dinsdag 29 januari 2013
Einde van de vorst
Gisteren heb ik, net als iedereen waarschijnlijk, de hele avond naar de berichtgeving over de troonsafstand van Koningin Beatrix gekeken.
Ik heb dus nauwelijks tijd gehad om na te denken over een tekst bij deze foto. Maar misschien zijn hier niet zoveel woorden bij nodig. De foto spreekt voor zich.
Bovendien is dit ijs inmiddels allemaal weg, en is dit "vorstelijke" plaatje dus al geschiedenis. Zoals straks ook de regeerperiode van Beatrix geschiedenis zal zijn.
We wachten geduldig op een nieuwe "vorst-periode".
maandag 28 januari 2013
Fontein-ijs
Fontein-ijs, wat een woord eigenlijk.
Bij kasteel De Vanenburg in Putten hebben ze de afgelopen weken de fontein aan laten staan.
Ik ontdekte het zaterdag pas, anders was ik er wel eerder even gaan kijken, want het weer was zaterdag niet echt mooi voor een foto en vandaag is het alweer gaan dooien.
Maar het geeft toch wel een aardig beeld. Voor een volgende vorstperiode zal ik De Vanenburg zeker even in de gaten houden.
zondag 27 januari 2013
Lucas de ikoonschilder
Ik heb al een vaker een beetje opgeschept over het kunstzinnige talent van onze kleinzoon Luc van vier jaar. Dit moet u even gezien hebben.
Vanwege zijn naam, Lucas, heeft Marja een ikoon voor hem geschilderd met de afbeelding van de apostel Lucas, waarvan gezegd wordt dat hij de eerste ikoonschilder was.

Geheel op eigen initiatief heeft Luc deze stilletjes nageschilderd op een mooi stuk hout dat hij vond bij het afvalhout van de verbouwing waarmee zijn vader bezig is.
Alle figuren van de ikoon, die u hiernaast ziet, staan er op. In het midden de schildersezel. Bovenaan heeft hij "slingers" getekend.
Geweldig toch?!
Je kunt echt zien dat hij het talent van zijn oma heeft. Oma groos! En terecht!
Labels:
Benschop,
Diversen,
Ikonen,
Kunst,
Spiritualiteit
zaterdag 26 januari 2013
Afgelopen
't Is bijna afgelopen met de schaatspret voor deze periode.
Op de Vlaardingse Vaart waren gisteren maar een handjevol schaatsers te vinden. Er kwamen bij mij weer allerlei herinneringen boven. Hoe wij in de winter van '63 met de hele school daar wedstrijden reden, bijvoorbeeld. Op van die Friese onderbinders.
Geweldig! En we wonnen daar toen ook nog mee. Ach, alles is relatief toch?
Labels:
Diversen,
IJs,
Vlaardingen,
Winter
vrijdag 25 januari 2013
Geen sprookjesfiguur
Dit is geen beeld van Tom Ottersum. Het is ook geen sprookje. Zo ziet het er ook niet uit.
Na de verhalen van gisteren en eergisteren ziet dit er een beetje uit als "een gevallen vrouw" die ergens spijt van heeft. Maar dat is helemaal mijn interpretatie. Ze ziet er in ieder geval niet echt gelukkig uit.
Het beeld staat, of beter gezegd ligt, voor het Kurhaus in Scheveningen.
Ik heb geen idee wie de maker is. Het was mij te koud op dat moment om daar naar een naambordje te gaan zoeken.
Of, ... had ik haar misschien moeten helpen om de sneeuw van haar rug te halen en zou het dan ineens een prinses blijken te zijn. Wie weet.
donderdag 24 januari 2013
Sprookjesfiguren 2
"Achter in hun tuin gingen ze aan de kant van de sloot zitten en maakten een papieren bootje. Daar zetten ze de tinnen soldaat in."
Uit het sprookje "De standvastige tinnen soldaat (Den standhaftige Tinsoldat)" van van Hans Christian Andersen uit 1838.
"Dankzij de goede fee kwam het tinnen soldaatje met één been uiteindelijk toch goed terecht. Met het danseresje leefde hij nog lang en gelukkig."
Ik kan me overigens niet herinneren gelezen te hebben dat ze in en ijszee terecht zijn gekomen.
Beelden aan Zee van Tom Otterness, Scheveningen.
Bron: "René en Peter van der Krogt".
woensdag 23 januari 2013
Sprookjesfiguren 1
Dit is de koningin en het tovervisje, gebaseerd op het sprookje "Van de visser en zijn vrouw" van de gebroeders Grimm.
"Een arme man mag van een vis allerlei wensen doen, maar zijn vrouw is nooit tevreden."
Ook dit beeld op de Boulevard in Scheveningen is van Tom Otterness.
Het toont, volgens de beschrijving van "René en Peter van der Krogt", de vrouw die van de tovervis een ring krijgt. De vrouw in het sprookje kreeg van de vis een huis, een kasteel, werd koningin en paus, maar toen ze uiteindelijk God wilde worden, werd ze weer net zo arm als in het begin.
De moraal: hoogmoed komt voor de val.
Het beeld is best aardig. De foto is overigens een beetje blauw. Ik weet het: ik had de camera op bewolkt moeten zetten.
Labels:
Beelden aan Zee,
Diversen,
Kunst,
Scheveningen,
Winter
dinsdag 22 januari 2013
Koud hè?
Op de Boulevard in Scheveningen staat al jaren een serie "Sprookjesfiguren" van de kunstenaar Tom Otterness.
Ze zijn een poosje weg geweest, maar vorig jaar heeft burgemeester van Aartsen de expositie van "Beelden aan Zee" officieel heropend.
Dit beeldje zou te maken hebben met Gullivers reizen. Ik kan mij er niet zo veel bij voorstellen, maar ik krijg het wel koud als ik dat manneke daar zie zitten.
Labels:
Beelden aan Zee,
Diversen,
Kunst,
Scheveningen,
Winter
maandag 21 januari 2013
Verder
Het leven gaat verder.
Na de begrafenis van mijn vader zijn we zaterdag even gaan "uitwaaien" in Scheveningen.
Het was koud, snijdend koud.
Het weerhield deze hardloopster er niet van om even een sprintje te trekken. Of moet ik in dit geval zeggen: "hart"loopster?
zondag 20 januari 2013
Thuis
Thuis
Als je je voet op de andere oever zet
en het blijkt de hemel te zijn,
als je dan door een hand wordt aangeraakt
en het blijkt Gods hand te zijn,
als je dan de muziek hoort
en het blijken engelen te zijn,
dan ben je niet heengegaan
maar naar huis gegaan.
Afgelopen maandag zou hij 86 jaar zijn geworden. Zondag 13 januari 2013 is hij overleden, een dag voor zijn verjaardag: Wouter Benschop.
Voor onze moeder was hij Woutje, zijn moeder noemde hem Wouchie, voor ons als kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen was hij onze Pa, onze Opa, en onze Ouwe Opa. Wij herinneren ons hem als, een vriendelijk man, niet zo groot van stuk, maar rechtop, met een Shell-speldje, waar hij best "groos" op was.
Van de acht kinderen uit het gezin waaruit hij kwam is hij verreweg de oudste geworden. Toen hij 85 werd heb ik al eens uitgezocht dat hij de langstlevende mannelijke Benschop was sinds 1585, het begin van onze familiegeschiedenis.Toen ik hem dat destijds vertelde vond hij dat wel bijzonder, maar zijn reactie had niet iets van trots, dat hij dat gehaald heeft, of zo. Nee, wat er doorklonk in zijn reactie was dankbaarheid. Dankbaarheid voor het leven dat hem geschonken was.
Gisteren hebben wij hem begraven, in het vertrouwen dat hij naar het Huis van zijn Vader is gegaan. We zijn hem dankbaar voor alles wat hij voor ons heeft betekend.
Toen ik vorige week op zijn kamer was in het verpleeghuis, kwam ik deze orchidee weer tegen. Ik heb daar op "20 februari 2009" ook al eens een foto van laten zien. Hij heeft er jaren van genoten. Hij staat nu bij ons in de vensterbank.
Onze zorgen gaan nu uit naar onze moeder die in het andere verpleeghuis woont en het allemaal deze week heeft meegemaakt, maar het ook direct daarna weer is vergeten.
Onze zorgen gaan nu uit naar onze moeder die in het andere verpleeghuis woont en het allemaal deze week heeft meegemaakt, maar het ook direct daarna weer is vergeten.
zaterdag 12 januari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)










