goed?

Keukenhof

Zaterdag 9 mei zijn we met de "Fotocirkel Zeewolde" naar de Keukenhof geweest in Lisse.

Het is jaren geleden dat wij daar met de kinderen geweest zijn. Voor mij hoort zo'n bezoek bij de opvoeding, en past het in het genre van: "Je moet dat eens in je leven en keer gedaan hebben."

Deze keer ging ik er echter heen met een ander doel: mooie foto's maken. "De Keukenhof" bestaat 60 jaar en pakt daarom in dit jubileumjaar extra uit. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik er enigszins teleurgesteld van terug gekomen ben.

Het is en blijft een aangelegd park. En als je de natuur wilt fotograferen moet je er niet voortdurend mensen bij hebben. Tenslotte: tulpen zijn natuurlijk mooi, maar in de grote hoeveelheden die je daar ziet doet het wat gekunsteld, haast plastic-achtig aan.

Kortom. Ik had het misschien toch bij die ene keer moeten laten. Maar ook dat moet je ervaren.

De moeder de vrouw

Moederdag was vroeger gewoon een dag om een keer een bloemetje te kopen als blijk van waardering en respect. Tegenwoordig is het allemaal commercieel. Ik krijg, ongevraagd, allerlei mailtjes binnen met de meest zotte reclame's voor de meest dure kado's. Uiteraard allemaal nuttig, maar of dat ook gewenst is?

Nee.., dan vroeger.

Moederdag bestond 100 jaar geleden gewoonweg niet. Maar waardering voor Moeder is er natuurlijk altijd geweest. Een bekende "Ode" aan Moeder is bijvoorbeeld het gedicht van Martinus Nijhoff:

De moeder de vrouw

Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden

die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien

dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap, wijd en zijd -
laat mij daar midden uit oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.

Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn moeder voer.
Prijs God, zong zij, Zijn hand zal u bewaren."Martinus Nijhoff" (1894-1953)

Het gedicht gaat over een brug, om precies te zijn de brug bij Zaltbommel. Die brug uit 1933 is inmiddels gesloopt. In de plaats daarvan ligt er sinds 1996 een nieuwe brug over de A2 die als naam de "Martinus Nijhoffbrug" heeft gekregen.

Maar het gedicht gaat ook over een psalmzingende vrouw waarin hij zijn moeder lijkt te herkennen. Kennelijk waren dat vroeger twee beelden die bij elkaar hoorden.
Wat mij verder te binnen schiet bij dit gedicht zijn woorden als respect en eerbied. Er gaat ook een enorme rust van uit. En dat kost niets.

Overigens is het gedicht niet zomaar een rijmpje. Het is een zgn. "Sonnet". Een 14 regelig gedicht volgens een bepaald ritme. Voor wie tijd en zin heeft vandaag raad ik aan de uitleg daarvan eens na te lezen op de link hiervoor.