Doorkijkje

Een doorkijkje vanuit de kelder van kasteel Hackfort. Dit was dus het niveau van waaruit de bedienden de wereld aanschouwden in die tijd.

Lekker onderuit

In de 15e eeuw in Kasteel Hackfort heette dit: lekker onderuit zitten....

Waterput

In de kelder van kasteel Hackfort is in het midden van het gebouw de waterput terug te vinden. Dat was voor het ontstaan één van de belangrijkste voorwaarden. Water was en is van levensbelang. Daaromheen is in de loop der eeuwen het kasteel steeds verder uitgebreid.

Kasteel Hackfort

Vorden staat bekend om zijn acht kastelen, waarlangs een fietsroute is gemaakt door de plaatselijke VVV. De meeste daarvan zijn niet te bezoeken. 
Een uitzondering is Kasteel Hackfort. Het wordt verhuurd en je kunt er heelijk lunchen in de Keuken van Hackfort. In de zomermaanden heeft Natuurmonumenten, die het kasteel in beheer heeft, de kelders opengesteld voor publiek en is er een expositie over de geschiedenis van Hackfort, een kasteel dat dienst deed om de eigendommen van de hertog van Gelre veilig te stellen.

Een belangrijke rol was daar weggelegd voor Berend van Hackfort (1475-1557), die het kasteel jarenlang als militair strateeg heeft beheerd.

Welkom

Leuk toch, als je zo welkom wordt geheten op het verbouwde kasteel Het Loo in Apeldoorn.

Gravensteen

Kasteel Gravensteen, en middeleeuwse burcht gebouwd rond 1180 door Filips van den Elzas, de Graaf van Vlaanderen. Door de eeuwen heen is het gebruikt als muntslagerij, gevangenis en gerechtshof. Tegenwoordig is het een museum met o.a. wapens en martelwerktuigen.

Kasteel Heeswijk

 

Kasteel Heeswijk wordt door insiders ook hèt kasteel van Brabant genoemd. Het is inderdaad een prachtig geheel, met omringend landgoed, 1000 jaar oud. En na restauratie in de vorige eeuw nog bijna helemaal intact.

Het kasteel heeft ook altijd nauwe banden gehad met het koninklijk huis. Er wonen nu geen adelijke families meer. Het is in gebruik als museum en, natuurlijk, als officiële trouwlocatie. Want wie wil er nu niet eens even kasteelheer en kasteelvrouwe zijn op de grote dag van je leven. 

Kasteel Ruurlo

Ook op een wat sombere dag is een bezoek aan kasteel Ruurlo zeer beslist de moeite waard. In 2013 is het kasteel aangekocht door de familie Melchers, die er met 50 schilderijen en 100 werken op papier de grootste collectie werken van de neorealistische kunstenaar Carel Willink heeft ondergebracht. Van zijn jeugdwerk tot het laatst voltooide schilderij. Heel bijzonder.

Uitdaging

Weer even een trappetje gevonden in een fantastisch kasteel: Ruurlo.

Intussen vraagt Facebook wat ik aan het doen ben. Wel, iets heel anders.

Gisteren geslaagd voor de cursus dogmatiek aan de TST, Tilburg School for Theology. Daarmee zit ik nu op 177 van de benodigde 180 punten voor mijn bachelor religiewetenschappen.
Nu even vakantie. Volgend semester een eindwerkstuk over "waarde-georiënteerde economie", de relatie tussen mijn doctoraal economie (EUR 1976) en religie. Geïnspireerd door prof. Paul van Geest, theoloog, die nu een leerstoel heeft aan de EUR. Uitdaging!

Doorkijkje

Landgoed De Essenburg is tegenwoordig een geliefde plekje voor wandelaars. Het is niet groot, maar je kunt er op een zondagmiddag best een uurtje rondlopen. En dat wordt veel gedaan. Het is best fotogeniek, met een paar mooie doorkijkjes naar het kasteel.

Stoutenburg

Stoutenburg is officieel een dorp in de provincie Utrecht. Tot 1 juni 1969 was het een zelfstandige gemeente. Daarvoor was het vanaf 1812 deel van de gemeente Hoevelaken. Sinds 1969 valt het onder Leusden.
Het landgoed Stoutenburg is eigendom van het Utrechts Landschap. Op het landgoed staat al sinds 1259 een kasteel, "Heerlijkheid Stoutenburg", dat oorspronkelijk eigendom was Walter van Amersfoort. Vanaf dat moment heeft het verschillende functies gehad: ambtswoning van de schout, bestuurscentrum van de bisschoppen, etc. In 1594 kocht raadspensionaris Johan van Oldenbarnevelt het. Nadat hij was onthoofd in 1619 is het verbeurd verklaard. Er zijn toen te zijner nagedachtenis twee zomereiken geplaatst, Adam en Eva, die er nog steeds staan. Aldus Wikipedia. Daar moet ik dan nog eens naar op zoek.

Het oude huis is afgebroken en verschillende keren weer herbouwd. Het huidige landhuis is in 1948 gekocht door de Franciscanen. Sinds 1991 was er een Franciscaans milieuproject van een oecumenische woon-leefgemeenschap. Zij hielden het uiteindelijk niet vol. Sinds 2017 is het eigendom van een zorgaanbieder, Wonen bij September, die er nu 24 appartementen voor ouderen met dementie gaat realiseren. Geen slechte plek om te wonen lijkt me. Als ik het me tegen die tijd nog weet te herinneren schrijf ik me misschien wel in.

Het landgoed Stoutenburg wordt door het Utrechts Landschap gezien als een centrum voor natuurontwikkeling. Er is een bezoekerscentrum en je kunt er heerlijk wandelen over o.a. een klompenpad.

Doorkijkje

Een winters doorkijkje naar kasteel Groevenbeek.

MacZorg?

Door een groothoeklens te gebruiken komt Staverden natuurlijk nog indrukwekkender over dan het in werkelijkheid is. En dat mag ook best. Het is nu eenmaal een prachtig kasteel. 

In heb in november 2009 al eens gefantaseerd hoe mooi het zou zijn om daar zorgappartementen van te maken. (Zie mijn Blogbericht "MacZorg" van 9 november 2009" "MacStaverden nr.7" van 10 november 2009).  Ik reageerde daarmee op een suggestie van het Erasmus Centrum voor Development in de Zorg om franchising in de zorg te introduceren. Een soort van MacZorg dus. Ik zag mezelf al zitten in zo'n prachtig kasteeltje op mijn oude dag. Het is er niet van gekomen, ..tot nu toe. 

Maar misschien is er nog wel perspectief. Een zorgondernemer heeft momenteel het plan om op het landgoed "Groot-Spriel" in Putten zorgappartementen te maken voor dementerende ouderen. Wie weet...

Werelderfgoed

Potsdam, december 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/4.5; 1/15 sec; ISO 1600

Slot Sanssoucis in Potsdam is een bijzonder paleis. Fredric was een groot kunstliefhebber. Elk vertrek hangt vol met schilderijen. Ook van Nederlandse meesters. Hij was ook muziek liefhebber. Maakte muziek en componeerde zelf ook.

Wikipedia:

"Sinds 1990 staat Sanssouci met zijn paleizen en parken als Werelderfgoed onder de bescherming van UNESCO. De organisatie zegt hierover het volgende:

Paleizen en parken van Sanssouci, vaak als „ het Versailles van Pruisen“ bestempeld, zijn een synthese van de diverse kunstrichtingen van de 18e eeuw in de steden en hofhoudingen van Europa. Het geheel is een treffend voorbeeld van architectonische creaties en landschapsvormgeving met als achtergrond het monarchale staatsidee."

Als je in de buurt bent moet je hier dus wel even geweest zijn.

Optrekje

Potsdam, december 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 17 mm; f/11; 1/400 sec; ISO 400

Slot Sansoucis in Potsdam. "Zonder Zorgen". 

Leuk zomerhuisje van Koning Frederik de Grote.

Slot Sanssoucis

Potsdam, december 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/6.3; 1/800 sec; ISO 400

Wie naar Berlijn gaat en nog een dag over heeft moet beslist ook even naar Postsdam, 30 km ten westen van Berlijn. Het is gemakkelijk met de trein te bereiken. Op een kluitje liggen daar in een prachtig park een aantal bijzondere kastelen. Het bekendst is het Slot Sanssoucis, het zomerpaleis van Frederic de Grote. Hij liet het in 1745-1647 bouwen als een klein zomerpaleis.

Wikipedia: "Op het ontwerp had de koning veel invloed. De samenwerking met de architect Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff liep spaak, omdat Frederik geen trappen wilde om op het terras te komen. Knobelsdorff vond dat het paleis op een sokkel moest staan, zodat het vanuit het park beter tot zijn recht zou komen. Jan Bouman, een architect van Nederlandse afkomst, nam de leiding van het project over." Ook hier dus weer een Nederlandse invloed. 

Ik heb de trappen niet geteld, maar er liggen er 6 terrassen die elk met een trap van zo'n 20 treden te bereiken zijn. Dus tel maar uit.

Uitwaaien

Putten, november 2015. Nikon D800; AF-S Nikkor 50 mm f/1.4 G; f/6.3; 1/125 sec; ISO 400

Het waait niet hard, maar toch is het lekker om even "uit te waaien" in deze tijd.

Doorkijkje

Putten, november 2015. Nikon D800; AF-S Nikkor 50 mm f/1.4 G; f/8; 1/60 sec; ISO 400

De tuin van kasteel Oldenaller in Putten geeft ieder seizoen een ander doorkijkje. Ik ben er vaak geweest, op dit zelfde plekje, en iedere keer is het weer anders.

Herfst

Putten, november 2015. Nikon D800; AF-S Nikkor 50 mm f/1.4 G; f/6.3; 1/1000 sec; ISO 400

Ik heb even wat zitten mijmeren over vandaag. Het is Allerheiligen, een christelijke feestdag waarop alle heiligen (ruim 100.000) van de rooms-katholieke kerk gezamenlijk worden vereerd en herdacht. Jaarlijks op 1 november.

Het feest wordt sinds de achtste eeuw gevierd. Op Allerzielen (2 november) worden alle gestorven herdacht. Allerheiligen en Allerzielen zijn de dagen waarop in de rooms-katholieke kerk de onderwerpen dood en leven na de dood aan de orde komen.

Bij de kerkelijke viering van Allerheiligen wordt het thema van het einde der tijden behandeld. Er worden missen opgedragen aan alle heiligen en kerkhoven bezocht. Het leven van de heiligen die in de hemel verblijven wordt herdacht en als voorbeeld gesteld voor een goed christelijk leven.

Het is vandaag ook Dankdag voor gewas en arbeid. Op deze dag dankt de protestante kerkgemeenschap, tijdens een viering, God voor de verkregen gewassen. Een dankdag is een gebruik uit de Middeleeuwen. Er waren toen vaste bededagen.

Ik kan geen keuze maken waarbij één foto past. Daarom voor vandaag maar een mooi kasteeltje: Oldenaller in Putten. Ik wens u een fijne dag!

Vanenburg

Putten, december 2014. Fujifilm FinePix X100S; Fujinon 23 mm f/2.0; f/5.6; 1/240 sec; ISO 400

Ik kan tot mijn eigen verbazing geen foto vinden van Kasteel Vanenburg op dit Blog (behalve dan van de ijssculpturen in 2013), terwijl wij daar de afgelopen jaren toch regelmatig zijn geweest. Deze is van december 2014. Moet er binnenkort nog maar eens naar toe om wat mooie plaatjes te schieten. De moeite waard!