Na corona

Het wordt toch tijd dat we een keer afscheid gaan nemen van corona en dat het leven weer "normaal" wordt. Maar zou dat echt zo lang gaan duren?!

Open

Fijn dat alles weer open kan...

Maximaal 30

De PKN heeft deze week geopperd, niet geadviseerd, dat het mogelijk is om een extra kerkdienst te houden voor mensen die zijn gevaccineerd. Wel met de nodige maatregelen en met een beperkt aantal mensen van 30 of maximaal 10% van de capaciteit. Trouw riep gisteren mensen op om aan te geven wat men daarvan vindt. Nu ben ik niet zo'n briefschrijver, maar ik heb er wel een mening over: niet doen. Gewoon even wachten tot de cijfers het toelaten. Geduld. Dat moeten de mensen in musea, sportaccommodaties, etc. ook.

Coronakilo's

 

Het is nostalgie. Een van Berkel-weegschaal bij openbare gelegenheden, waar je je voor een dubbeltje kon wegen. Er staat er nog één bij restaurant het Uddelermeer.

Volgens onze minister-president Rutte zijn we het afgelopen jaar met elkaar enkele miljoenen kilo's aangekomen.

Het is overigens maar goed dat deze het niet meer doet. Want eerlijk gezegd wil ik het eigenlijk niet weten....

Stilte voor de storm

Het duurt nog wel even voor dit hier weer vol is. Mar mensen snakken er naar om er weer op uit te trekken. Hutje mudje op de camping met zijn allen. Wij ook. Je kunt het je haast niet voorstellen.

Wegens gesloten gedicht

Het is op Texel natuurlijk niet anders dan in de rest van Nederland. Vanwege corona is onze favoriete boekhandel Het Open Boek uit De Burg "Wegens gesloten gedicht".

Thuis zingen

Zingen in de kerk is in deze corona-tijd nog steeds niet toegestaan. Maar er is niets op tegen om thuis uit volle borst mee te zingen. Ik wens u een goede zondag!

Aanmodderen

Iedereen doet zijn best. Heb veel respect voor al die ouders die naast hun gewone werk en dagelijkse beslommeringen ook nog eens aandacht moeten hebben voor de kinderen tijdens het thuisonderwijs. Zal vast in veel situaties best goed gaan. Maar het blijft allemaal wel een beetje aanmodderen. Iedereen snakt naar het einde van de crisis. Maar we moeten nog even volhouden. Sterkte allemaal!

Het groene gevaar

Ik weet niet meer waarom, maar ergens in mijn achterhoofd zit dat als er vroeger iets engs of gevaarlijks  gebeurde, wij altijd dachten aan "het groene gevaar". En dat terwijl groen eigenlijk de kleur is van leven, jong en fris. De kleur van de natuur. Maar ook van hoop en vrede. En last bus not least heeft het tegenwoordig ook met duurzaamheid te maken. Bij een groen huis ligt het dak vol met zwarte zonnepanelen.

Waarin schuilt dan het gevaar van groen? Ik heb het toch niet zelf verzonnen? Er ligt een boek bij bol.com met de titel "Het groene gevaar", met een coverfoto van één of ander gevaarlijk uitziend groen virusbeest.  Ah ha, zou het dus met het virus te maken hebben. Ik had de link met corona nog niet gelegd. Maar nu ik er over nadenk...

China Light Festival

Vorig jaar rond deze tijd waren wij op bezoek bij Ouwehands Dierenpark in Rhenen voor het China Light Festival. Niet wetende wat China verder dat jaar voor ons in petto had.
Helaas is het park momenteel gesloten. Nu wil ik de schuld van corona niet bij China leggen. Ik denk dat het ieder land in de wereld had kunnen overkomen. Het gaat er bovendien niet om om ergens de schuld te leggen, maar met elkaar op zoek te gaan naar de vraag hoe we hier zo snel mogelijk van af komen. 

Draken waren overigens in China ook niet het symbool van boze geesten die alleen maar vuur spuugden. Draken staan in China voor zonsopgang, voorspoed en vruchtbaarheid. Ze konden wel vijandig zijn, maar ze staan ook voor gastvrijheid en vrijgevigheid. Het gaat om yin en yang.

Misschien moeten we wel terug naar China om ons te verdiepen in de mythische eigenschappen van draken om de corona te bestrijden.

Bemoediging

Voor iedereen die last heeft van corona voor vandaag maar eens een bloemetje. Ter bemoediging.  Hou vol!

Eén tegelijk

Dringend advies om met niet meer dan één personen(!) tegelijk het bos in te gaan.

Zondagmiddagwandeling

Koud, maar droog. Goed weer voor een middagwandeling op zondag door het dal van de Keijenberg bij Renkum. Het was niet echt rustig, maar ik heb de indruk dat iedereen zich wel goed aan de anderhalvemeter hield.

Rustig

Het was niet alleen een beetje mistig. Ik heb de indruk dat het jaar ook heel stil is begonnen. Dan heb ik het niet over het vuurwerk dat ook hier in mijn omgeving volop knalde. Laten we hopen dat dat een eenmalig ontlading was. 
Maar ik had de indruk dat het gisteren op de hei ook opvallend rustig was. Misschien dat het besef een beetje begint door te dringen dat het er nu toch echt om gaat spannen. Laten we het hopen. Want er zijn nog steeds veel te veel meldingen, veel te veel ziekenhuisopname's. Ik ben niet gauw somber, maar ik heb de indruk dat het veel te langzaam zakt.

Klantvriendelijk

"Druk op de bel en wij komen het op het bankje bezorgen", staat er op de deur van de winkel hier tegenover. Ondernemers zoeken naar mogelijkheden om er in deze coronatijd toch nog wat van te maken. Maak het wat gezellig, kerstboompje erbij. Schapenvacht op het bankje waar je je bestelling kunt noteren. En je verkoopt toch nog wat.
Ik weet het niet hoor, het is het opzoeken van grenzen. Maar ik begrijp het wel. Winkels zijn gesloten, afhalen mag wel. Als je maar niet binnen komt.
Het bijzondere van het bankje is dat het een voorstelling is die geïnspireerd is door "Het Laatste avondmaal" van Leonardo da Vinci. Als dat maar niet symbolisch is...

Een bijzonder detail is dat enige tijd later de gemeente het deze ondernemer verbood om zo handel te drijven, op straffe van boete. Zijn aanbod nodigde mensen teveel uit om sociaal te doen met het risico dat daarmee het coronavirus werd verspreid. Ik laat mijn mening daarover maar even in het midden. Maar een beetje overdreven vind ik het wel!

Afstand

Afstand houden is het devies tegenwoordig. Anderhalve meter, minimaal. Dat hoef je een buizerd helemaal niet uit te leggen. Zoals de meeste vogels kiezen ze het hazenpad als je te dichtbij komt. Dat heeft niets met corona te maken, maar met een natuurlijk gevoel dat er gevaar dreigt.

Bij ons mensen werkt dat anders. Aristoteles wist al te vertellen dat verschil tussen mens en dier is dat een mens niet alleen een lichaam en ziel heeft, een mens is ook in staat om dingen te beredeneren. Een mens is een rede-lijk dier. Afstand houden is iets waarover wij eerst met elkaar willen praten. Is het nodig? En waarom dan? Hoe lang moet dat duren? En is dat wel redelijk? Daar zit hem nou precies de kneep. Of dat nodig en verstandig is, dat bepalen wij zelf wel. Wij houden niet van dingen die ons worden opgelegd.

Deze week las ik in een tweet van Stefan Paas: "Als God ons in plaats van de tien geboden, tien dringende adviezen had gegeven, was de ellende niet te overzien geweest." 

Ik denk dat we ons er bij neer moeten leggen dat er soms voorschriften zijn voor situaties die niet, zoals bij een buizerd, in onze natuur zitten, maar waar we ons, in ons eigen belang en in het belang van de ander, wel aan moeten houden. De voorschriften voor corona zijn er daar één van.

Houd moed, heb lief

 

Ds. Anne-Meta Kobes van de Protestantse Kerk van Heerenveen heeft het initiatief genomen om deze poster te maken. Op veel plaatsen in het land is de tekst inmiddels te zien, bij kerken en op veel aanplakborden.

De PKN heeft dit initiatief overgenomen en heeft gevraagd om dit zoveel mogelijk te delen.

Daarom vandaag ook op mijn Blog:

HOUD MOED, HEB LIEF

Kerkdienst in coronatijd

Bonaire is tot nut toe redelijk gespaard gebleven van coronaleed. Op Curacao ligt dat even wat anders. Daar neemt de besmetting de laatste dagen weer behoorlijk toe. Maar wat ik hier hoor is dat het op Bonaire om enkele gevallen gaat. De regels hier zijn dezelfde als in Nederland. Bonaire is tenslotte ook een Nederlandse gemeente. Maar de gezaghebber mag hier wel enig eigen beleid voeren. Zo zijn de regels voor kerkbezoek enigszins versoepeld. Weliswaar nog steeds een maximum aantal van 30 volwassenen, anderhalve meter, geen handen even en verplicht registreren. Maar er mag wel weer worden gezongen.

Afgelopen zondag bezocht ik de Protestantse gemeente van Kralendijk waar zo'n 40 personen aanwezig waren waarvan 12 kinderen. Dat is dus nog steeds geheel binnen de normen.

Kazuifels

De kazuifels hangen er waarschijnlijk in alle kerken momenteel te wachten op betere tijden, op de tijd dat de corona-crisis voorbij is.

Dit plaatje doet mij overigens denken aan de tijd dat ik in 1986 als jong econoom werd aangesteld in Psychiatrisch Ziekenhuis Jan Wier in Tilburg. Ik werd daar de opvolger van de broeder-econoom, die daar jarenlang had gewerkt vanuit de Congregatie van de OLV van Lourdes in Dongen. Onderdeel van het ziekenhuis was ook Huize Overdonk in Dongen.
Ik werd verantwoordelijk voor de materiële zaken van het ziekenhuis, waaronder ook voor de kazuifels in de kapel van Overdonk. Als rechtgeaarde protestant had ik geen idee wat dat waren. Maar daar kwam ik gelukkig snel achter. De medewerkers, maar zeker ook de bewoners, waren gewend aan de katholieke huisregels en wisten mij dat haarfijn te vertellen.

Men verwachte van mij niet anders dan dat ik katholiek was, dus werd ik door sommige bewoners steevast als broeder aangesproken. Een heerlijke tijd. Ik heb er nog jaren met heel veel plezier gewerkt.

Maar goed, de kazuifels hangen dezer dagen dus te wachten op betere tijden. Het is overigens in deze Stille Week niet verkeerd om even stil te staan bij de betekenis van deze week. Een week om stil te staan bij het lijden van Christus en het lijden in deze wereld. Maar het gaat voorbij, dat is zeker, want zondag is het Pasen!

Lege kerken

Veel kerken zien er de laatste tijd op zondag zo uit als deze Buitenkerk in Kampen. Stil en verlaten. ook bij ons in Putten worden er digitale vieringen gehouden. Maximaal tien mensen in de kerk, en dan alleen de mensen die daadwerkelijk een functie hebben in de dienst.
Zo wordt er geprobeerd om op afstand toch verbonden te blijven met elkaar. Uit de reacties blijkt dat dat erg wordt gewaardeerd. Kennelijk hebben mensen juist in deze tijd ook behoefte aan een arm om hen heen, al is dan een digitale, om troost te beschutting te bieden.