Uitgang

Via dezelfde trap verlaat ik vandaag het kasteel Ruurlo. Morgen weer eens wat anders.

Eppur si muove

 

Een krantenknipsel uit 1917 met een foto van de ruïnes na de slag om Ieper en een ansichtkaart van de Dolomieten waren voor Carel Willink aanleiding voor het schilderen van "Eppur si muove" (1960). 

Het is gebaseerd op een uitspraak van Gallileo Gallilei: "En toch beweegt zij".

Ieper is een indrukwekkend voorbeeld van de tragiek van de Eerste Wereldoorlog. Nog altijd wordt er dagelijks een "Last Post" geblazen ter herdenking van de 500.000 slachtoffers. Het is goed om dat te blijven gedenken. Volgende week hoop ik er met één van onze kinderen opnieuw getuige van te zijn.

Einde der wereld

Carel Willink staat ook wel bekend om de somberheid in zijn schilderijen. Voor dit schilderij "Einde der wereld", liet hij zich inspireren door Oswald Spengler die met zijn "Untergang des Abendslands" begin vorige eeuw een bestseller scoorde. Spengler analyseerde verschillende beschavingen en voorspelde daarin het einde van de westerse beschaving. Willink had dat als student gelezen en was daarvan zeer onder de indruk, zoals trouwens vele van zijn tijdgenoten.
Twee jaar geleden is het boek van Spengler in het Nederlands vertaald en heeft het ook bij ons een opleving gekend.

De futurist

 

Carel Willink, van wie in kasteel Ruurlo een groot deel van zijn werk tentoongesteld wordt, staat bekend om zijn meesterlijke portretten. De tentoonstelling bevat een overzicht van zijn vroege werk tot aan het laatste niet helemaal afgemaakte werk.

Dit is één van zijn eerste zelfportretten. Geschilderd in de tijd dat hij studeerde aan de Internationale Academie van Hans Baluschek in Berlijn. Er waren in die tijd nieuwe stromingen als expressionisme, dada en futurisme in opkomst. Deze houtskooltekening uit 1921 heet dan ook: de futurist.

Het is duidelijk dat hij hier aan het experimenteren was, want het staat ver af van zijn neorealistische stijl waardoor hij later beroemd is geworden.

Maar op zich spreekt mij dit wel aan.

Naar boven

 

Ik spring misschien een beetje van de hak op de tak, maar ik wil nog even terug naar het kasteel in Ruurlo.

Daarvoor gebruik ik weer even dit trappetje. Nou ja, trappetje, het is een kunstwerk op zich! Echt iets voor fotografen.

Naar de toekomst

Het museum Kasteel Ruurlo herbergt een grote collectie van de schilderijen van Carel Willink. Hij staat o.a. bekend om zijn portretten, maar heeft in zijn laatste jaren ook negentien apocalyptische schilderijen gemaakt, waaronder dit schilderij met als titel "Naar de toekomst". Het doet nogal unheimisch en pessimistisch aan, met bizarre voorstellingen en donkere wolken. Dat pessimisme wordt ook vaak over hem gezegd.
Hier schildert hij de moderne wereld waarin oorlog, techniek en wetenschap botsen met de oude beschaving. "Het verleden is altijd de verliezer."

Uitdaging

Weer even een trappetje gevonden in een fantastisch kasteel: Ruurlo.

Intussen vraagt Facebook wat ik aan het doen ben. Wel, iets heel anders.

Gisteren geslaagd voor de cursus dogmatiek aan de TST, Tilburg School for Theology. Daarmee zit ik nu op 177 van de benodigde 180 punten voor mijn bachelor religiewetenschappen.
Nu even vakantie. Volgend semester een eindwerkstuk over "waarde-georiënteerde economie", de relatie tussen mijn doctoraal economie (EUR 1976) en religie. Geïnspireerd door prof. Paul van Geest, theoloog, die nu een leerstoel heeft aan de EUR. Uitdaging!