Once in Royal's David's City

Derry, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 58 mm; f/5.6; 1/100 sec; ISO 800; +0.3

Toen wij deze zomer in de St. Columbs Cathedral in Derry rondkeken kreeg ik al een kerstgevoel. De suppoost attendeerde ons op dit bijzondere raam. Het linker gedeelte verwijst naar het beroemde kerstlied: "Once in Royal's David's city". Het is een eerbetoon aan Cecil Frances Alexander, de vrouw van William Alexander, de Bisschop van Derry, eind 19e eeuw. Cecil Frances was een begaafd dichteres en musicus. 

De twee andere ramen verwijzen naar andere liederen van haar: "There is a green hill far away" en het lied: "The golden gates are lifted up".

Ik wens u een Fijne Eerste Kerstdag!

Geen misverstand

Belfast, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 52 mm; f/8; 1/500 sec; ISO 400

Ook dit laat er geen misverstand over bestaan. Het herinnert aan de opstand van 1916. Maar in het midden van de mural de Roll of Honour voor de gesneuvelden: negen jonge mannen tussen 1972 en 1985.

Voorbeeld

Belfast, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 27 mm; f/8; 1/500 sec; ISO 400

Langs een bepaalde verkeersweg in Belfast is er een enorme rij met borden beschikbaar waarop alle activisten hun verhaal kwijt kunnen. Dat varieert van 'reclameborden' van politieke partijen als DUB en UVF, tot aandachtsborden met leuzen van andere  activistische organisaties.

Hier is er één met een prachtige tekst van Nelson Mandela: In my country we go to prison first and then become President.

Ik weet eerlijk gezegd niet of dit de mensen in Noord-Ierland veel verder helpt. Maar wie weet.

Opvoeding

Derry, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 24 mm; f/8; 1/320 sec; ISO 400

Dit weekend ben ik nog weer eens even bezig geweest met de foto's van onze reis naar Noord-Ierland deze zomer. Op 1 en 5 juli liet ik al enkele foto's zien van de "Murals" die daar o.a. in Belfast en (London)Derry te bewonderen. zijn. Je kunt met de taxi of met een sight-seeingbus een rondrit maken langs deze inmiddels toeristische attracties.

Nou ja, attracties. Het zijn de zichtbare, haast levende, herinnering aan de onlusten die daar hebben plaatsgevonden en nog steeds plaatsvinden ten tijde van de Oranjemarsen rond 12 juli, waarmee de protestanten de overwinning herdenken van Koning Willem II op het katholieke leger van zijn schoonvader Jacobus II in 1690.

Dat zit diep geworteld.  En het verbaast me eigenlijk niks dat die onlusten ieder jaar weer de kop opsteken. Het is overal zichtbaar in de samenleving. Je zult er maar in of naast zo'n flat wonen als kind. Je wordt ermee opgevoed.

Zwart-witte trap

Belfast, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 24 mm; f/8; 1/200 sec; ISO 400; +0.7

Ik heb altijd de neiging om vlekjes en stofjes weg te werken op een foto. Maar daar is bij zo'n trap natuurlijk geen beginnen aan. Het tafeltje is ook niet eerst eventjes schoongeveegd. 

Zo was het, en niet anders.

Favoriete heilige

Derry, juni 2017. 
Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 38 mm; f/8; 1/20 sec; ISO 3200

Ik weet niet of ik dit als rechtgeaarde protestant mag zeggen, maar sinds mijn retraite vorig jaar november op het eiland Iona is St. Columba toch wel mijn favoriete heilige geworden. 

Als pelgrim voor Christus heeft hij de aanzet gegeven voor het verspreiden van het Christendom in Europa. Hij kopieerde, met zijn medebroeders, de Bijbel en verspreidde die. Zijn werk werd nagevolgd door vele anderen. Zo ontstond ook het klooster Lindisfarne, aan de oostkant van Engeland, bij en op het Holy Island.
Het leidde uiteindelijk ook tot de komst van Willebrord en Bonifatius naar Nederland.

Ik denk dat hij door de verspreiding van het Christendom, door zijn werk en door zijn manier van leven een belangrijke basis heeft gelegd voor de hele West-Europese cultuur. Er zijn nadien natuurlijk allerlei godsdiensttwisten geweest, ruzie met de Rooms Katholieke Kerk, de (af)scheiding van Hendrik VIII in 1534, hetgeen leidde tot de Anglicaanse Kerk, etc. 

Maar dat neemt allemaal niet weg dat het allemaal met Columba op Iona is begonnen.

(London)Derry

Derry, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 32 mm; f/8; 1/500 sec; ISO 400

Bij Londonderry denk je al gauw aan onlusten, of "troubles" zoals ze dat tegenwoordig in Noord-Ierland noemen. De herinnering daaraan houden ze zelf ook levend met de "murals" die in de katholieke en protestantse wijken zijn te vinden en met de enorme afscheidingen in de vorm van hekken die je in de stad aantreft.

Overigens spreken de protestante Engelsgezinde unionisten van Londonderry en de Ierse nationalisten van Derry. De stad Derry werd in ca. 1600 door de toenmaligegezaghebbers aan Londen geschonken. Daarop kwamen er honderden Londenaren naar Derry om de stad te hervormen. Er werd een muur omheen gelegd en veel gebouwen werden afgebroken en vervangen door nieuwe. De Engelsen bouwden een grote Kerk ter ere van Columba, die nog steeds het stadsbeeld beheerst. Een prachtige Cathedral, maar tussen de Ieren en de Britten is het naar mijn idee daarna nooit meer helemaal goed gekomen.

Dit bericht komt misschien wat negatief over, maar het moet gezegd, Derry is een mooie stad. Het is na Belfast de twee stad van Noord-Ierland met een leuk centrum binnen de muren, waar je overheen kunt lopen, om de hele stad heen. Er is een fraai Cultureel Centrum, diverse Musea en een centrum met typisch Ierse kunstwinkeltjes. Dus beslist het bezoeken waard. 

En de onlusten? Nog ieder jaar worden er marsen georganiseerd om de overwinning te vieren uit 1600, de dertien 'apprentice boys' te eren en Bloody Sunday (30 januari 1972), etc. te herdenken. Het is de laatste jaren niet meer tot onlusten gekomen. Hopelijk blijft dat zo.

Elck wat wils

Bushmills, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 42 mm; f/16; 1/50 sec; ISO 400

Daar waar de één de Giant's Causeway ziet als een natuurverschijnsel dat fotografisch zo mooi mogelijk moet worden vastgelegd voor het nageslacht, ziet de ander dit als een ideale plek om zijn mails te bekijken. Elck wat wils, zullen we maar zeggen.

Giant's Causeway

Bushmills, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 66 mm; f/16; 1/60 sec; ISO 400

Een "must see" in Noord-Ierland is The Giant's Causeway. We waren dan ook niet de enige bezoekers. Met een beetje geduld lukt het om een foto te nemen zonder andere bezoekers er op.
Het is een stuk van het kustlandschap bestaande uit een verzameling geel-bruine en zwarte basaltstenen, meestal zeskantig van vorm. Volgens geologen ontstaan door een vulkaanuitbarsting 60 miljoen jaar geleden.
Natuurlijk zijn er ook andere verhalen, zeker in Ierland. Over een reus die een verliefd stelletje achterna zat, en daarvoor een pad maakte door de zee, etc. Reuze-interessant.

Murals

Belfast, juni 2017. Nikon D800; AF-S Nikkor 24-70 mm f/2.8 G ED IF; 29 mm; f/8; 1/640 sec; ISO 400

Alleen al in Belfast heb ik zo'n 450 foto's gemaakt. Foto's van de bezienswaardigheden als de City Hall, de beroemde Ierse pub The Crown, The nieuwe Mall, het Titanic Museum, etc. En de vraag is dan welke kies je dan uit om te laten zien.
Kenmerkend voor Belfast is natuurlijk dat het jarenlang gebukt is gegaan onder geweld tussen de Katholieke en Protestantse bevolkingsgroepen. Dat voert al terug tot 1690 toen Koning Willem III de troepen van zijn schoonvader Jacobus II versloeg en daarmee de protestanten de overwinning bracht. Nog altijd wordt dat gevierd met Oranjemarsen met als hoogtepunt de marsen op 12 juli. Wij vielen met de neus in de boter. We waren nog geen half uur in Belfast of we zagen daar al ruim voor 12 juli de eerste mars. Jarenlang leidde dat tot ongeregeldheden. De laatste jaren is dat minder.

Belfast, juni 2017. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 

9 mm; f/4; 1/500 sec; ISO 500

Maar de herinneringen aan de "Troubles" zijn in Belfast nog altijd zichtbaar. O.a. aan de muurschilderingen in de diverse wijken. Katholieken en Protesanten hebben vele muren beschilderd met leuzen, met propagandateksten, met eerbetonen, etc.

Dit is de meest gefotografeerde muur. Met de foto van Bobby Sands, die als revolutionair van de IRA gevangen werd genomen en in 1981 na een hongerstaking overleed. Dit is overigens de muur van het kantoor van Sinn Fein.

St. Colmcille

Armagh, juni 2017. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 26 mm; f/2.8; 1/15 sec; ISO 800

Niet alleen aan de buitenkant ziet de katholieke Saint Patrick Cathedral en indrukwekkender uit dan de protestantse, van binnen is dat niet anders. Dat was natuurlijk ook wel te verwachten. De katholieke kerken zijn vanouds rijkelijk versierd met fresco's, mozaïeken, beelden, etc. 

Het trof mij om hier in de katholieke kerk een beeltenis te vinden van St. Colmcille, oftewel, St. Columba, zoals hij in Schotland wordt genoemd. Hij is de stichter van het klooster op het eiland Iona, waar ik november vorig jaar in retraite was. Eerlijk gezegd was ik ook wel een beetje naar hem op zoek. Hij leefde weliswaar ruim een eeuw later dan St. Patrick, hij verliet Ierland in het jaar 563, Maar samen met St. Patrick en St. Brigid is hij één van de drie belangrijkste heiligen van de Ierse kerk. Er blijkt in deze kathedraal in Armagh ook voor hen drieën een gezamenlijke Tombe te zijn.

Wat opvalt op dit fresco is dat hij op een eiland staat, ongetwijfeld Iona. Rechts naast hem staat een Keltisch kruis, ongetwijfeld verwijzend naar één van de kruisen op Iona. Daar vlak boven is het klooster van Iona te zien. Wonderlijk om hem hier zo weer aan te treffen.

Saint Patrick's Cathedral

Armagh, juni 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 11 mm; f/5; 1/800 sec; ISO 400

Armagh in Ierland is net zoiets als Rome in Italië. Het centrum van de Ierse kerk. Toen wij er een bezoek brachten, onze auto geparkeerd hadden bij de Mall, de plek van de paardenrennen, en een bezoek hadden gebracht aan het Museum, vroegen wij een paar voorbijgangers naar de kathedraal. Welke kathedraal? Was het antwoord. Dé kathedraal, antwoordde ik, de Saint Patrick Cathedral. Ja, maar, daar hebben we er twee van.

En dat tekent het dilemma van Noord-Ierland. Ik haaste mij te zeggen dat we eerst naar de protestantse zouden gaan en daarna naar de katholieke. Ze liggen beide op een tegenover elkaar liggende heuvel in Armagh. Het laat zich denk ik wel raden welke de protestantse en welke de katholieke is. Beide zijn gewijd aan St. Patrick, maar hebben een totaal verschillende uitstraling. 

Ben wel benieuwd wat onze heilige daarvan gevonden zou hebben.

Boeten en tanen

Kilkeel, juni 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 26 mm; f/8; 1/320 sec; ISO 400

In de haven van Kilkeel, Noord-Ierland, kun je nog zien dat er vis gevangen wordt zoals het hoort. Dat wil zeggen zoals ik het mij herinner uit mijn jeugd. Met netten die op de wal te drogen worden gelegd. Waar ongetwijfeld gaten in komen die dan gerepareerd moeten worden. Ik weet niet hoe dat in Kilkeel gaat, maar ik herinner mij uit de tijd dat Vlaardingen nog een grote vissersvloot had, dat daar een taanderij was, waar de netten werden geboet, en met taan werden ingesmeerd en gekookt om ze te behoeden voor verrotting.

Dat is lang geleden. Maar als ik dit zie komt die herinnering weer boven.

Krabbenkorf

Kilkeel, juni 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 26 mm; f/8; 1/500 sec; ISO 400

Al meer dan veertig jaar hebben wij in huis een krabbenkorf staan. Door onze schoonfamilie ooit als souvenir uit Frankrijk meegenomen. Een afgedankte weliswaar, maar het is een bijzondere curiositeit die wij om meerdere redenen koesteren. Het gevolg is dat wij altijd bijzonder verrast zijn als wij zien dat, in welke haven dan ook, dit soort krabbenkorven nog steeds in gebruik zijn. Zo ook ik Kilkeel, Noord-Ierland.

St. Patrick

Downpatrick, juni 2017. 

Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 26 mm; f4.5; 1/100 sec; ISO 1600

Wie in Noord-Ierland is kan niet om St. Patrick heen. Geboren rond 400 in een rijke familie in Engeland, werd hij tijdens een stammenstrijd gevangen genomen en als slaaf verkocht naar Ierland. Daar diende hij 7 jaar als schaapherder. In die tijd kwam hij tot inkeer en bad hij dagelijks en 's nachts wel 100 keer. Uiteindelijk vluchtte hij, kwam in Frankrijk terecht. Thuisgekomen bij zijn familie zette zich in voor het verspreiden van het Christendom en werd daar gewijd tot bisschop. In een visioen werd hij geroepen weer terug te gaan naar Ierland om daar de destijds heidense Ieren te bekeren. Hij stichtte in 432 een eerste kerk in Saul, bij Downpatric. Hij legde daarmee de basis voor het Ierse Keltisch Christendom, dat daarna verder werd verspreid in Ierland en uiteindelijk over Europa.

Op talloze plaatsen in Noord-Ierland zijn sporen van St. Patrick te vinden. Een belangrijk deel van de Saint Patrick Trail hebben wij gevolgd. Uit het kerkje in Saul is o.a. dit gebrandschilderde raam.

Velen zullen St. Patrick kennen door zijn beroemd geworden zegen, die ik u voor deze zondag graag meegeef:

De Heer zij voor u 

om u de juiste weg te wijzen

de Heer zij achter u

om u in de armen te sluiten 

en om u te beschermen tegen gevaar

de Heer zij onder u

om u op te vangen

wanneer u dreigt te vallen

de Heer zij in u

om u te troosten

als u verdriet hebt

Hij omgeve u

als een beschermende muur

wanneer anderen over u heen vallen

de Heer zij boven u

om u te zegenen

zo zegene u God vandaag

morgen en in eeuwigheid

Een fijne zondag gewenst!

Thuisgevoel

Kilkeel, juni 2017. Sony Cybershot DSC-RX100 III; Zeiss Vario-Sonnar 8.8-27.7 mm f/1.8-2.8; 26 mm; f/8; 1/250 sec; ISO 400

Op de een of andere manier trekken vissersdorpjes mij altijd aan. Misschien heeft dat met herkomst te maken. Opgegroeid in Vlaardingen waar wij als kind speelden bij de haven. Waar ik ook ben, een havenplaatsje trekt altijd.

Zo kwamen wij plotseling in Kilkeel aan de oostkust van Noord-Ierland terecht. Een havenplaats waar het visserijleven nog volop aanwezig is. En waar visserijleven is, daar zijn ook de Nederlanders van de partij. Zo ligt daar op de werf, zonder dat ik ergens naar op zoek was, ineens het schip "De drie gebroeders". Weliswaar met als thuishaven Belfast, maar het geeft toch ook een beetje een "thuisgevoel".