Spiegeling 5

Bude, juli 2012. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 33 mm; f/5; 1/50 sec; ISO 250

Deze foto van de haven van Bude, Engeland, heb ik op 14 augustus 2012 ook al eens laten zien. Maar ik vind hem zo fraai dat hij in dit rijtje Spiegelingen best nog een keer vertoond mag worden.

Spiegeling 4

Whitby, juli 2016. Canon PowerShot G1X; IS 15.1-60.4 mm f/2.8-5.8; 19 mm; f/5.6; 1/800 sec; ISO 400

Het lukt natuurlijk niet altijd om een mooie spiegeling in het water te krijgen. Behalve een mooie lucht, het liefst met een beetje blauw erbij, heb je ook een spiegelend glad oppervlak nodig. En in zo'n haven is het water altijd wel een beetje in beweging.

Maar dat neemt niet weg dat het altijd wel een fraai gezicht is om over het water naar de bedrijvigheid aan de overkant te gaan zitten kijken.

Spiegeling 3

Angelsey Abbey, juli 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 35 mm; f/8; 1/8 sec; ISO 1600

Als je een beetje indruk wilt maken op je gasten is het natuurlijk mooi als je kunt laten zien dat je zeer belezen bent. En als je al een behoorlijk bibliotheek hebt, maar je wilt, omdat anderen een grotere hoeveelheid boeken op de plank hebben staan, het toch nog een beetje aandikken, dan kun je het beste aan beide uiteinden van je bibliotheekzaal een paar enorme spiegels plaatsen.

Het ruimtelijk effect ervan is dat je bibliotheek ineens minstens twee keer zo groot lijkt, Dat maakt indruk!

Dat je die boeken natuurlijk niet allemaal hebt gelezen doet niet ter zake. 

Spiegeling 2

Den Bosch, mei 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 24 mm; f/8; 1/80 sec; ISO 640

Het zijn leuke momenten in zo'n rondvaartboot, en het is beslist de moeite waard om een tochtje te maken over de Binnendieze, maar het is lastig fotograferen. De automaat van de camera weet namelijk niet of het dag of nacht is en flitsen is geen optie. Dus je moet zelf een beetje experimenteren. En soms lukt dat wel en soms niet. Maar gelukkig kun je achteraf in Lightroom ook nog wel het één en ander corrigeren.

Spiegeling 1

Amsterdam, april 2016. Fujifilm FinePix X100S; Fujinon 23 mm f/5.6; f/8; 1/75 sec; ISO 200

Met de Fotogroep Putten hebben we afgesproken om deze zomer als thema "spiegelingen" te nemen. Het is niet zo dat ik daar de hele zomer naar op zoek ben geweest, maar het gevolg is wel dat je, al fotograferend, in de loop van een paar maanden een aantal foto's verzamelt met dat thema.

De komende dagen wil ik daarvan een paar voorbeelden laten zien, Beginnend met deze foto van een Amsterdamse gracht op een mooi, windstil moment dit voorjaar, vanaf de Sint Olofssteeg.

Spiegel van de ziel

Hill Top, juli 2016. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 48 mm; f/5.6; 1/4 sec; ISO 3200; +1

Iemands interieur is een soort spiegel van de ziel. In dit geval die van Beatrix Potter in Hill Top, Lake District.

Het interieur van haar cottage is nog geheel intact gebleven. Bijzonder om te zien met wat voor dierbare interieurstukken zij zich omgeven heeft.

Gracht

Amsterdam, april 2016. Fujifilm FinePix X100S; Fujinon 23 mm f/2.0; f/5.6; 1/150 sec; ISO 200

Het kostte niet veel moeite om te bedenken wat ik boven deze foto zou zetten. De Amsterdamse grachten zijn wereldberoemd. Evenals de grachtenhuizen die er aan staan. Typisch iets om trots op te zijn als Nederlander.

Hortus Leiden

De eerlijkheid gebiedt mij om te zeggen dat ik niet erg onder de indruk was van de Hortus in Leiden waar wij twee weken geleden verzeild raakten.
Dat klinkt natuurlijk een beetje pedant, want we hebben het natuurlijk wel over de beroemde "Hortus Botanicus", die in 1590 is gesticht door de Universiteit van Leiden. De oudste Hortus van Nederland, waar beroemde namen als Boerhaave en Linneus aan zijn verbonden. Er staan ook nog bomen uit die tijd.

Maar het kwam bij ons een beetje verlopen over. Misschien ligt dat aan het jaargetijde. We zijn natuurlijk het afgelopen jaar verwend na onze bezoeken aan die fantastische tuinen als Sussinghurst en Bodnand Garden in Engeland en Wales. Maar misschien dient de Hortus door zijn wetenschappelijke achtergrond wel een heel ander doel dan het tevreden stellen van bezoekers en toeristen. Laat ik het daar maar op houden.

Zonsondergang

Als we op Texel zijn "moeten" we altijd even naar de zonsondergang.

Hij is niet altijd even mooi, maar het gaat ook om het idee. De dag afsluiten en morgen gezond weer op.

Dubbel genieten

De wereld ziet er ineens zoveel gezelliger en vrolijker uit als de zon schijnt. Het is koud en nat genoeg geweest. Iedereen snakt naar het voorjaar.

Laten we er daarom maar dubbel van genieten!

Reflectie

Met de Fotogroep Putten hebben we afgesproken om deze wintermaanden bezig te zijn met het thema Reflectie.

Het is me niet gelukt om nieuwe foto's te maken van dit thema. Ik ben daarom even mijn archief ingedoken en heb er een stuk of tien geselecteerd. Ik kwam o.a. deze tegen uit 2010, gemaakt op Texel.

Ik ben van plan het thema nog even in het achterhoofd te houden. Ongetwijfeld doen zich de komende tijd nieuwe momenten voor voor nieuwe (be-)spiegelingen.

Architectuur 8

Op deze fraaie zondag wil ik u toch even het bijzondere doopvont laten zien van de kathedraal van Salisbury.

Het is een kunstwerk van William Pye. Het heeft de vorm van een vierkant, maar door de insparingen aan elke zijde heeft het ook iets van een kruis.

Het is helemaal tot de rand gevuld met water, dat voortdurend stroomt. Het wordt van onder gevuld en via de vier punten loopt het weer weg. Het heeft daardoor iets van "levend water". Een prachtig symbool.
Het oppervlak is volkomen glad en rimpelloos waardoor het fungeert als een enorme spiegel. Het verhaal gaat, dat een Japanse toerist eens dacht dat het een echte spiegel was, en er vervolgens zijn camera op legde....

Avondrood

Vanavond kunnen we dit vermoedelijk niet zien. We hebben vanmiddag hier tenminste een flinke plens regen gehad.
Daarom bied ik u deze aan van 27 juli 2012.

Een prachtige zomeravond. De zon was net onder. De lucht kleurde rood en gaf een prachtige weerspiegeling in de haven van Bude, Cornwall.

Als ik er naar kijk, dan hoor ik weer de stilte. En in die stilte die ene vogel, die nog net op zoek ging naar een slaapplaats. De rust keerde weer in de haven. Tot morgen.

Architectuur 3

De Winchester Cathedral was de derde kathedraal die we bezochten. Onder de krypte is een natuurlijke bron ontstaan die er voor zorgt dat de catacomben op sommige momenten onder water komen te staan.

Je zou denken dat dat een zorgelijke situatie is, maar gebleken is dat het water weer vrij snel zakt. Men vindt het dus geen enkel probleem.

Een Britse kunstenaar, Antony Gormley, heeft midden in de kelder een beeld geplaatst van een mysterieuze eenzame man: "Sound II", en zo is het een aardige bezienswaardigheid geworden.

Cannenburgh 3

Cannenburgh 2

Spiegel

Soms zie je de werkelijkheid in een soort spiegel.

Wat je dan ziet hangt voor een deel af van de omstandigheden. Soms waait het. En als je dan in een vijver kijkt zie je allemaal rimpels die de werkelijkheid een beetje vervormen. Op andere momenten, als het windstil is, zie je ineens een haarscherp beeld.

Zo is het ook vaak in je eigen leven. Soms is het zo onrustig dat je nauwelijks een goed beeld hebt van jezelf. Maar als je eens een poosje stil bent en rustig kijkt en luistert dan zie je de dingen plotseling een stuk helderder.
Bij een bezoek aan een klooster is het net of je in een soort spiegel kijkt, bij windstil weer.

Ik moest de afgelopen dagen ook denken aan het gedichtje van Dag Hammerskjöld, oud-secretaris generaal van de VN (1953-1961), die tijdens een vredesmissie naar Congo bij een vliegtuigongeluk om het leven kwam:

Stilte is de taal van God

Het is ook de taal van het hart.
Hoe beter je luistert naar je innerlijke stem,
Des te beter hoor je wat er zich om je heen afspeelt.
Alleen wie kan luisteren
Heeft recht van spreken.

MacZorg

Het Erasmus Centrum voor Management Development in de Zorg "CMDz" organiseerde vrijdag 6 november voor de 15e keer de themadag "Bij de tijd".
Thema's waren dit jaar: "Franchise in de Zorg", ingeleid door MBA-graduates Corina Coender en Raymon Meijer, en: "De coöperatie als organisatievorm", ingeleid door prof. Gert van Dijk, hoogleraar aan Nyenrode, en Michel van Schaik, directeur Publieke Sector Rabo-Nederland.

Deze twee thema's zouden wel eens een heel belangrijke rol kunnen gaan spelen in de vernieuwing van de zorg de komende jaren.
Ik heb op een andere plek al eens eerder een lans gebroken voor de coöperatieve vereniging, vooral in die situaties waar veel kleine, bijvoorbeeld antroposofische, aanbieders elkaar nodig hebben om hun visie gezamenlijk uit te dragen. Dat vraagt echter om de bereidheid om een stuk van de eigen autonomie af te staan. Daar moet de tijd rijp voor zijn.

"Franchising" is een andere optie, waarbij vanuit grootschalig ondernemen de zorg kleinschalig wordt aangeboden. Op deze manier kan een keten van aanbieders ontstaan, zoals ook in het bedrijfsleven vaak voorkomt.
De verantwoordelijkheid voor de zorg ligt dicht bij de cliënt en het risico ligt bij individuele ondernemers, die de zorg op een efficiënte manier en op een aantrekkelijke locatie aanbieden.
Ik kan mij daar best iets bij voorstellen: een keten van woon-zorgvoorzieningen, en als het dan toch commercieel moet, dan wel graag op een mooie locatie. Bijvoorbeeld op één van die vele landgoederen in Nederland zoals hier bij kasteel "Staverden", waar je alle ruimte hebt, waar het in elk jaargetijde weer anders is en waar je heerlijk kunt wandelen. Een droomplek.

Stichting Philadelphia heeft zich aan dit concept vertild, maar op zich was die gedachte zo gek nog niet. "Evelien Tonkens" stelde in de Volkskrant van 25 februari 2009 daarom terecht de vraag: wat kunnen we ervan leren?

Libelle

Zoals op de site van "Staatsbosbeheer" is vermeld is het Grolloërven een plek waar je kunt genieten van de stilte en prachtige foto’s kunt maken. Dwars door het Grolloerveen loopt de langste houten fietsbrug van Nederland.

Vanaf de brug zie je dat het boven het water wemelt van de libellen. Prachtig om te zien, maar nog niet zo eenvoudig om ze vast te leggen.

De truc is dat je tevoren moet scherpstellen op een punt waarvan je verwacht dat ze er zullen gaan zitten, en dan gewoon af te wachten en op het juiste moment te klikken. Maar dan nog is de afstand zo groot dat de scherpte van de foto wat tegenvalt.

Laten we het er maar op houden dat ik heb genoten van het moment.

In de benen

Hoewel u misschien zult denken dat dit "gefotoshopt" is, is dat niet het geval.

Het is een interessante combinatie van uitzicht op de ingang tot de "Rijksdag" in Berlijn en een speling van het licht.
Misschien ziet u er niets in, maar toen ik daar stond heb ik even de tijd genomen om het beeld op de grond en in mijn ledematen te krijgen.
Een soort van zelfportret dus, gedeeltelijk. Maar dan anders.