dinsdag 23 november 2010
Ode aan de Vriendschap
Je vindt in Leuven een aantal ludieke kunstwerken.
Misschien dat het eigen is aan een studentenstad.
Dit hier is "Ode aan de Vriendschap", een wat ouderwets aandoende luchtballon met een rieten mand eronder met een aantal oudere heren.
Ontwerp en uitvoering zijn van "Dany Tulkens", die dat in 1988 gemaakt heeft met mechanische begeleiding van de KU Leuven, afdeling Research en Development, Departement Bouwkunde.
Je kunt je afvragen of dit nu kunst is, maar ik geloof dat ik die discussie maar niet aanga.
De website "Standbeelden.be" vermeldt:
"Zoals de naam doet vermoeden, staat het kunstwerk symbool voor de vriendschappen in Leuven. En wie kan beter aan de oorsprong van dit beeld liggen dan het Verbond der Jaartallen, dé Leuvense vereniging die opgebouwd is uit vriendschap en naastenliefde?
In 1987 gaf het Verbond aan kunstenaar Danny Tulkens de opdracht een luchtballon van acht meter hoog te ontwerpen met vier "vrienden" in. Toch verliep niet alles van een leien dakje. Zo was het beeld aanvankelijk omstreden: niet iedereen was overtuigd van de schoonheid van de 'Ballon'. Door stabiliteitsproblemen kwam ook de inhuldiging in 1988 in het gedrang. Eén van de "vrienden" in de Ballon werd ten slotte gestolen en tot vandaag niet teruggevonden.
De Ballon is ondertussen vergroeid met het Herbert Hooverplein. Het beeld dient vaak als ontmoetingsplaats voor een avondje stappen. "Afspraak aan de ballon?"
Bron: stad Leuven
maandag 22 november 2010
Cachot?
Op de website van Leuven staat vermeld dat er in het Groot Begijnhof tegenwoordig professoren en studenten wonen.
Je vindt er allerlei leuke voordeuren, zoals deze van Juli, Emma, Annelies en Eva, met belinstructie. Leuke gevelstenen ook. Hier ééntje van het laatste avondmaal.
Ik weet natuurlijk niet wat er zich achter al die voordeuren bevindt.
Aan de tralies in het venster naast de deur te zien lijkt het er op dat wat er binnen is streng beveiligd moet worden. De gevelsteen boven de deur toont een man met naast zich een zwaard en bij zijn voeten ligt een helm.
Zou er vroeger binnen dit Begijnhof een gendarmerie zijn gehuisvest?
Of zou de kerk er hier een cachot op na hebben gehouden?
zondag 21 november 2010
Aandacht
U kent ze waarschijnlijk wel, die "hangbanken" die je soms in oude kerken tegenkomt.
Je kunt de zitting naar beneden klappen. Om te voorkomen dat de aandacht verslapte tijdens de mis of kerkdienst en je in slaap dreigde te vallen, kon je vroeger ook blijven staan, met de armen leunend op de zijkanten.
De zittingen werden verfraaid met kunstwerkjes, zoals deze.
Je kunt hierbij van alles bedenken:
Zou dit de visie van de kunstenaar weergeven op hetgeen de kerk verkondigde?
Of slaat dit op het karakter van de geestelijke voor wie dit de vaste plaats was in de kerk?
Wie weet. In ieder geval trekt het de aandacht.
Deze fraaie banken staan in de "Collegiale Sint-Pieterskerk" van Leuven.
Zou dit de visie van de kunstenaar weergeven op hetgeen de kerk verkondigde?
Of slaat dit op het karakter van de geestelijke voor wie dit de vaste plaats was in de kerk?
Wie weet. In ieder geval trekt het de aandacht.
Deze fraaie banken staan in de "Collegiale Sint-Pieterskerk" van Leuven.Ongetwijfeld moet iemand namens de kerk hier ooit toestemming voor hebben gegeven.
Een zekere humor kan de kerk daarmee niet worden ontzegd.
Ik wens u een plezierige zondag.
Ik wens u een plezierige zondag.
zaterdag 20 november 2010
Totem
Midden op het Ladeuzeplein in Leuven staat dit bijzondere kunstwerk, genaamd: Totem, van de kunstenaar "Jan Fabre".
Het is een 23 meter hoge naald met daarop een omgekeerde kever gespietst. Het is in 2004 geplaatst ter gelegenheid van de 575e verjaardag van de universiteit.
Ik heb geen idee wat de achterliggende gedachte is. Een voorbijganger die ik er naar vroeg, een engels sprekende man, wist mij te vertellen dat het te maken had met een studentengrap. Ik kan mij daar iets bij voorstellen.
Overigens staat op de achtergrond de Universiteitsbibliotheek (1921–1929), ontworpen door de Amerikaanse architect Whitney Warren.
"Wikipedia": "De belfortachtige toren bezit één van de grootste beiaarden ter wereld. Deze beiaard, tezamen met het bibliotheekgebouw in zijn geheel, zijn voor een groot deel door Amerikaanse giften tot stand gekomen. Herbert Hoover was na de Eerste Wereldoorlog de bezieler van de hulpacties voor België, en hij had een bijzondere aandacht voor Leuven. Het kleinste van de twee pleinen naast de bibliotheek is later naar hem genoemd."
Het is maar dat u het weet.
vrijdag 19 november 2010
Groot Begijnhof
Een bezienswaardigheid in Leuven is het "Groot Begijnhof".
Samen met nog 12 andere Vlaamse begijnhoven is het in 1998 bijgeschreven op de lijst van Werelderfgoed van de UNESCO.
"De Vlaamse begijnhoven getuigen van een mystiek-religieuze traditie die teruggaat tot de middeleeuwen.
De begijnen waren weduwen of ongehuwde vrouwen die, zonder een kloostergelofte af te leggen, kozen voor een onafhankelijk maar solidair en godsdienstig leven binnen een omsloten hof met stedenbouwkundige en architecturale kwaliteiten.
De ruime begijnhof, met zijn gotische kerk, de infirmerie met monumentale ziekenzaal, de "kerckecamer" en het huis van Chièvres werd van 1963 tot 1990 in opdracht van de Leuvense Katholieke Universiteit gerestaureerd. Het wordt voornamelijk bewoond door professoren en studenten."
Het Groot Begijnhof, ook wel Hof ten Hove genoemd, is gesticht rond 1232 en bevat huizen van de 16e tot de 18e eeuw.
Het is een soort ministadje binnen Leuven. Het wordt doorsneden door de rivier De Dijle waarover nog een paar bruggen liggen. De huizen liggen aan straten en het geheel is verdeeld in wijken: Ten Hove, Aborg en het Spaans Kwartier.
Je kunt er heerlijk ronddwalen en genieten van de rust die altijd van zo'n begijnhof uitgaat.
Het is een soort ministadje binnen Leuven. Het wordt doorsneden door de rivier De Dijle waarover nog een paar bruggen liggen. De huizen liggen aan straten en het geheel is verdeeld in wijken: Ten Hove, Aborg en het Spaans Kwartier.
Je kunt er heerlijk ronddwalen en genieten van de rust die altijd van zo'n begijnhof uitgaat.
donderdag 18 november 2010
Leuven
Leuven, ik was er nooit eerder in mijn leven.
Ik moet zeggen dat ik het een heel leuke stad vind. Voorzover je dat natuurlijk kunt beoordelen na één dag.
Vrijwel elk gebouw van een beetje omvang in de binnenstad heeft wel iets met de universiteit te maken, die er al in 1425 is gesticht.
Het heeft de reputatie van een bijzonder gezellige studentenstad te zijn. Gelet op het aantal kroegen en stamineekes geloof ik dat onmiddellijk.
Zoals elke stad tegenwoordig, heeft ook Leuven een uitgebreide en levendige "website", waar je veel wetenswaardigheden over de stad kunt vinden.
woensdag 17 november 2010
Jonge vrouw
In één van de vitrines van de tentoonstelling over Alexander de Grote in de Hermitage stond ook dit beeldje.
Er was natuurlijk veel meer te zien, maar dit trok onze aandacht. Een soortgelijk beeldje, misschien wel een replica, heeft vroeger jarenlang thuis op de kast gestaan.
Bijzonder eigenlijk dat je hetzelfde model, met zo'n chinees aandoende hoed, dan ineens hier weer tegenkomt en dat het al bestond in de tijd van Alexander de Grote.
De tekst erbij vermeldt:
Terracotta: jonge vrouw
Boetië, Tanagra, 300-250 v.Chr.
Aardewerk, witte sliblaag, roze en rode verf
In de hellenistische preiode veranderde de positie van de Griekse vrouw. Niet langer was zij een aan huis gebonden kluizenares. Vooraanstaande meisjes werden goed opgeleid en hadden kennis van economie en recht. Uit grafschriften in Klein-Azië valt af te lezen dat sommigen deelnamen aan het stadsbestuur.
Zeer geëmancipeerd dus, toen al.
dinsdag 16 november 2010
Alexander de Grote
Het is wel een beetje een groot contrast met de non waar ik het gisteren over had.
Maar dit is dus Alexander de Grote, althans een gouden borstbeeld van hem.
Hij leefde van 356 vC - 323 vC.
Momenteel is er een expositie in de Hermitage in Amsterdam over deze onsterfelijke man. Boeiend om te zien hoe hij als jonge man van, zijn 20e tot zijn 32e, in twaalf jaar tijd dus, de wereld veroverde. De tentoonstelling laat ook een andere kant van hem zien: een niet altijd gemakkelijke, opstandige drinkebroer.
Maar hij staat nog altijd bekend als de grootste in de geschiedenis, een man die mensen wist te inspireren.
"Zijn naam en faam bleven bestaan, ook na de oudheid. Voor vele Europese, Russische en islamitische vorsten was hij een lichtend voorbeeld."
Overigens heeft de "Hermitage" een uitstekende website waar veel over de tentoonstelling is te lezen.
maandag 15 november 2010
De goot
In Amsterdam is altijd wat bijzonders te zien en te beleven.
Afgelopen weekend kwamen we in het "Begijnhof" deze steen tegen, ingemetseld in het muurtje langs de straat. Ik kan mij voorstellen dat u het niet kunt lezen.
Daarom volgt hier de tekst:
"Op haar verzoek is hier
begijn Cornelia Arents
in de goot begraven
2 mei 1654"
Dat roept natuurlijk allerlei vragen op.
Waarom ligt Cornelia niet gewoon op het kerkhof? Zou dat niet gemogen hebben, of is het een daad van nederigheid van haar zelf?
Er zal ongetwijfeld ergens een verklaring voor te vinden zijn. Je kunt je natuurlijk ook afvragen waarom wij dat zouden moeten weten. Nieuwsgierigheid? Of is dat gewoon een vorm van voyorisme?
We kunnen er niets mee. Ik geloof dat het voor Onze Lieve Heer niet zoveel uitmaakt waar haar fysieke resten liggen. In ieder geval is het zo dat wij ons daar geen zorgen over hoeven te maken. Wij gaan daar niet over en bovendien, als we er al iets van willen vinden: over de doden niets dan goeds.
zondag 14 november 2010
Bedevaart

Voor de liefhebbers van sigaren: hier staan ze, bij kasteel Oldenaller in Putten.
Ik weet niet hoe andere bezoekers dit ervaren, maar als ik er naar toe ga, heb ik altijd het gevoel dat het een soort bedevaart is.
Dat heeft niks met spiritualiteit te maken, of zo. Nee, gewoon heel praktisch. Je kunt er niet met de auto niet naar toe rijden. Je moet parkeren langs de provinciale weg en vervolgens moet je een toegangspad aflopen van meer dan een kilometer.
Ik weet niet hoe andere bezoekers dit ervaren, maar als ik er naar toe ga, heb ik altijd het gevoel dat het een soort bedevaart is.
Dat heeft niks met spiritualiteit te maken, of zo. Nee, gewoon heel praktisch. Je kunt er niet met de auto niet naar toe rijden. Je moet parkeren langs de provinciale weg en vervolgens moet je een toegangspad aflopen van meer dan een kilometer.
Dan kun je een rondje lopen rond het kasteel. Daarna moet je diezelfde weg weer terug.
En dat is het.
Toch zijn er bosjes mensen die dat regelmatig doen, vooral op zondagmiddag.
En dat is het.
Toch zijn er bosjes mensen die dat regelmatig doen, vooral op zondagmiddag.
Ik ook, want het best de moeite waard.
zaterdag 13 november 2010
Dood hout
Het is een bekend gegeven dat boswachters tegenwoordig het dode hout in het bos laten liggen of laten staan.
Het ziet er soms wat rommelig en onopgeruimd uit, maar het schijnt ecologisch gezien het beste te zijn.
Zo kunnen er allerlei paddenstoelen, zwammen en andere organismen groeien, die weer goed zijn voor het voortbestaan van het bos en haar bewoners, insecten kevers etc.
Ik weet niet of het zo heet, maar het lijkt me wel duurzaam bosbeheer.
Abonneren op:
Posts (Atom)












