dinsdag 30 november 2010
Herenpaviljoen
In dezelfde stijl als het Theepaviljoen is ook het Badpaviljoen, ook wel Herenpaviljoen genoemd, opgetrokken.
Het is allemaal hout, ligt in de bossen, die ook best wel vochtig zijn.
Dus, dat lijkt me een enorme schildersklus.
Maar, zoals ik al eerder schreef, het is allemaal keurig onderhouden. Daar betalen we natuurlijk met z'n allen aan mee. Zo zie je ook eens waar het allemaal blijft. Tenminste, als je gaat kijken.
Je kunt er elk moment naar toe en het is nog gratis ook. Klik "hier" voor de plattegrond.
maandag 29 november 2010
Damespaviljoen
Op het terrein van het "Kroondomein" van Het Loo bevindt zich een enorme vijver, de "Hoge Veldvijver", waar de Koninklijke familie placht te zwemmen en waar ook geroeid en gekanood kan worden.
Aan de rand ervan ligt het Theepaviljoen, ook wel het Damespaviljoen genoemd, met een prachtige pergola, wat een geliefd plekje geweest moet zijn van koningin Wilhelmina.
Ook hier valt op dat het allemaal keurig onderhouden is, terwijl er, zo veronderstel ik, nog weinig gebruik gemaakt van zal worden.
zondag 28 november 2010
Mooi blauw
Er staan op het "Kroondomein" van Het Loo in Apeldoorn meerdere van dit soort karakteristieke gebouwen.
Ik weet eigenlijk niet of blauw een typisch Koninklijke kleur is, maar het valt wel op.
Dit is het Botenhuis dat aan de rand ligt van de zogenaamde Hoge Veldvijver. Hier werden vroeger de roeiboten gestald.
Ik veronderstel dat als je daar bent als de herfst zijn volle kleuren laat zien, het nog mooier is.
Maar ook in het voorjaar zal het genieten zijn. En, wat dacht u er van als hier sneeuw ligt?
Kortom, ik geloof dat het Kroondomein in elk seizoen een bezoek waard is.
zaterdag 27 november 2010
Schilderachtig
Hier en daar staan er verspreid over het "Kroondomein" van Het Loo in Apeldoorn een paar schilderachtige huisjes.
In één er van placht Wilhemina zich regelmatig terug te trekken om te schilderen. Dat is overigens niet dit huisje. Vermoedelijk dient dit als opslagruimte voor de Koninklijke Houtvesterij.
Het was wat nevelig die dag. Daardoor komt de foto wat flets over.
Maar dat heeft juist ook wel wat mystieks.
vrijdag 26 november 2010
Kroondomein Het Loo
Ondanks het feit dat we al vele jaren op de Veluwe wonen had ik nog nooit een wandeling gemaakt in het "Kroondomein" van het Loo in Apeldoorn.
We hebben wel het paleis zelf bezichtigd, zie bijvoorbeeld Blogbericht "Het Loo" van 7 maart van dit jaar, maar het Paleispark er achter was tot voor een paar jaar niet toegankelijk voor publiek, en was er nog niet van gekomen.
Vorig weekend hebben we er met de Fotogroep Putten een bezoek gebacht.
De moeite waard!
De herfst loopt een beetje op zijn eind, maar biedt desondanks toch nog een paar prachtige doorkijkjes.
Nog even en dan ligt er een pak sneeuw!
donderdag 25 november 2010
De acht deugden
Doel van mijn bezoek aan Leuven was uiteindelijk het bezichtigen van de "Bijbel van Anjou", die daar nog tot 5 december wordt tentoongesteld in het Museum Leuven.
Zoals ik in mijn blogbericht op "7 november" al aangaf is dit een rijk geïllustreerde bijbel die koning Robert van Napels in 1340 liet maken voor zijn kleindochter Joanna voor haar huwelijk met Andreas van Hongarije.
Robert zelf was een kunstminnend man, die zich liet omringen door kunstenars, dichters en wetenschappers. Zelf werd hij geprezen als filosoof, staatsman, theoloog en als een wijs man.
Hier, op de openingspagina van de bijbel staat hij omringd door acht personages die de acht deugden voorstellen:
Hoffelijkheid, Zuiverheid, Discretie, Edelmoedigheid, Rechtvaardigheid, Moed, Voorzichtigheid en Matigheid.
Zij vertrappen met hun voeten de acht ondeugden:
Gierigheid, Tirannie, Zwakheid, Duivel, Indiscretie, Dwaasheid, Woede en Verraad."Met het uitbeelden van de acht deugden benadrukt koning Robert, een christelijke monarch, op welke deugden zijn heerschappij en zijn wijsheid steunen en dat hij geen ondeugden duldt. Het is tevens een boodschap aan zijn opvolger, Joanna, om deze deugden na te streven en de ondeugden geen plaats te geven".
Zoals gezegd is de bijbel rijk geïllustreerd met bijbelse taferelen maar ook met voorstellingen uit het dagelijks leven uit die tijd. Zo zit koning Robert op één van de illustraties een spelletje schaak te spelen met zijn vrouw koningin Sancia, een tijdverdrijf dat was komen overwaaien uit het Midden-Oosten en waarmee de gegoede burgers wilden laten zien dat zij een zeker niveau hadden.
Het schaakbord hier heeft slechts 5x6 i.p.v. 8x8 velden, maar dat zal vermoedelijk wel een "schilderlijke vrijheid" zijn.
Het schaakbord hier heeft slechts 5x6 i.p.v. 8x8 velden, maar dat zal vermoedelijk wel een "schilderlijke vrijheid" zijn.
woensdag 24 november 2010
Verbond der Jaartallen
In het bericht van gisteren "Ode aan de Vriendschap" staat in de toelichting van de gemeente een opmerking over het Verbond der Jaartallen.
Nu wil het toeval dat ik daar net die dag in de Collegiale Sint-Pieterskerk over gelezen had. In de kerk is momenteel een fototentoonstelling "Schatten van*in Mensen" te zien.
De UNESCO heeft in 2003 een Conventie gehouden over de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed in de wereld. Een manier om dat in beeld te brengen is te kijken naar Levende Menselijke Schatten. Daarin staan mensen centraal die meesters zijn in hun vak of kunst, of een voortrekker zijn in een bijzondere traditie
De UNESCO heeft in 2003 een Conventie gehouden over de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed in de wereld. Een manier om dat in beeld te brengen is te kijken naar Levende Menselijke Schatten. Daarin staan mensen centraal die meesters zijn in hun vak of kunst, of een voortrekker zijn in een bijzondere traditie
In Vlaanderen heeft, in navolging van bijvoorbeeld Japan en Amerika dat opgepakt door deze mensen te fotograferen en er een tentoonstelling voor in te richten.
Er hoort een keurig boekje bij, waar ik het één en ander uit heb overgenomen.
Hier staat Jean-Marie Velghe, 69 jaar, voorzitter van het "Verbond der Jaartallen" Leuven.
"Dit verbond is een organisatie die een overgangsritueel cultiveert waarbij mannen van veertig jaar in vriendschappelijk verband gedurende tien jaar de viering van hun vijftigste verjaardag voorbereiden. Het Verbond der Jaartallen is het overkoepelende orgaan van alle Vriendenkringen Mannen van het Jaar.Het begon in 1890 met de Mannen van 1840. Zij vierden voor het eerst hun vijftigste verjaardag samen. Sindsdien stopte het niet meer en sindsdien komt er ieder jaar een nieuwe vriendenkring bij."
Het doet me denken aan het Abrahammonument in Oosterhout (NB), waar ieder jaar in het eerste weekend van oktober Abrahamdag wordt gevierd. In "mijn jaar" waren we met zeker 300 lotgenoten en werd ik met mijn tweelingbroer uitverkoren om bij het Abrahammonument in het park bij het kasteeltje van Oosterhout een krans te leggen.
Ik kom er nu achter dat er dus een innige samenwerking is met de Vrienden uit Leuven, waarvan ik mij herinner dat zij ook toen aanwezig waren en met hun vaandel voorop liepen in de optocht van alle Abrahammen door Oosterhout.
Tradities, tradities..., laten we ze in ere houden!
Tradities, tradities..., laten we ze in ere houden!
dinsdag 23 november 2010
Ode aan de Vriendschap
Je vindt in Leuven een aantal ludieke kunstwerken.
Misschien dat het eigen is aan een studentenstad.
Dit hier is "Ode aan de Vriendschap", een wat ouderwets aandoende luchtballon met een rieten mand eronder met een aantal oudere heren.
Ontwerp en uitvoering zijn van "Dany Tulkens", die dat in 1988 gemaakt heeft met mechanische begeleiding van de KU Leuven, afdeling Research en Development, Departement Bouwkunde.
Je kunt je afvragen of dit nu kunst is, maar ik geloof dat ik die discussie maar niet aanga.
De website "Standbeelden.be" vermeldt:
"Zoals de naam doet vermoeden, staat het kunstwerk symbool voor de vriendschappen in Leuven. En wie kan beter aan de oorsprong van dit beeld liggen dan het Verbond der Jaartallen, dé Leuvense vereniging die opgebouwd is uit vriendschap en naastenliefde?
In 1987 gaf het Verbond aan kunstenaar Danny Tulkens de opdracht een luchtballon van acht meter hoog te ontwerpen met vier "vrienden" in. Toch verliep niet alles van een leien dakje. Zo was het beeld aanvankelijk omstreden: niet iedereen was overtuigd van de schoonheid van de 'Ballon'. Door stabiliteitsproblemen kwam ook de inhuldiging in 1988 in het gedrang. Eén van de "vrienden" in de Ballon werd ten slotte gestolen en tot vandaag niet teruggevonden.
De Ballon is ondertussen vergroeid met het Herbert Hooverplein. Het beeld dient vaak als ontmoetingsplaats voor een avondje stappen. "Afspraak aan de ballon?"
Bron: stad Leuven
maandag 22 november 2010
Cachot?
Op de website van Leuven staat vermeld dat er in het Groot Begijnhof tegenwoordig professoren en studenten wonen.
Je vindt er allerlei leuke voordeuren, zoals deze van Juli, Emma, Annelies en Eva, met belinstructie. Leuke gevelstenen ook. Hier ééntje van het laatste avondmaal.
Ik weet natuurlijk niet wat er zich achter al die voordeuren bevindt.
Aan de tralies in het venster naast de deur te zien lijkt het er op dat wat er binnen is streng beveiligd moet worden. De gevelsteen boven de deur toont een man met naast zich een zwaard en bij zijn voeten ligt een helm.
Zou er vroeger binnen dit Begijnhof een gendarmerie zijn gehuisvest?
Of zou de kerk er hier een cachot op na hebben gehouden?
zondag 21 november 2010
Aandacht
U kent ze waarschijnlijk wel, die "hangbanken" die je soms in oude kerken tegenkomt.
Je kunt de zitting naar beneden klappen. Om te voorkomen dat de aandacht verslapte tijdens de mis of kerkdienst en je in slaap dreigde te vallen, kon je vroeger ook blijven staan, met de armen leunend op de zijkanten.
De zittingen werden verfraaid met kunstwerkjes, zoals deze.
Je kunt hierbij van alles bedenken:
Zou dit de visie van de kunstenaar weergeven op hetgeen de kerk verkondigde?
Of slaat dit op het karakter van de geestelijke voor wie dit de vaste plaats was in de kerk?
Wie weet. In ieder geval trekt het de aandacht.
Deze fraaie banken staan in de "Collegiale Sint-Pieterskerk" van Leuven.
Zou dit de visie van de kunstenaar weergeven op hetgeen de kerk verkondigde?
Of slaat dit op het karakter van de geestelijke voor wie dit de vaste plaats was in de kerk?
Wie weet. In ieder geval trekt het de aandacht.
Deze fraaie banken staan in de "Collegiale Sint-Pieterskerk" van Leuven.Ongetwijfeld moet iemand namens de kerk hier ooit toestemming voor hebben gegeven.
Een zekere humor kan de kerk daarmee niet worden ontzegd.
Ik wens u een plezierige zondag.
Ik wens u een plezierige zondag.
zaterdag 20 november 2010
Totem
Midden op het Ladeuzeplein in Leuven staat dit bijzondere kunstwerk, genaamd: Totem, van de kunstenaar "Jan Fabre".
Het is een 23 meter hoge naald met daarop een omgekeerde kever gespietst. Het is in 2004 geplaatst ter gelegenheid van de 575e verjaardag van de universiteit.
Ik heb geen idee wat de achterliggende gedachte is. Een voorbijganger die ik er naar vroeg, een engels sprekende man, wist mij te vertellen dat het te maken had met een studentengrap. Ik kan mij daar iets bij voorstellen.
Overigens staat op de achtergrond de Universiteitsbibliotheek (1921–1929), ontworpen door de Amerikaanse architect Whitney Warren.
"Wikipedia": "De belfortachtige toren bezit één van de grootste beiaarden ter wereld. Deze beiaard, tezamen met het bibliotheekgebouw in zijn geheel, zijn voor een groot deel door Amerikaanse giften tot stand gekomen. Herbert Hoover was na de Eerste Wereldoorlog de bezieler van de hulpacties voor België, en hij had een bijzondere aandacht voor Leuven. Het kleinste van de twee pleinen naast de bibliotheek is later naar hem genoemd."
Het is maar dat u het weet.
Abonneren op:
Posts (Atom)












