Lake District 2016

Lake District 2016

zondag 21 november 2010

Aandacht


U kent ze waarschijnlijk wel, die "hangbanken" die je soms in oude kerken tegenkomt.

Je kunt de zitting naar beneden klappen. Om te voorkomen dat de aandacht verslapte tijdens de mis of kerkdienst en je in slaap dreigde te vallen, kon je vroeger ook blijven staan, met de armen leunend op de zijkanten.

De zittingen werden verfraaid met kunstwerkjes, zoals deze.
Je kunt hierbij van alles bedenken:
Zou dit de visie van de kunstenaar weergeven op hetgeen de kerk verkondigde?
Of slaat dit op het karakter van de geestelijke voor wie dit de vaste plaats was in de kerk?

Wie weet. In ieder geval trekt het de aandacht.

Deze fraaie banken staan in de "Collegiale Sint-Pieterskerk" van Leuven.
Ongetwijfeld moet iemand namens de kerk hier ooit toestemming voor hebben gegeven.
Een zekere humor kan de kerk daarmee niet worden ontzegd.

Ik wens u een plezierige zondag.

zaterdag 20 november 2010

Totem


Midden op het Ladeuzeplein in Leuven staat dit bijzondere kunstwerk, genaamd: Totem, van de kunstenaar "Jan Fabre".

Het is een 23 meter hoge naald met daarop een omgekeerde kever gespietst. Het is in 2004 geplaatst ter gelegenheid van de 575e verjaardag van de universiteit.

Ik heb geen idee wat de achterliggende gedachte is. Een voorbijganger die ik er naar vroeg, een engels sprekende man, wist mij te vertellen dat het te maken had met een studentengrap. Ik kan mij daar iets bij voorstellen.

Overigens staat op de achtergrond de Universiteitsbibliotheek (1921–1929), ontworpen door de Amerikaanse architect Whitney Warren.

"Wikipedia": "De belfortachtige toren bezit één van de grootste beiaarden ter wereld. Deze beiaard, tezamen met het bibliotheekgebouw in zijn geheel, zijn voor een groot deel door Amerikaanse giften tot stand gekomen. Herbert Hoover was na de Eerste Wereldoorlog de bezieler van de hulpacties voor België, en hij had een bijzondere aandacht voor Leuven. Het kleinste van de twee pleinen naast de bibliotheek is later naar hem genoemd."

Het is maar dat u het weet.

vrijdag 19 november 2010

Groot Begijnhof


Een bezienswaardigheid in Leuven is het "Groot Begijnhof".

Samen met nog 12 andere Vlaamse begijnhoven is het in 1998 bijgeschreven op de lijst van Werelderfgoed van de UNESCO.

"De Vlaamse begijnhoven getuigen van een mystiek-religieuze traditie die teruggaat tot de middeleeuwen.
De begijnen waren weduwen of ongehuwde vrouwen die, zonder een kloostergelofte af te leggen, kozen voor een onafhankelijk maar solidair en godsdienstig leven binnen een omsloten hof met stedenbouwkundige en architecturale kwaliteiten.

De ruime begijnhof, met zijn gotische kerk, de infirmerie met monumentale ziekenzaal, de "kerckecamer" en het huis van Chièvres werd van 1963 tot 1990 in opdracht van de Leuvense Katholieke Universiteit gerestaureerd. Het wordt voornamelijk bewoond door professoren en studenten."

Het Groot Begijnhof, ook wel Hof ten Hove genoemd, is gesticht rond 1232 en bevat huizen van de 16e tot de 18e eeuw.
Het is een soort ministadje binnen Leuven. Het wordt doorsneden door de rivier De Dijle waarover nog een paar bruggen liggen. De huizen liggen aan straten en het geheel is verdeeld in wijken: Ten Hove, Aborg en het Spaans Kwartier.

Je kunt er heerlijk ronddwalen en genieten van de rust die altijd van zo'n begijnhof uitgaat.

donderdag 18 november 2010

Leuven


Leuven, ik was er nooit eerder in mijn leven.

Ik moet zeggen dat ik het een heel leuke stad vind. Voorzover je dat natuurlijk kunt beoordelen na één dag.

Vrijwel elk gebouw van een beetje omvang in de binnenstad heeft wel iets met de universiteit te maken, die er al in 1425 is gesticht.
Het heeft de reputatie van een bijzonder gezellige studentenstad te zijn. Gelet op het aantal kroegen en stamineekes geloof ik dat onmiddellijk.
Zoals elke stad tegenwoordig, heeft ook Leuven een uitgebreide en levendige "website", waar je veel wetenswaardigheden over de stad kunt vinden.

woensdag 17 november 2010

Jonge vrouw


In één van de vitrines van de tentoonstelling over Alexander de Grote in de Hermitage stond ook dit beeldje.

Er was natuurlijk veel meer te zien, maar dit trok onze aandacht. Een soortgelijk beeldje, misschien wel een replica, heeft vroeger jarenlang thuis op de kast gestaan.
Bijzonder eigenlijk dat je hetzelfde model, met zo'n chinees aandoende hoed, dan ineens hier weer tegenkomt en dat het al bestond in de tijd van Alexander de Grote.

De tekst erbij vermeldt:

Terracotta: jonge vrouw
Boetië, Tanagra, 300-250 v.Chr.
Aardewerk, witte sliblaag, roze en rode verf

In de hellenistische preiode veranderde de positie van de Griekse vrouw. Niet langer was zij een aan huis gebonden kluizenares. Vooraanstaande meisjes werden goed opgeleid en hadden kennis van economie en recht. Uit grafschriften in Klein-Azië valt af te lezen dat sommigen deelnamen aan het stadsbestuur.

Zeer geëmancipeerd dus, toen al.

dinsdag 16 november 2010

Alexander de Grote


Het is wel een beetje een groot contrast met de non waar ik het gisteren over had.

Maar dit is dus Alexander de Grote, althans een gouden borstbeeld van hem.
Hij leefde van 356 vC - 323 vC.

Momenteel is er een expositie in de Hermitage in Amsterdam over deze onsterfelijke man. Boeiend om te zien hoe hij als jonge man van, zijn 20e tot zijn 32e, in twaalf jaar tijd dus, de wereld veroverde. De tentoonstelling laat ook een andere kant van hem zien: een niet altijd gemakkelijke, opstandige drinkebroer.
Maar hij staat nog altijd bekend als de grootste in de geschiedenis, een man die mensen wist te inspireren.
 "Zijn naam en faam bleven bestaan, ook na de oudheid. Voor vele Europese, Russische en islamitische vorsten was hij een lichtend voorbeeld."

Overigens heeft de "Hermitage" een uitstekende website waar veel over de tentoonstelling is te lezen.

maandag 15 november 2010

De goot


In Amsterdam is altijd wat bijzonders te zien en te beleven.

Afgelopen weekend kwamen we in het "Begijnhof" deze steen tegen, ingemetseld in het muurtje langs de straat. Ik kan mij voorstellen dat u het niet kunt lezen.
Daarom volgt hier de tekst:

"Op haar verzoek is hier
begijn Cornelia Arents
in de goot begraven
2 mei 1654"

Dat roept natuurlijk allerlei vragen op.
Waarom ligt Cornelia niet gewoon op het kerkhof? Zou dat niet gemogen hebben, of is het een daad van nederigheid van haar zelf?
Er zal ongetwijfeld ergens een verklaring voor te vinden zijn. Je kunt je natuurlijk ook afvragen waarom wij dat zouden moeten weten. Nieuwsgierigheid? Of is dat gewoon een vorm van voyorisme?
We kunnen er niets mee. Ik geloof dat het voor Onze Lieve Heer niet zoveel uitmaakt waar haar fysieke resten liggen. In ieder geval is het zo dat wij ons daar geen zorgen over hoeven te maken. Wij gaan daar niet over en bovendien, als we er al iets van willen vinden: over de doden niets dan goeds.

zondag 14 november 2010

Bedevaart


Voor de liefhebbers van sigaren: hier staan ze, bij kasteel Oldenaller in Putten.

Ik weet niet hoe andere bezoekers dit ervaren, maar als ik er naar toe ga, heb ik altijd het gevoel dat het een soort bedevaart is.

Dat heeft niks met spiritualiteit te maken, of zo. Nee, gewoon heel praktisch. Je kunt er niet met de auto niet naar toe rijden. Je moet parkeren langs de provinciale weg en vervolgens moet je een toegangspad aflopen van meer dan een kilometer.
Dan kun je een rondje lopen rond het kasteel. Daarna moet je diezelfde weg weer terug.
En dat is het.

Toch zijn er bosjes mensen die dat regelmatig doen, vooral op zondagmiddag.
Ik ook, want het best de moeite waard.

zaterdag 13 november 2010

Dood hout


Het is een bekend gegeven dat boswachters tegenwoordig het dode hout in het bos laten liggen of laten staan.

Het ziet er soms wat rommelig en onopgeruimd uit, maar het schijnt ecologisch gezien het beste te zijn.
Zo kunnen er allerlei paddenstoelen, zwammen en andere organismen groeien, die weer goed zijn voor het voortbestaan van het bos en haar bewoners, insecten kevers etc.

Ik weet niet of het zo heet, maar het lijkt me wel duurzaam bosbeheer.

vrijdag 12 november 2010

Toegang


Oldenaller is een heus kasteel.

Tenminste, zo heet het.
Maar het is ook te zien, want er ligt een gracht om heen, met een brug en dat hoort zo bij een kasteel. Ik weet eigenlijk niet of het ook een ophaalbrug is.

Eerlijk gezegd kan ik mij niet voorstellen dat er boze vijanden waren waartegen de bewoners zich met een gracht zouden moeten beschermen
Het lijkt er meer op dat dit één van de vele sprengen is die de Veluwe rijk is. Sprengen dienen als afwatering van het water van het Veluwemassief naar het Randmeer.

De afgelopen jaren heeft het Waterschap er veel aan gedaan om die sprengen weer goed te laten functioneren. Het bijzondere er van is, dat het water in die sprengen ook altijd stroomt. Er is ook een behoorlijk hoogteverschil. Je kunt dat goed merken als je met de fiets naar Apeldoorn rijdt. Niet dat ik dat dagelijks doe, maar het is me wel eens overkomen.

donderdag 11 november 2010

Overgang


Voor mijn gevoel zitten we momenteel in een periode waarin de natuur het ook niet meer zo precies weet.

De pracht gaat er een beetje af, de bladeren zijn massaal aan het vallen, maar het is nog lang geen winter.
Het is soms al behoorlijk koud aan het worden is, maar dan heb je plotseling weer van die opvliegingen en is het ineens de warmste nacht (3 november: 14,5 graden!) in meer dan honderd jaar.

Kortom, ik geloof dat we in een soort van overgang zitten. Er gebeurt ook ineens van alles tegelijk en dat is best verwarrend:

- Het is de 11de van de 11de. Het begin van "Carnaval".
- Het is "Sint Maarten", wat oorspronkelijk een oud germaans vruchtbaarheidsfeest blijkt te zijn, maar wat in onze tijd een bedelfeest is voor de kinderen.
- Vroeger werd in de kerk op deze dag het Evangelie voorgelezen: "Lucas 11:33": "Zet uw licht niet onder een korenmaat."
- Tenslotte heeft Urgenda deze dag uitgeroepen tot "Dag van de Duurzaamheid".

Wat moet je daar nu allemaal mee?
Ik weet er niet zoveel van, maar ik geloof dat het in zo'n overgangsfase het best is om gewoon rustig te blijven. Geen paniek. Het waait allemaal wel weer over.