Vlindertuin

Altijd leuk, zo'n vlindertuin. Moeilijk om te fotograferen. Ze zijn vliegensvlug.

Dit is het einde

 Vlinders leven maar enkele dagen. Soms zie er één in de vensterbank liggen, of ergens bij een struik. Ik denk dat veel vlinders ook actief deelnemen aan 'the circle of life'. 

Deze heeft zijn laatste rustplaats gevonden in het web van een spin. Die zal er een lekker maaltje aan hebben.

Slaaphouding

Als je zo met vlinders bezig bent zie je ze ineens overal. Dat is volgens mij het psychologisch effect van aandacht. Zo zat er ineens één op de buitenlamp. Een nachtvlindertje natuurlijk.

Zo kun je ook zien dat, als ze slapen, ze hun antennes opvouwen en naar achteren over hun lijf leggen, over elkaar. Misschien helemaal niet interessant, maar het viel me op.

Rafelig

Dit zijn dus prachtige vlinders. Als ik het goed heb is dit een Uilvlinder. De binnenkant van de vleugels is hemelsblauw. Er vlogen er talloze rond en ze bleven ook netjes zitten om er een foto van te maken.

Wat me opviel is dat deze, in tegenstelling tot de andere van dit soort, heel rafelige vleugels heeft. alsof hij, of zij, te hard gewapperd heeft met zijn vleugels en ze daardoor beschadigd zijn.

Hebben ze ruzie gemaakt met elkaar?

Of zou dat een teken van ouderdom zijn en het begin van het aftakelingsproces?

Antennes

Vlinders hebben altijd twee reusachtige antennes op hun kop. Op die antennes zitten talloze geledingen. Als je deze foto vergroot (F11) is dat duidelijk te zien.Die antennes vangen geuren op waarmee ze o.a. de vrouwtjes kunnen opsporen. Soms ruiken ze die wel op zo'n kilometer afstand. Vrouwtjesvlinders leven korter dan mannetjes, soms slechts enkele dagen. Dus is het zaak om ze snel te kunnen vinden.

Bloemetjes en vlinders

Het zijn niet alleen de bijtjes die iets hebben met bloemetjes. De vlinders kunnen er ook wat van.

Doorschijnend

Is dit een glasvleugelvlinder, zoals Ger gisteren opmerkte in haar reactie? 

De vleugels zijn inderdaad doorschijnend.

Tegenlicht

Ze worden haast doorschijnend als je met tegenlicht fotografeert.

Vlinders

De Passieflorahoeve pretendeert de meest complete vlindertuin ter wereld te zijn. In de verschillende vlindertuinen en kassen fladderen zo'n 80 soorten heerlijk rond. Als je ze rustig wilt fotograferen is daar alle tijd voor.

De vlinder en de banaan

Ik was voor het eerst in de Passieflorahoeve in Harskamp. Veel gehoord over deze vlindertuin. Het is inderdaad de moeite aard om een keer op bezoek te gaan. Naar eigen zeggen is het de grootste vlindertuin met de meeste soorten ter wereld. Men kweekt zelf en ook dat is leuk om te zien. Kortom, weer een leuk uitje ontdekt.

Op stok

Ik had dit eigenlijk nooit eerder gezien. Maar ook een vlinder gaat 's avonds als het donker wordt "op stok'.

Blauwtje

Onder leiding van Klaas de Jong van "Calidris" hebben we tijdens het weekend van de Foto Cirkel op Texel een paar prachtige natuurwandelingen gemaakt.

Je komt op plekken waar je normaal gesproken niet zo gauw komt en ziet dingen die je normaal gesproken niet zo gauw ziet.

Zoals dit "blauwtje", een vlindertje van ongeveer anderhalve centimeter, die je zo over het hoofd zou zien.

Voortbestaan

Toen ik bijna drie jaar geleden aan dit Blog begon, heb ik mij voorgenomen het hier vooral niet over zakelijke aangelegenheden te hebben.

Ik geloof dat ik me er redelijk aan heb gehouden, maar voor vandaag wil ik een uitzondering maken.
Gisteren is de zorginstelling voor jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking De Zonnehuizen in Zeist failliet verklaard. Dat doet pijn. Niet alleen voor de bewoners en hun ouders en familieleden, maar ook voor de medewerkers, die ik ken als toegewijde zorgverleners en oud-collega's.

Bernard Lievegoed, oprichter van de Zonnehuizen, bij wie ik in mijn studietijd aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam in de jaren zeventig nog colleges organisatiekunde heb gelopen, zou op zijn zachtst gezegd zijn wenkbrauwen hebben gefronst.
Toch heeft het hele proces dat zich de afgelopen jaren rond de Zonnehuizen afspeelde ook iets organisch. Lievegoed vergeleek in zijn organisatieleer de ontwikkeling van een organisatie met het leven van de mens, waarin zich ook verschillende stadia afspelen. Het is de kunst om in elke fase van de organisatie juist te handelen en de juiste medewerkers te vinden, maar je hoeft ook niet te wanhopen wanneer het eindigt. Er kan daarna ook weer iets moois uit voortkomen.

Ik vergelijk het maar met het leven van deze vlinder, die zichzelf transformeerde vanuit een vorig leven als rups en nu een prachtig schepsel is geworden.
Daarmee wil ik het hele gebeuren beslist niet onderschatten. De onzekerheid die het met zich mee brengt is een drama voor de bewoners en hun familie. En ook voor de medewerkers, die net voor de kerst te horen kregen dat hun salaris deze maand niet volledig betaald kon worden, is het een ramp. Ik wens hen veel sterkte.

Michel Gastkemper heeft op zijn Blog "Antroposofie in de pers" de afgelopen tijd nauwkeurig verslag gedaan van alle ontwikkelingen. Bedankt Michel! Ik las daar gisteren dat de curator en de interim-bestuurder er van uitgaan dat de zorg gecontinueerd kan worden. Gelukkig maar.
Ik hoop dat de toekomst er weer net zo mooi gaat uitzien als die van deze vlinder. Hij heeft transparante vleugels. Misschien is dat nog een tip die ik de opvolgers mee mag geven.

Snoezig

Ik ben nog steeds niet helemaal overtuigd van de echtheid van deze vlinder in de "Orchideeënhoeve". Als het namaak is, dan is het wel bijzonder kunstig gemaakt. Snoezig haast.

Als het geen namaak is dan is het overigens nog veel kunstiger gemaakt.

Misschien, bedacht ik later, is het wel onderdeel van een demonstratie om bezoekers te laten zien hoe het proces van rups tot vlinder verloopt. Want dat blijft natuurlijk een wonderlijk fenomeen.

Toch blijf ik ook geloven dat het echt is. Ik heb namelijk een foto waarop het ene pootje anders staat dan op een andere foto die een paar minuten later is genomen. Dan moet hij dus bewogen hebben, doctor Watson.

Echt of namaak?

In één van de struiken, vlakbij het kweekcentrum van de "Orchideeënhoeve", hing deze vlinder.

"Spanwijdte" van de vleugels ongeveer 8 cm. Net als veel andere mensen heb ik hem of haar van dichtbij staan bewonderen en staan fotograferen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet zeker ben of dit nu echt of namaak is.
Hij hing er vrij levenloos bij, maar ik kan mij voorstellen dat een vlinder die uit de pop komt in het begin in een soort comatueuze toestand verkeert. Als de vleugels gespreid zijn en helemaal "opgepompt" dan komt er waarschijnlijk pas leven in.
Maar het geheel doet zo kunstmatig aan en hing daar zo rustig te hangen, dat het haast kunstmatig overkwam.
Zijn we dus met zijn allen gefopt? Of weet iemand hier meer van?

Doorschijnend

Een paar weken geleden waren we met de kleinkinderen in de "Orchideeënhoeve" in Luttelgeest in de Noord-Oostpolder.

Een mooie plek om o.a. bloemen, vlinders, vissen, schildpadden en reptielen te zien, en ... met een speeltuin natuurlijk.

Een leuk plek ook om te fotograferen. Nu had ik geen macrolens, noch een statief bij me, dus dit is gewoon maar "uit de hand genomen" en daardoor niet zo scherp.
Een grappig vlindertje. Ik heb eigenlijk nooit eerder vlinders gezien met doorschijnende vleugels.

Gevleugelde vrienden

Van Anthony Fokker met zijn Spin naar een vlinder is eigenlijk niet eens zo'n grote overstap.

Ik denk dat mensen sinds mensenheugenis hebben gekeken naar hoe onze gevleugelde vrienden, de vogels en de vlinders zich voortbewegen in de lucht.
De vrijheid om op te stijgen, je vleugels uit te slaan en neer te strijken waar en wanneer je maar wilt moet een geweldige kick geven.
Maar, hoe doen ze dat toch...?
Anthony Fokker kwam er achter, alhoewel we er, denk ik, nog lang niet alles van begrijpen.

Vlinders

"Vlinders" worden gerekend tot de categorie van de insecten.
Na de kevers behoren ze zelfs tot de grootste groep van dieren. Er zijn zo'n 160.000 beschreven soorten.
Vorig jaar heb ik er na mijn bezoek aan de vlindertuin in Emmen ook al aandacht aan besteed. Zie o.a. het bericht van "2 april 2009".

Ook deze vlinder kwam ik enkele weken geleden in de tuin tegen.
Ik moet zeggen dat dit er toch wel wat vriendelijker uitziet dan die spinnen van de afgelopen dagen.

Vlindertuin

Dierenpark Emmen

Vlindertuin

In Drenthe kom je niet om de Vlindertuin in Emmen heen.

Althans ik niet.