Abrahamitische religies

In Assen heeft men de tentoonstelling over de Dode Zee Rollen gelijk aangegrepen om iets te laten zien van de cultuur-historische context uit die tijd.

Zo heeft men drie middeleeuwse voorbeelden van heilige teksten van de drie Abrahamitische religies bijeengebracht: een folio uit de 8ste eeuwse Koran, een folio uit een 11e eeuwse Joodse Bijbel en een 15e eeuwse Keulse Christelijke Bijbel.
Deze religies gaan alle drie terug op de figuur van Abraham, die zowel door islamieten, joden als christenen als aarts- of stamvader wordt beschouwd. Wonderlijk, beschamend eigenlijk, dat we elkaar als nazaten van die ene stamvader zo naar het leven staan. Terwijl we, als je je er in verdiept, feitelijk allemaal in één God geloven: de God van Abraham.

Grafschennis

Ik moet even een kleine correctie aanbrengen op mijn bericht van gisteren dat je in het museum in Assen naar hartelust mag fotograferen. Dat is wel zo, maar, ... met uitzondering van de ruimte waar de snippers van de Dode Zee Rollen liggen.

Dat begrijp ik ook wel. Die manuscripten hebben 2000 jaar in een kruik in een donkere grot gelegen. En dan komen wij ineens met onze moderne apparatuur ... Nee, dat zou bijna grafschennis zijn.
Overigens, voor alle duidelijkheid, deze foto is van een vitrine in de "openbare" ruimte. Dat u niet denkt dat ik toch stiekem ...

Qumran

In dit soort kruiken moeten ze gezeten hebben: de Dode Zee Rollen die tussen 1947 en 1956 zijn gevonden in Qumran in Israël.

Het verhaal is natuurlijk bekend. Toen een schaapherder op zoek was naar zijn schapen en een steentje gooide hoorde hij het gerinkel van brekend aardewerk. Daar bleken eeuwenoude bijbelmanuscripten in te zitten.
Het museum in Assen heeft het voor elkaar gekregen om een aantal van deze manuscripten te tonen.  Het zijn weliswaar snippers en je kunt ze alleen zien in en donkere ruimte in het museum, maar toch. Het is een prestatie van formaat om deze naar Nederland te halen.
Daarnaast zijn er in het museum allerlei objecten te zien uit Judea, Massada, En Gedi, Jeruzalem, etc. waarmee het geheel in de historische context komt te staan van de toenmalige Joodse en Grieks-Romeinse tijd. Zeer de moeite waard!
Een bijzonderheid voor fotografen: je mag in het museum naar hartelust fotograferen.

Lichttrap

Nog één trappetje dan, voor ik naar de inhoud ga van de tentoonstelling over de Dode Zee Rollen in het Museum in Assen.

Dat laatste is natuurlijk interessant, maar dit nieuwe bouwkundige deel van het museum vind ik ook kunst.

Trapkunst

Ingenieursgroep Romkes BV uit Sint Nicolaasga heeft er in het museum in Assen echt een kunstwerk van gemaakt.
Ik aarzelde even of dit nu een kunsttrap is of trapkunst. Het mag van mij allebei. Van Dale kent het tot nu toe niet.

Overigens is op de website van "Ingenieursgroep Romkes BV" een fotorapportage te zien van de totstandkoming van de trap. Alleen voor geïnteresseerden uiteraard.

Trappen

Een paar weken geleden zijn we op bezoek geweest in het museum in Assen. Dat was al weer even geleden en sinds ons laatste bezoek heeft er een behoorlijke verbouwing plaatsgevonden.

Er is een ondergrondse doorgang gemaakt van het hoofdgebouw van het museum naar een nieuwe vleugel in het voormalige koetshuis en dat betekent dus: ... trappen.
Ja en dan kan ik het niet laten om eerst de trappen te fotograferen om daarna pas te bekijken wat er verder in het museum te zien is.

Slakkengang

Gisteren bij het werken in de tuin kwam ik verschillende slakken tegen.
Dat is op zich niet zo verwonderlijk, maar deze trok mijn aandacht. Hij had zich parmantig vastgezet op een steen die ik ooit had verzameld om als sokkel te gebruiken voor een beeld. Mijn eerste reactie was: dit is dus het beeld, een kunstwerk op zich.

Ik had hem overigens duidelijk gestoord toen ik de steen verplaatste voor de foto. Op de gebruikelijke slakkengang koos hij er voor om weer naar de achterkant van de steen te kruipen waar het wat donkerder en koeler was. Boeiend om te zien. Ik heb hem daar uiteraard gelaten want mijn fotobeeld was af.

Spinnentijd

Hoewel het nog volop zomer is dienen zich de eerste voorboden van de naderende herfst al weer aan.

Hij of zij koesterde zich in onze tuin lekker in het zonnetje, ongetwijfeld in afwachting van een prooi. Het zij hem, of haar, gegund, zolang ze maar buiten blijven.

Santa Maria Maggiore

In het plaatsje "Santa Maria Maggiore", om precies te zijn: tussen Druogno en Malesco, in de Noord-Italiaanse Ossola Vallei van het hoogland van Vegezzo, staat een imposante kerk met een gelijknamige naam.

Het plaatsje zelf stelt niet zoveel voor. De enige bijzonderheid is verder dat er schoorsteenvegersmuseum is waar jaarlijks een internationale bijeenkomst plaatsvindt van schoorsteenvegers.

Ik heb het museum niet bezocht, de kerk wel. Met daarin weer een bijzonder plafond. Mijn latijn laat me wat in de steek. Dus als iemand zich geroepen voelt om de tekst op het plafond te vertalen: van harte welkom.
Opvallend is verder dat er naast de oorspronkelijke kerk een enorme uitbouw is gemaakt uitgevoerd in bijzondere, misschien typisch Italiaanse kleuren.

Ik sluit hiermee mijn Zwitsers-Italiaanse avonturen af. Er zijn nog veel meer foto's te laten zien. Ik bewaar ze. Misschien voor later.

Waarover praten zij ...

Normaal gesproken ben ik helemaal niet zo nieuwsgierig van aard, .... maar ik wil wel graag alles weten. Waarover praten zij, bijvoorbeeld, hier op de wandelgalerij van kasteel , tegenwoordig gemeentehuis, van Brig.

Het ziet er heel gezellig uit. Dus een spannend gesprek zal het wel niet zijn. Hebben ze net een leuke vergadering gehad met de burgemeester van Brig? Of gaat het over het weekend, over het toeristenbeleid? Of over het weer?
Of hebben ze gewoon even een rookpauze. Ja, het zal dat laatste wel zijn.

Honni soit qui mal y pense

Toen in 1344 tijdens een bal de kousenband van de Gravin van Salisbury Joan van Kent, de schoondochter van koning Edward III, afzakte, was de koning zo galant om deze weer om haar been te gespen. Hij sprak daarbij de legendarische woorden: "Honni soit qui mal y pense", ofwel: "Wee diegene die hier kwaad van denkt".
Een andere versie van het verhaal is dat hij die kousenband om zijn eigen been zou hebben gedaan.

Hoe dan ook, bij die gelegenheid heeft hij tegen zijn hovelingen gezegd dat hij de kousenband "tot het meest gerespecteerde symbool in de christenheid zou maken". En zo ontstond de Orde van de Kousenband, die tot op de dag van vandaag een hoge Engelse ridderorde is. Bron: "Wikipedia".

In Brig in Zwitserland vinden ze kennelijk dat die uitspraak ook goed past als naam van een kroeg. En daar zullen veel gasten het wel mee eens zijn.