Volgende verdieping

 

Een trapje naar de volgende verdieping. De volgende twaalf en een half jaar.

Het was overigens stil in het museum Flanders Fields in Ieper.

Binnenterras

Jammer, het was vannacht geen weer om de vallende sterren te fotograferen.
Ik heb daarom een fotootje opgezocht van ons bezoek aan Ieper dit voorjaar met de Foto Cirkel.  Jammer natuurlijk dat er niet even één gast aan tafel zit. Anders was dit een heel aardig plaatje geweest. Zo is er altijd wat.
Maar het is de moeite waard om nog eens terug te gaan naar de binnentuin van museum In Flanders Fields in Ieper.

Museumtrap

In het Belfort is het Museum In Flanders Fields gevestigd, een museum over de gebeurtenissen in de Eerste wereldoorlog waar Ieper zo onder geleden heeft.
En uiteraard is daar ook weer een bijzonder trap.

Klokkenspel

In de toren van het Belfort in Ieper hangt een indrukwekkend carillion, oftewel een klokkenspel. We hebben even gewacht tot het, ieder kwartier, zijn spel liet horen. Ik kan u wel vertellen: als je daaronder staat is het oorverdovend!

Vogelperspectief

Ik kan het niet laten om bij een toren naar boven te willen. Zolang de knieën het toelaten geef ik daar ook maar aan toe. Het biedt een mooi vogelperspectief om de binnenplaats van het Belfort in Ieper. Een beetje verlaten, maar daar was het weer de oorzaak van.

Ieper

Dit voorjaar was ik met de Foto Cirkel Zeewolde een weekend in Ieper. Het weer was niet zo mooi als wij de laatste tijd hebben, maar toch nog aardig genoeg voor een paar mooie plaatjes. Zoals hier het Belfort, waarin het Flanders Field Museum is gevestigd.

In Flanders Fields

Sissinghurst, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 27 mm; f/5.6; 1/800 sec; ISO 400

De klaprozen die wij in de tuin van Sissinghurst tegen kwamen kregen ineens een heel andere betekenis voor ons, na ons bezoek aan Ieper (B.)
Poppies zijn het symbool geworden van de slachtoffers van de Eerste wereldoorlog, na het gedicht "In Flanders Fields" van John McCrae, een Canadese legerarts en dichter. Hij schrijft het gedicht na de dood van zijn goede vriend en landgenoot Alexis Helmer die op 2 mei 1915 sneuvelt na de ontploffing van een granaat tijdens de tweede Duitse gasaanval. McCrae sterft zelf in 1918 aan een longontsteking, vermoedelijk ook het gevolg van een gasaanval. In datzelfde jaar spelt een jonge Amerikaanse vrouw voor het eerst een zijden klaproos op. Haar daad vindt navolging in de gehele Gemene Best en al gauw is de klaproos het officiële herdenkingsteken voor de slachtoffers van WO-I.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.