Land in zicht

Texel, september 2017. Nikon D800; Sigma DG 50-500 mm f/4.5-6.3 APO HSM; 58 mm; f/18; 1/800 sec; ISO 640

Het gebeurt niet zo vaak dat ik de vuurtoren van Texel vanaf deze kant zie.
Ik kan mij voorstellen dat het voor zeelui, zeker vroeger, een prettig idee was om weer land te zien en zeker als de veilige haven van Texel betreft. Alhoewel, men moest eerst omvaren naar de oostkant van het eiland, maar dan lag men daar ook heerlijk beschut. In de tijd van de Oost-Indische Compagnie moet het daar een geweldige drukte zijn geweest met al die grote zeilschepen als de Batavia, etc. We kunnen ons in deze tijd dat nauwelijks nog voorstellen. In museum Kaap Skil in Oudeschild heeft men dat met een maquette nagebouwd. Heel interessant.

Molentrap

Oudeschild, februari 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/1.8; 1/2 sec; ISO 400

Ik had u nog een trappetje beloofd. In Kaap Skil, het Juttersmuseum van Oudeschil Texel, staat een graanmolen uit de Zaanstreek, Molen "De Traanroeier", is gebouwd in 1727 in Zaandam. In 1902 is hij verhuisd naar Oudeschild. De molen werkt nog steeds. Een groep vrijwilligers draait regelmatig. Het meel wordt verkocht in de museumwinkel en wordt gebruikt op het eiland voor brood en taart.

En in de molen is natuurlijk een interessant, maar uiterst steil trappetje.

Warmetruiendag

Oudeschild, Texel, februari 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 9 mm; f/7.1; 1/4 sec; ISO 800

Voor vandaag heb ik een lastige keuze moeten maken. Ik had aanvankelijk nog een leuk trappetje ontdekt op Texel. Vervolgens realiseerde ik mij dat het vandaag precies acht jaar geleden is dat ik met dit Blog ben begonnen. Een feestje dus, waar een foto bijhoort met een fraai lichteffect, een zonsopkomst of zonsondergang bijvoorbeeld. Maar ik heb geen zon gezien deze week.

Nu is het vandaag ook "Warmetruiendag". Dat wil zeggen: zet de verwarming lager, doe een warme trui aan en bespaar gezellig een paar graden energie.

Het toeval wilde dat wij deze week op Texel in museum "Kaap Skil" tegen een tentoonstelling aanliepen van schipperstruien, met 53 gebreide truien uit vissersdorpen in Nederland. En daarmee was de keuze uiteindelijk snel gemaakt. Het betekent dat u de andere foto's nog tegoed houdt.

Overigens is een trui deze week hier hard nodig. Het vriest 1 à 2 graden, maar door de straffe oostenwind is de gevoelstemperatuur ongeveer min 9 graden. Brr.

Topstuk

Het is natuurlijk maar net waar je naar op zoek bent. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is in het Juttersmuseum in Oudeschild aanwezig. Aangespoeld op het strand.

Bij de ingang van het museum wordt dit voorwerp aangekondigd als het "topstuk". Gevonden op het strand bij paal 11.
Men heeft er een prachtige foto van gemaakt. Veel mooier dan deze, alhoewel ik toch hierop ook mijn best heb gedaan.

Ik kan mij zo voorstellen dat iemand hiermee heeft gespeeld, mee in het bad heeft gezeten, liedjes bij heeft gezongen: alle eendjes zwemmen in het water, etc... En dat werd dan abrupt afgebroken toen dit eendje overboord werd geslagen, misschien nadat de boot schipbreuk heeft geleden. Zo stel ik me voor. Drama!

Strak

Twee jaar geleden heeft men naast het Juttersmuseum in Oudeschild een geheel nieuw Maritiem gedeelte gebouwd.

Het is tegenwoordig één museum, onder de naam "Kaap Skil", met in het nieuwe gebouw een interessante tentoonstelling over het zeeverleden van Nederland.

Het ziet er strak uit, vindt u ook niet?

Aangroei

Veel houten schepen vergingen vroeger omdat het hout werd aangetast door scheepswormen of paalwormen. Maar soms groeide er ook van allerlei soorten schelpen aan.

Om het hout zolang mogelijk te kunnen gebruiken werd het vaak betimmerd met koperplaat. Dat was hier niet het geval, maar het kan ook zijn dat men het er af heeft gehaald. Het hout ziet er namelijk nog wonderbaarlijk goed uit.

Vergankelijk

Ook hier kun je natuurlijk een heel verhaal bij bedenken. Het is een onderdeel van hetzelfde roer van het tweemaster vrachtschip in het Juttersmuseum in Oudeschild.

Maar het ook gewoon een abstract beeld. Het toont iets van wat in feite vergankelijk is. Maar ook als het hout en het ijzer zijn vergaan, dan blijft het beeld bestaan.
Volgens Plato bestaat de echte werkelijkheid alleen maar in de ideeënwereld. Alles wat wij zien is daar slechts een afspiegeling van. Wat wij hier zien is slechts een stuk hout met een stuk oud ijzer. Omdat wij weten dat dit een onderdeel was van een roer, hebben wij in onze fantasie een roer in gedachten. Dat is ons beeld, maar dat is niet wat we hier zien. Het roer wat wij in gedachten hebben, waarvan wij denken dat het overeenkomt met de werkelijkheid, bestaat alleen in onze ideeënwereld.

Morgenavond ga ik weer naar mijn filosofieclubje. U begrijpt, ik probeer er alvast een beetje in te komen.

Geleefd

Het mooie van dit stuk hout is dat je er duidelijk aan kunt zien dat het geleefd heeft.

Sterker nog, het heeft méérdere levens gehad.
Eerst als boom. Ik stel me zo voor dat het begonnen is met een heel klein stammetje dat vervolgens uitgegroeid is tot een stevige eik. Die heeft natuurlijk van alles meegemaakt, stormen doorstaan bijvoorbeeld. Maar er zal ook een hond zijn pootje tegen hebben opgelicht.

Vervolgens werd de boom gekapt en werd het een deel van een houten roer van een schip. Dat roer was vier meter hoog en was onderdeel van een middelgrote tweemaster vrachtschip. Het was met ijzeren pinnen vastgemaakt aan het achtersteven van het schip en werd heen en weer bewogen met een helmhout. Heeft talloze zeereizen meegemaakt en wederom stormen doorstaan.

Tenslotte leeft het nu voort als museumstuk in het Juttersmuseum in Oudeschild. In alle rust. Met hier en daar een spinnetje tussen zijn naden. En als het stormt, dan denkt het: laat maar lekker waaien.
Als zo'n stuk hout toch eens zou kunnen vertellen ...