Personen

Personen fotograferen is ook één van de lastige opdrachten. Portretten maken is een hele uitdaging. Vooral om iemand er zo natuurlijk en ongecompliceerd mogelijk op te krijgen.

Als je op straat loopt wil je bovendien niet ongevraagd fotograferen. Ik wil me niet opdringen door speciaal toestemming te gaan vragen.
Soms hoeft dat geen probleem te zijn, zoals bij deze spelende kinderen in het Township in bij Hermanus, Zuid Afrika.

Overigens maak ik natuurlijk wel veel foto's van de personen in mijn directe omgeving. Van alle foto's die ik maak zijn die het meest waardevol. Maar die komen in het familiealbum en niet op dit Blog.

Township

Het bijzondere van Zuid-Afrika is natuurlijk ook dat het een land is van grote tegenstellingen.

Het is een prachtig landschap, ... maar in de townships, zoals hier in Hermanus, ziet het leven er heel anders uit.

Wij werden er rondgeleid in een gezelschap. Dan voel je je toch wel wat opgelaten. Maar het bijzondere is dat wij er overal hartelijk werden ontvangen. Ondanks de gebrekkige omstandigheden maakten de mensen er een vriendelijke indruk. Er was daar zelfs een soort toeristenbureau en een bed-and-breakfast. Men is er kennelijk aan gewend dat er toeristen komen. We moesten de gids natuurlijk betalen en dat levert de gemeenschap weer wat geld op.

 

Uitzig

Het bijzondere van Zuid-Afrika is natuurlijk ook dat het een land is van grote tegenstellingen.

Het is een prachtig landschap, ...

Ons dien met trots

Ik moest er even over nadenken. Het is achteraf gezien ironisch om te zien dat de toenmalige machtshebbers deze leus boven de toegangspoort hebben gezet naar de gevangenis op Robbeneiland. Een beetje vergelijkbaar met "Arbeit macht frei".


Een toeristisch uitstapje naar die gevangenis leert je hoe die vrijheid eruit zag.

Uiteindelijk zijn het de gevangenen geweest, zoals Nelson Mandela, die met trots terugkijken op de tijd dat hier hun strijd om de vrijheid begon.

 

Tafelberg

Nadat ik afgelopen zondag de tv-uitzending had gezien over de begrafenis van Mandela ben ik wat gaan snuffelen in het archief.

In 2005 waren wij in Zuid-Afrika. We bezochten daar o.a. Robbeneiland, met de gevangenis waar Nelson Mandela 27 jaar gevangen zat.
Het was toen al een toeristische attractie, en dat zal het zeker nog jaren blijven.
Vanuit Kaapstad is het een halfuurtje varen, als ik mij goed herinner, met een prachtig zicht op de Tafelberg, waar die keer een mooi wit laken op lag.

Nelson Mandela (1918 - 2013)

Op "7 december 2009", vandaag precies 4 jaar geleden, plaatste ik deze foto op dit Blog. Het is een foto van een kaart die op elke hoek van de straat in Zuid-Afrika te koop was toen wij er in 2005 een bezoek brachten. 

Een kaart met de beeltenis van de mythische figuur Nelson Mandela, met de tekst die hij uitsprak tijdens zijn inaugurele rede bij de aanvaarding van het presidentschap op 9 mei 1994. 
Een tekst die zo hoopgevend en visionair is dat iedereen zich daaraan wil optrekken. En terecht! Het is een tekst van Marianne Williamson waarover ik toen schreef dat hij "eeuwigheidswaarde" heeft.
Ter nagedachtenis van de donderdag overleden Nelson Mandela geef ik hem nog een keer weer, omdat hij onlosmakelijk is verbonden met deze unieke persoon in onze wereldgeschiedenis.

ALS DE ZON

Onze diepste angst,
is niet dat we onmachtig zouden zijn.
Onze diepste angst betreft juist

onze niet te meten kracht.

Niet de duisternis, maar het licht in ons

is wat we het meeste vrezen.

We vragen onszelf af:

Wie ben ik wel om mezelf briljant, schitterend,

begaafd, geweldig te achten.

Maar waarom zou je dat niet zijn.

Je bent een kind van God.

Je dient de wereld niet

door jezelf klein te houden.

Er wordt geen licht verspreid,

als de mensen om je heen,

hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid.

We zijn bestemd om te stralen,

zoals kinderen dat doen.

We zijn geboren om de glorie Gods die in ons is

te openbaren.

Die glorie is niet slechts in enkelen,

maar in ieder mens aanwezig.

En als we ons licht laten schijnen,

schept dat voor de ander

de mogelijkheid hetzelfde te doen.

Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,

zal alleen al onze nabijheid

anderen bevrijden.

Marianne Williamson

Oranje verovert Zuid-Afrika

We gaan natuurlijk net zo lang door tot heel Zuid-Afrika oranje is.

Zethemop jongens! Oleoleolee!

Wieaardesjempieens, wieaardesjempieens!

(Foto: Microsoft)

Triumph

Hoe moet dat nu vanmiddag met het uitreiken van de bloemen na de overwinning van Nederland op Japan, als onze Prins Willem Alexander in Zweden zit bij het huwelijk van kroonprinses Victoria met Daniël Westling?

Zijn "Triumph Tulpen" staan al klaar.

Of zou hij er op voorhand al van uit zijn gegaan dat we verliezen?

Ik gok op 3-1.

Ongetwijfeld is Erica Terpstra erbij. Kan die mooi de bloemen uitreiken.

Dat verdient een bloemetje

Nederland - Denemarken 2 - 0.

Dat verdient een bloemetje,.. toch?

Voor de verandering

Deze week zag ik ineens dat er in het Dashbord waarmee dit Blog wordt gemaakt bij de button "Ontwerpen" een opvallende mededeling blinkte: er zijn nieuwe sjablonen toegevoegd.
Ik weet niet hoelang dit er al stond. Het was me nog niet eerder opgevallen. Maar kennelijk heeft het de directie van Google onlangs behaagd mij een update te sturen.

Nieuwsgierig als ik ben ben ik ook gelijk maar even gaan experimenteren.
Het resultaat is dat ik vandaag begin met een nieuwe lay-out van mijn Blog. Niet dat ik daar nu zoveel aan heb hoeven doen. Het is gewoon een kwestie van een andere sjabloon kiezen. Kind kan de was doen.

Ik heb wel even geaarzeld, want het oude sjabloon is nu verdwenen. Er is dus geen weg terug.
Maar ik heb inmiddels geleerd dat vooruitgang betekent dat je het oude achter je moet laten en vol vertrouwen naar de toekomst moet kijken.
Bij deze dus.

Wees bly!

Nog een laatste bericht uit Zuid-Afrika, en daarmee kan ik gelijk een bruggetje slaan naar het heden.

Bij één van de overnachtingsgelegenheden was een klein kapelletje. Gewoontegetrouw liep ik er even binnen en sloeg de bijbel open bij de tekst die ik al jaren als mijn lievelingstekst beschouw: Filippenzen 4:5: "Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend."
In het Zuidafrikaans staat daar heel mooi: "Wees inskiklik teenoor alle mense."

Het toeval wil, ik ontdekte het maandag, dat hier ook de tekst staat die bij de derde Adventsdag hoort, zondag "Gaudete!", zoals het officieel heet: "Verheugt U!" ofwel: "Wees bly!"

Blijheid is in ieder geval iets wat je mensen uit Afrika niet kunt ontzeggen.

Hemel en Aarde

De afgelopen week heb ik wat foto's laten zien van Zuid-Afrika. De aanleiding om daar in 2005 naar toe te gaan was iets serieuzer dan alleen maar vakantie.

We waren er in verband met de internationale Camphill Dialogue, een driejaarlijkse bestuurdersconferentie van de Camphill Instellingen. Deze laatste zijn het best te omschrijven als woon-leefgemeenschappen van mensen met een verstandelijke beperking en hun begeleiders. Nadat "Karl König" daartoe in Schotland in 1939 het initiatief nam zijn er wereldwijd zo'n 90 van deze gemeenschappen ontstaan. "Christophorus" in Bosch en Duin is er één van.

Thema van de conferentie in Camphill gemeenschap "Hemel en Aarde" in Hermanus ZA, waarvan hier een overzichtsfoto, was hoe bestuurlijk om te gaan met de drie hoofdthema´s van het gemeenschapsleven :

- the cultural/spiritual sphere

- the sphere of rights

- the economic sphere

Alle Camphill-gemeenschappen worstelen met hun bestaan in deze tijd en het was bijzonder inspirerend om die ervaringen, internationaal uit te wisselen.

Overigens was er in 2008 een Camphill Dialogue in "Orion" in Rotterdam, waar wij gastheer waren, en in 2011 is de volgende in "Sylvia-Koti" in Finland.

Dan weet u dat ook weer.

Tuinenroute

Zuid-Afrika is een prachtig land.

We waren in 2005 in de gelegenheid om een deel van de tuinenroute te volgen door een indrukwekkend mooi landschap.

Shoe repairs and haircut

Ook in de Townships, in ieder geval in Hermanus, proberen mensen een bestaan op te bouwen met handeltjes en door allerlei activiteiten aan te bieden. Er is een goed ingerichte school, een kerk, een gemeenschapsgebouw en er is zelfs een bed-and breadfast.

Op veel plaatsen zie je ook dat mensen openlijk voor hun geloof uitkomen, veel meer en veel spontaner dan wij hier in West-Europa gewend zijn.

Het meest indrukwekkend vond ik het Township-koor van merendeels jonge jongens die o.a. het "Onze Vader" zongen. (De kwaliteit van de opname is niet zo goed en ze waren al begonnen voor ik goed en wel door had wat ze zongen, maar het gaat om de indruk).

Protea

De nationale bloem van Zuid-Afrika, de "Protea". Je komt hem langs de tuinenroute veelvuldig in het wild tegen.

Een feestelijke bloem voor vandaag.

Handen wassen voor het eten!

Een bijzonder tafereel.

Is het dienstbaarheid of nederigheid, onschuld of verbazing?

Je moet hier eigenlijk maar niet teveel over nadenken.

Je kunt het gewoon beschouwen als een ritueel vóór het eten, in een gastvrij echt Afrikaans restaurant in Kaapstad.

Wees sag en geduldig

Het zal niet meevallen om kaartjes te krijgen voor het WK. Voorwaarde is o.a. dat je vóór 4 december lid was van de supportersclub van Oranje. Daar ga ik al.

Maar of je nu wel of niet kaartjes hebt, feit is dat Zuid-Afrika een gastvrij land is.

De bevolking worstelt natuurlijk geweldig met het verleden, maar men probeert de standaard van normen en waarden hoog te houden. Ik denk dat de "aanwezigheid" van Nelson Mandela daar nog steeds een belangrijke bijdrage aan levert.

In één van de restaurants waar we kwamen in 2005 stond het volgende op het menu:

Maak Jou Huis Gelukkig

Leer om sag en geduldig te wees.

Werp al jou bekommernis op die Here.

Bedwing jou humeur al gaan dit hoe swaar.

Wees vriendelik en sê vriendelike dinge.

Dit is goed om te praat, maar beter om te swijg.

Wees opgeruimd en kweek 'n sonnige geaardheid aan.

Nou, daar kunnen we hier in Europa nog veel van leren.

WK 2010

Een volgend argument om naar Zuid -Afrika te gaan is dat je de plaatselijke bevolking natuurlijk niet moet teleurstellen. Deze bewoonster van het Township bij Hermanus verheugde zich in 2005 al op het WK en het is niet moeilijk te raden wie haar favoriete ploeg is.

Maar er wordt gevreesd dat er heel weinig supporters uit het gastland Zuid-Afrika bij de wedstrijden aanwezig zullen zijn. Een derde van de ca. 3,7 mln kaartjes gaat al naar sponsors en bobo's. Voor de inwoners van Zuid-Afrika zijn de kaartjes gewoon te duur.
Bovendien zijn ze daar niet gewend om een jaar van tevoren al kaartjes te kopen. Dat doen ze vaak pas op de dag zelf. En dan zijn ze voor hen helemaal niet meer te betalen.

Voor het land zelf is dit WK economisch gezien van eminent belang. Geschat wordt dat er 5 miljard euro het land wordt ingepompt, dat er 200.000 extra banen ontstaan, 500.000 buitenlanders van buiten Afrika het land zullen bezoeken en dat het toerisme met 60% stijgt.
Verwacht wordt dat de financiële impact nog jaren merkbaar zal zijn.
Een mooie opsteker, toch?

Kaapstad

Zo langzamerhand komen we natuurlijk wel in de ban van Zuid-Afrika.

De loting van het WK voetbal in juni 2010 zal vele harten sneller doen kloppen.

Het is natuurlijk niet naast de deur. Maar met de herinnering aan het EK 2008 in Basel nog vers in het geheugen (Zie "Oranje Boven"), kan ik mij voorstellen dat het daar toch wel één groot feest zal gaan worden.

Het duurt nog even en dat is goed want dat geeft:

1. De autoriteiten in Zuid-Afrika de gelegenheid om zich goed voor te bereiden.

2. Ons de gelegenheid om nog even te sparen. En, niet onbelangrijk, het geeft ...

3. Ons de kans om argumenten te verzamelen om het thuisfront ervan te overtuigen dat we daar toch vooral heen te moeten.

Om met dat laatste te beginnen:

1. Het is weliswaar een lange reis maar we liggen op dezelfde breedtegraad, er is geen tijdsverschil, dus je bent er niet zo heel veel tijd mee kwijt.

2. Je kunt er gewoon Nederlands praten, dus eigenlijk is het een thuiswedstrijd.

3. ...

Overigens biedt deze foto een uitzicht vanaf het Robbeneiland op Kaapstad, met, zoals kennelijk heel vaak, "een wit laken over de tafelberg".

We brachten daar in 2005 al eens een bezoek. Ik ken er de weg, dus ...

Nelson Mandela

Bijzonder eigenlijk dat deze tekst die ik gisteren plaatste zo sterk verbonden is met Nelson Mandela, terwijl hij deze, als ik de berichten op internet lees, niet heeft uitgesproken tijdens zijn inauguratie in 1994.

Maar eigenlijk is het ook weer niet zo vreemd, want de inhoud ervan is voor de Zuid-Afrikanen zo hoopgevend en visionair dat iedereen zich daaraan wil optrekken. En terecht!

De tekst is ook op iedere hoek van de straat in Kaapstad te koop, als ansichtkaart, met de afbeelding van Mandela.

Trouwens, ook voor niet-Zuid-Afrikanen is deze tekst van "Marianne Williamson" een boodschap "met eeuwigheidswaarde".